2020-09-12
180818 คำชวนสับสน ในการใช้ ชุด D – Drank - drunk
การใช้ภาษาอังกฤษ ที่ถือว่า ถูกต้อง ในที่นี้ เป็นไป ตามมาตรฐาน ของภาษา
การใช้ภาษาอังกฤษ ไม่กำหนดมาตฐาน ถือตามส่วนใหญ่ที่ใช้แต่ละท้องถิ่น
ความหมาย อาจยืดหยุ่น ขึ้นอยู่กับ ตำแหน่ง/หน้าที่ ในประโยค
Dictionary.com
ออกเสียง “DRANK” = DRANGK’
ออกเสียง “DRUNK” = ‘DRUHNGK’
Dictionary.com
WORDS OFTEN CONFUSED WITH DRUNK
Both drunk and drunken are used as modifiers before nouns naming persons: a drunk customer; a drunken merrymaker.
Only drunk occurs after a linking verb: He was not drunk, just jovial. The actor was drunk with success.
The modifier drunk in legal languagedescribes a person whose blood contains more than the legally allowed percentage of alcohol: Drunk drivers go to jail.
Drunken, not drunk, is almost always the form used with nounsthat do not name persons: drunken arrogance; a drunken free-for-all.
In such uses it normally has the sense “pertaining to, caused by, or marked by intoxication.” Drunken is also idiomatic in such expressions as drunken bum or drunken sailor.
COMMON ERRORS IN ENGLISH USAGE
DRANK/DRUNK
Many common verbs in English change form when their past tense is preceded by an auxiliary (“helping”) verb: “I ran, I have run.”
The same is true of “drink.”
Don’t say “I’ve drank the beer” unless you want people to think you are drunk.
An even more common error is “I drunk all the milk.” It’s “I’ve drunk the beer” and “I drank all the milk.”
Common Errors in English Usage Dictionary:
อธิบายว่า คำกริยาในภาษาอังกฤษทั่วไป เปลี่ยนรูป
เมื่อ past tense ของคำนั้น นำหน้าด้วย กริยา ช่วย (auxiliary verb)
เช่น “I ran, I have run.”
และใช้แบบเดียวกัน กับ ”drink”
อย่าใช้ว่า “I’ve drank the beer” เว้นแต่
เมื่อต้องการให้ผู้ฟังคิดว่า “you are drunk”
และที่ยิ่งใช้ผิดกันมาก ก็คือ “I drunk all the milk.”
ซึ่งที่ถูกต้องควรใช้ “I’ve drunk the beer”
และ “I drank all the milk.”
Merriam-Webster Dictionary
Usage Notes
The Unsteadiness of 'Drank' and 'Drunk'
How to use them responsibly
What to Know
In modern usage guides, drank is the past tense of drink,
as in "I drank a lot last night," and drunk is the past participle
(following "have"), as in "Yes, I have drunk wine before."
Throughout history, however, these words have been confused
and used in their opposite contexts, perhaps because of the association between the word drunk and intoxication.
Perhaps you have, at some point, found yourself saying "I have drank..."
or "I had drank...." Pretty reasonable.
Or maybe you’ve used drunk rather than drank in the past tense while recounting a night out, or a very nice tea party.
Also, within the bounds of reason. So ... which time were you being grammatically correct?
Most guides recognize 'drank' as past tense and 'drunk' as past participle.
Though technically incorrect, drank used as a past participle
(the form of the verb used with be or have, as in "I have never drank coffee") is not unheard of in speech,
and drunk occasionally is heard in place of drank as a past-tense verb
(“I lied before—I drunk a cup of coffee once”).
Inflections of the irregular verb drink have seen unsteady use for centuries—even in writing.
The History of 'Drank' and 'Drunk'
According to the set rules for irregular verbs, drank indicates the past tense and drunk is the past participle.
Other similar inflections are rang and rung for ring
and sang and sung for sing.
It’s been suggested that this substitution of drank for drunk originated as a way to avoid the association of drunk with intoxication.
Given the social emphasis on morality in past times, that thought seems sensible; however, saying "I had drank too much wine" doesn't hide the fact that you did indeed. Nevertheless, it is likely that this intentional avoidance of the word continues today.
Writers of early 20th-century handbooks, striving to make irregular verb inflection uniform in English, thought differently about drunk and prescribed it as only a past participle of drink that should be criticized when used for past tense.
