GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ภาษาทารก (5 คำเท่านั้น)

เมื่อเดือนที่แล้วได้ดูรายการโทรทัศน์ที่เปิดไปเจอโดยบังเอิญ น่าสนใจมากๆ แต่ไม่มีเวลามาบันทึกเก็บไว้ วันนี้ได้ฤกษ์ค่ะ

pricilla [แหล่งที่มาของรูป]

Pricilla Dustan เป็นผู้หญิงที่มีความสามารถพิเศษในการฟัง ตอนเด็กๆเวลาฟังเพลงบรรเลงเปียโน แล้วก็สามารถเล่นตามได้เลยโดยไม่ต้องอ่านโน๊ต เค้าให้สัมภาษณ์ว่าเวลาเค้าฟังคนพูด เค้าก็มักจะสังเกตรายละเอียดต่างๆได้มากกว่าคนธรรมดา

พอ Pricilla เป็นคุณแม่ลูกอ่อน ความสามารถพิเศษนี้ก็ทำให้ เธอสังเกตและจับ pattern ของเสียงที่ลูกเธอเปล่งออกมา  เธอบอกว่าเวลาทารกต้องการอะไรก็ตาม เด็กน้อยจะ
ทำปากและออกเสียงต่างๆกันไป หิวนมก็แบบนึง ง่วงก็แบบนึง

ถ้าพ่อแม่หรือคนเลี้ยงไม่เข้าใจ เด็กน้อยก็จะเริ่มร้องไห้

เพราะฉะนั้นถ้าพ่อแม่สังเกตดีๆ จับช่วง precry นี้ให้ได้ ก็จะรู้เลยว่าลูกต้องการอะไร พอลูกได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็จะไม่ร้องแบบแหกปากเสียงดังลั่นบ้าน

------------------------------------------------------------------------

เสียงที่เกิดขั้นนั้น ไม่ใช่ภาษาพูดค่ะ แต่เป็น relfex ของอวัยวะต่างๆ เช่น

  • เน๊ะ = หิว (The sound is produced when the tongue is pushed up on the roof of the mouth and the sucking reflex is triggered.)
  • อ่าว = ง่วง (ทำปากแบบเดียวกับเวลาหาว)
  • เฮะ = รู้สึกไม่สบายตัว เช่นนอนผิดท่า หรือ ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อม (The sound is produced by a response to a skin reflex, such as feeling sweat or itchiness in the rear.)
  • แอร์= มีลมในท้องช่วงล่าง (The sound is produced when trapped air from a burp is unable to release and travels to the stomach where the muscles of the intestine tighten to force the air bubble out.)
  • เอ๊ะ = ต้องการจะเรอ (The sound is produced when a large bubble of trapped air is caught in the chest and is trying to release out of the mouth.)
------------------------------------------------------------------------
  1. ดูวีดีโอ คลิบได้ที่นี่ค่ะ (คลิก)
  2. หรือที่นี่ (คลิก)
  3. หรือที่นี่ (คลิก)
------------------------------------------------------------------------

 

เนื่องจากภาษานี้เป็นเสียงที่เกิดจากปฏิกิริยาของร่างกายล้วนๆ ไม่เกี่ยวกับชาติพันธ์หรือวัฒนธรรม ไม่ว่าทารกชาติไหนก็มี pattern การออกเสียงแบบนี้เช่นกันค่ะ 

คนที่มีประสบการณ์เลี้ยงเด็กเล็กๆมามาก ก็มักจะรู้ว่าเด็กต้องการอะไร ทั้งๆที่ไม่สามารถอธิบายได้

การที่คุณ Priscilla เขียนอธิบายออกมาก็นับเป็นการแปล tacit knowledge ให้เป็น explicit knowledge เหมาะสำหรับพ่อแม่มือใหม่ มีประโยชน์ดีมากค่ะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68580
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

ขอขอบคุณอาจารย์มัทนา...

  • ขอขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่น่าสนใจครับ
  • ตอนเรียนบาลี... อาจารย์ท่านก็ว่า เด็กแรกเกิดมีคำหลักอยู่ไม่กี่คำ ยังไม่ได้ถามท่านเลยว่า มีคำอะไรบ้าง... จะเป็น "เนะ อ่าว เฮะ แอร์ เอ๊ะ" หรือเปล่าก็ไม่ทราบ

ขอบคุณอาจารย์มัทนามากค่ะ เป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มาก ไว้ดิฉันมี baby คงได้ใช้ประโยชน์แน่นอนค่ะ

ตอนนี้มีแต่น้องแมวค่ะ อยู่กันมานานจนรับรู้ได้ค่ะว่า เสียงบางเสียงที่น้องแมวทำขึ้นนั้นบ่งบอกได้ว่า เขาต้องการอะไรจากเราค่ะ

นักวิจัยจาก Cornell ชื่อ Roger Segelken ทำวิจัยเรื่องเสียงแมวค่ะ กล่าวไว้ว่า "Though they lack language, cats have become very skilled at managing humans to get what they want -- basically food, shelter and a little human affection."

น่าสนใจมากเลยครับ อยากให้มาฟังคนสูงอายุที่พูดเป็นคำไม่ได้เหมือนกันครับ
  • ไม่ว่าจะเป็นเสียงหรือท่าทาง ถ้าเราสังเกตมากพอ จับ pattern ได้ ก็จะทำให้สื่อสารกันรู้เรื่อง เหมือนกรณีน้องแมวของ ดร. จันทรวรรณ : )
  • งานที่ทำอยู่ตอนนี้ก็ต้องพยายามอย่างสูงในการ สื่อสารกับผู้สูงอายุเช่นกันค่ะ Aj. kae ผู้เขียนมีเวลาเรียนรู้อีกปี กว่าๆก่อนกลับเมืองไทย ถ้าจับ pattern อะไรได้แล้วจะลองมาแลกเปลี่ยนด้วยอีกทีนะคะ อยากได้คุณ Pricilla มาช่วยเหมือนกัน
  • อ. หมอวัลลภค่ะ อยากทราบรายละเอียดเหมือนกันค่ะ  น่าสนใจจัง อยากเรียนภาษาบาลีด้วยคนค่ะ

สมัยน้องภูเป็นทารก

มีเหมือนกันเลย ...

เน๊ะ = หิว ออกคล้าย ๆ มีตัว"จ"ควบกล้ำด้วยค่ะ  หิวนมโดยเฉพาะ

อ่าว = ง่วง (ทำปากแบบเดียวกับเวลาหาว) ..ฮ้าว

เฮะ = รู้สึกไม่สบายตัว เช่นนอนผิดท่า หรือ ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อม .."เบะ ๆ"ก็มีบางครั้ง

แอร์= มีลมในท้องช่วงล่าง อันนี้จำไม่ค่อยได้แล้ว..

 เอ๊ะ = ต้องการจะเรอ ใช่เลยค่ะ ออกคล้าย ๆแอ๊ะ

แถมพิเศษ  เวลาเขาอารมณ์ดีมาก ๆ เขาออกเสียงคำหนึ่งว่า"คูล"

ซึ่งตรงกับ cool พ่อ-แม่ชอบใจใหญ่ **พี่ค้นบันทึกไดอารี่ เล่มที่จดเรื่อง"ลูก"ไว้  พบจึงเล่าให้ฟังค่ะ

ขอบคุณค่ะพี่หมอเล็ก ประสบการณ์ตรงมีค่ามากค่ะ

คูล! : )