ตีห้า เช้าวันศุกร์ที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๖๓ ผมตื่นออกไปนั่งรับอากาศหนาวที่ระเบียงห้อง ๔๑๘ ของโรงแรม โรแมนติค รีสอร์ท แอนด์ สปา เขาใหญ่ อุณหภูมิ ๑๗ องศา กับธรรมชาติสงบงามแปลกตา เดือนรูปเคียวคู่ดาว บนท้องฟ้า ไม่มีดาวดวงอื่นเลย
ผมพาสาวน้อยไปร่วมการประชุม รีทรีต ของ HITAP (ในฐานะประธานมูลนิธิ) ที่เขาเริ่มตั้งแต่ออกเดินทางจากกระทรวงสาธารณสุข เช้าวันที่ ๑๒ ในลักษณะของแรลลี่ มีทีม ออร์แกไนเซ่อร์ทีมใหญ่ สมาชิกของ HITAP ราวๆ ๗๐ คน ไปกันพร้อมเพรียง
เสียดายที่ผมไปร่วมได้ในตอนค่ำ เพราะตอนบ่ายติดงานประกาศรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ประจำปี ๒๕๖๓ ที่ศิริราช (๑) ทาง HITAP จัดรถตู้ไปรับที่บ้าน ออกจากบ้าน ๑๕.๑๐ น. ใช้เวลาสองชั่วโมงครึ่งก็ถึงโรงแรม ทำให้ผมไม่ได้เห็นว่ากระบวนการที่เรียกว่า แรลลี่ นั้น เป็นอย่างไร
ตอนค่ำมีงานรื่นเริง แสดงความสร้างสรรค์กลุ่ม ๖ กลุ่ม มีการแจกรางวัลสนุกสนาน เขาจัดแบบเอื้อเฟื้อคนแก่ คืองานที่เป็นทางการเลิกสองทุ่มครึ่ง แล้วหลังจากนั้นมีงานไม่เป็นทางการต่อ กลุ่มคนแก่คุยกันว่า ทีมออร์แกไนเซ่อร์น่าจะเพิ่งมีงาน หลังจากตกงานมานาน
ราวๆ ตีห้าครึ่งฟ้าเริ่มสาง แสงอาทิตย์อุทัยส่องต้นไม้สวยงาม ตามด้วยเสียงไก่ขันเจื้อยแจ้ว ที่ผมได้ฟังทีไรรู้สึกสดชื่นอย่างแปลกประหลาด คงจะเตือนให้นึกถึงชีวิตสมัยเด็กที่เสียงไก่ขันเป็นดนตรีธรรมชาติยามเช้าตรู่ของผมอยู่ ๑๕ ปี แล้วก็มีนกตัวโตโผบินมาบนท้องฟ้า ๑ คู่ ถ่ายรูปไม่ทัน อีกชั่วขณะก็เห็นอีกคู่หนึ่ง ถ่ายรูปได้ตัวหนึ่ง เป็นนกเงือก
เกือบเจ็ดโมงเช้า สาวน้อยกับผมลงไปกินอาหารเช้า ห้องอาหารเปิด ๗.๐๐ น. มีแขกของโรงแรมมาเข้าคิวรอจำนวนหนึ่ง เห็นได้ชัดเจนว่ามากันเป็นคณะ ทำให้เห็นว่า น่าจะเกิดจากมาตรการส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในประเทศของรัฐบาล
ราวๆ ๗.๓๐ น. ทางโรงแรมนิมนต์พระมา ๓ รูป ให้พวกเราได้ใส่บาตร รับพร เมื่อกลับขึ้นไปที่ห้อง ผมเปิดทีวีให้สาวน้อยดู เปิดช่อง ๘ จึงได้มีโอกาสสัมผัสข่าวมโนสาเร่ ว่าสื่อมวลชนเขาเอาข่าวอะไรมาสื่อสาร สังคมทั่วไปเขาอยู่กับสภาพแวดล้อมในชีวิตผ่านสื่อมวลชนกันอย่างไร ผมบอกตัวเองว่า ผมอยู่คนละโลกกับ พวกเขา ผมเป็นคนส่วนน้อย ที่บ้าเรื่องที่เป็นสาระ มาเขาใหญ่คราวนี้ได้มีโอกาสเตือนสติตนเอง ให้เจียมตัวว่าเป็นชนส่วนน้อยในสังคมไทย
ระหว่าง ๙.๐๐ - ๑๑.๑๕ น. มีการประชุมทีมงานของ HITAP แยกเป็น ๒ ห้อง หมอสมศักดิ์กับผมถูกจัดให้อยู่ห้องสะท้อนคิดการทำงานยุคโควิดและหลังโควิด ที่มีการสะท้อนทีละหน่วยงานย่อย เห็นได้ชัดเจนว่ามีการพูดกันอย่างเปิดใจ และเห็นชัดว่าการทำงานยุคหลังโควิดจะไม่กลับไปเหมือนเดิมในยุคก่อนโควิด ซึ่ง HITAP จะต้องวางแผนพัฒนาระบบและทักษะของพนักงานไว้รองรับ
จากการเสวนา เห็นได้ชัดว่า HITAP มีโอกาสทำประโยชน์กว้างขวางขึ้น ขยายจากประเมินเทคโนโลยีและการดำเนินการด้านสุขภาพเท่านั้น เป็นประเมินเทคโนโลยีและการดำเนินการด้านสังคม ซึ่งน่าจะรวมกิจการของภาครัฐทั้งหมดได้ด้วย ยิ่งมี DE เข้ามาใช้ HITAP ก็จะยิ่งทำประโยชน์แก่สังคมกว้างขวางขึ้น
หลังจากนั้น ทีมประเมิน กสศ. โดยใช้ DE ขอถ่ายวิดีทัศน์การสนทนาเรื่อง DE เพื่อนำไปจัดทำวิดีทัศน์แนะนำ DE แก่ stakeholder ทั้งหลาย กว่าจะเสร็จก็ ๑๒.๑๕ น. เลยเวลานัดขึ้นรถไปกินอาหารเที่ยงไปมาก
รีบเช็คเอ๊าท์ ขึ้นรถไปทางนครราชสีมา ไปยัง เขาใหญ่ฟาร์มวิลเลจ กินอาหารเที่ยง แล้วไปเที่ยวฟาร์มที่ทำเป็นสถานท่องเที่ยวเชิงเกษตร ให้คนเลี้ยงแกะ แพะ เลี้ยงกระต่าย เพื่อถ่ายรูป แล้วเดินทางกลับ ระหว่างทางแวะกินไอศกรีมนมสดที่ฟาร์มโชคชัย อร่อยมาก กลับถึงบ้าน ๑๗.๓๐ น. นั่งรถเสียเมื่อย
เป็นการเดินทางที่ได้พักผ่อนอยู่กับธรรมชาติน้อยไป ผมเล่าการไปเขาใหญ่ไว้ที่ (๒), (๓), (๔), (๕), (๖)
วิจารณ์ พานิช
๑๓ พ.ย. ๖๓
