" เย็นย่ำ..ใกล้จะค่ำแล้ว ผมเดินสำรวจ ตรวจผลงานของครูและนักเรียน จึงพบความสดใส กระจายไปทั่วบริเวณ คือความสะอาดร่มรื่น ที่เห็นและเป็นอยู่จนชินตา แต่ไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่าย สัมผัสคราใดรู้สึกดีมีความสุข ขอบคุณโรงเรียนบ้านหนองผือ ที่ทำให้เรียนรู้อยู่คู่การปฏิบัติ ขอบคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกท่าน...ที่เข้าใจนโยบายและเข้าใจการทำงาน..."

          เพราะผมคิดว่า..ความสะอาด ร่มรื่น มองแล้วเย็นตา สบายใจ คือส่วนหนึ่งของความน่าอยู่ของโรงเรียน ที่จะสามารถเอาชนะใจทุกท่านที่ได้มาเยี่ยมเยือน

      โดยเฉพาะผู้ปกครองยุคใหม่ ที่ถือว่าเป็นลูกค้าคนสำคัญ ที่จะช่วยการันตีความอยู่รอด ความมั่นคง ยั่งยืน และการเจริญเติบโตของโรงเรียน

          อย่าไปคิดว่าโรงเรียนขนาดเล็กจะทำไม่ได้ หรือไม่ต้องเยอะนักก็ได้ แค่อยู่กันให้รอดไปวันๆก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว ปล่อยให้เป็นธรรมชาติไปเถอะ

          หากคิดเช่นนี้...อาจถูกธรรมชาติลงโทษ ให้แหล่งเรียนรู้และสิ่งแวดล้อมทรุดโทรม เพราะขาดการบำรุงรักษา ขาดการดูแลและอนุรักษ์

          ผมไม่เคยเอ่ยอ้างปัญหาของโรงเรียน ขนาดจะเล็กหรือใหญ่..”หัวใจ”ต้องมอบให้องค์กร ไม่ต้องรอให้พร้อม ไม่ต้องรอหรือท้อถอย ในการที่ไม่มีนักการภารโรง

          โรงเรียนเล็กๆ ขอแค่มีครูและนักเรียนก็เพียงพอ ไม่ต้องมีงบประมาณมากมาย ก็สามารถทำให้สะอาดและร่มรื่นได้ ด้วยการสร้างจิตสำนึกร่วมกัน สร้างสรรค์โรงเรียนให้น่าอยู่ด้วยมือเรา..

          หากทำได้และทำสำเร็จ ความสะอาดร่มรื่น จะเป็นสื่อและเครื่องมือ..ในการเรียนรู้สู่คุณธรรมของผู้เรียน ที่จะติดตาตรึงใจ นำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน

          วันนี้..สอบเสร็จแล้วครูและนักเรียนเตรียมตัวปิดเทอม...ผมขอความร่วมมือให้ทุกฝ่ายช่วยกัน ทำความสะอาดห้องเรียนและโรงอาหาร

          ห้องเรียน..โต๊ะ เก้าอี้ก่อนยกมารวมกัน ให้นักเรียนนำสมุดหนังสือออกให้หมด อย่าให้มีเศษผงเศษกระดาษ ปิดภาคเรียนอาจมีหนูเข้าไปทำรัง จึงควรเก็บกวาดเช็ดถูให้เรียบร้อย

          โรงอาหาร..เก็บโต๊ะเก้าอี้ซ้อนกัน นำเก็บไว้มุมใดมุมหนึ่ง เพื่อให้โรงอาหารดูโล่ง เมื่อถึงเวลาเปิดใช้บริการ ก็จะได้ทำความสะอาดได้ง่าย..

          ห้องน้ำห้องส้วมนักเรียนทุกหลัง ถังน้ำทุกใบ แม้แต่ถังน้ำล้างมือก็ต้องเทน้ำออก คว่ำไว้ ไม่ให้มีลูกน้ำมาแพร่พันธุ์ได้..ใบไม้ กิ่งไม้ ระเกะระกะ ก็ต้องช่วยกันเก็บกวาดให้สะอาดตา

          อย่างน้อยก็ช่วยแบ่งเบางานของ ผอ.และคุณครูที่อยู่เวรประจำวัน หากปล่อยปละละเลยในช่วงนี้ พอปิดเทอม ไม่มีนักเรียนมาช่วยก็คงเหนื่อยอยู่เหมือนกัน จึงต้องสะสางทุกอย่างให้เสร็จ

          เย็นย่ำ..ใกล้จะค่ำแล้ว ผมเดินสำรวจ ตรวจผลงานของครูและนักเรียน จึงพบความสดใส กระจายไปทั่วบริเวณ คือความสะอาดร่มรื่น ที่เห็นและเป็นอยู่จนชินตา

          แต่ไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่าย สัมผัสคราใดรู้สึกดีมีความสุข ขอบคุณโรงเรียนบ้านหนองผือ ที่ทำให้เรียนรู้อยู่คู่การปฏิบัติ ขอบคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกท่าน...ที่เข้าใจนโยบายและเข้าใจการทำงาน

          ทำให้เห็นพัฒนาการของโรงเรียนว่า..น่าอยู่ น่าจัดการเรียนการสอน..มิใช่น้อย

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๑  พฤศจิกายน  ๒๕๖๓