Correct Usage of 'Drank' and 'Drunk'
Modern handbooks only recognize drunk as the past participle, so you will want to use the past drank and the past participle drunk in writing.
Use of drunk as the past tense is essentially dialectal and outside of dialect is considered incorrect.
Drank, on the other hand, has gained a level of acceptance in spoken use.
Another phrase you may have heard is "I have/had drunken too much," as drunken was once a past participle of drink.
However, since the 17th century, it has been mostly used as an adjective, and its function as a verb is now deemed archaic.
Today, drunken is chiefly used attributively, as in "drunken partiers" or "a drunken brawl," and is a complement to the adjective form of drunk.
Random House Kernerman Webster's College Dictionary,
usage: Both drunk and drunken are used as modifiers before nouns naming persons: a drunk customer; a drunken merrymaker.
Only drunk occurs after a linking verb: The actor was drunk with success.
drunken is almost always the form used with nouns that do not name persons: drunken arrogance; a drunken brawl.
Random House Kernerman Webster's College Dictionary:
อธิบายความสับสน ที่มักเกิด กับการเปลี่ยนรูป ของ “drink”
เมื่อเป็น past tense และ past participle
รูปมาตรฐาน past tense ของ “drink” คือ “drank”
เช่น “We drank coffee.”
รูปมาตรฐาน past participle ของ “drink” คือ “drunk”
เช่น “Who has drunk all the milk?”
หากแต่ ประวัติอันยาวนานและเชื่อถือได้
ให้ past participle ของ “drink” ว่าคือ “drank”
เช่น “Who has drank all the milk?”
ขณะที่ กลุ่มผู้มีการศึกษา ยังคงสร้างประโยคเช่นนี้ ในภาษาพูด
และส่วนใหญ่ ไม่ยอมรับ รูป “drunk” เป็น past tense
โดยเฉพาะในการเขียน (ครั้งหนึ่งเคยถือเป็นมาตรฐานแต่ปัจจุบันไม่)
อธิบาย การใช้”drunk” และ “drunken” เป็นคำขยาย (modifier)
นำหน้า นาม ในการ ‘naming persons’ เช่น
“a drunk customer” และ “a drunken merrymaker.”
ให้ ใช้แต่เพียง “drunk” ตามหลัง กริยา ที่เชื่อมนั้น
เช่น “The actor was drunk with success.”
ส่วน “drunken” เป็นรูปที่ใช้ร่วมกับ นาม ที่ไม่ระบุ person เสมอ
เช่น “drunken arrogance” หรือ “a drunken brawl.”
Collins COBUILD English Usage
Drunk – drunken
Drunk is the past participle of the verb 'drink'.
1. 'drunk' used as an adjective
Drunk is also an adjective. If someone is drunk, they have drunk too much alcohol and are not in complete control of their behaviour.
The colonel was so drunk that he could barely get his words out.
She was being driven home by an extremely drunk young man.
When someone drinks too much alcohol and loses control of their behaviour, you say that they get drunk.
He had decided that he was never going to get drunk again.
We all got happily drunk.
2. 'drunken'
Drunken has the same meaning as 'drunk' but it is only used in front of a noun. You do not say that someone 'is drunken'.
...stiffer penalties for drunken drivers.
Groups of drunken hooligans smashed windows and threw stones.
You use drunken rather than 'drunk' to describe the behaviour of people who are drunk.
...a long drunken party.
I descended into a deep drunken sleep.
You also use drunken rather than 'drunk' to describe people who are often drunk.
Where will she go? Back to her drunken husband in Canada?
Collins COBUILD English Usage:
อธิบายว่า สามารถใช้ “drink” เป็นได้ทั้ง กริยา และ นาม
เมื่อใช้เป็น กริยา (สกรรม)
“เมื่อคุณ ‘drink’ a liquid” หมายถึง
“คุณนำเข้าปากและกลืนมัน”
รูป past tense ของ ”drink” คือ “drank” เช่น
“You should drink water at every meal.”
“I drank some of my tea.”
รูป –ed participle คือ “drunk” เช่น
“He was aware that he had drunk too much coffee.”
เมื่อใช้เป็น กริยา (อกรรม)
“ถ้าคุณใช้ ‘drink’ โดยไม่มี กรรม ตาม” หมายถึง
“คุณพูดถึงเรื่อง การดื่มของมึนเมา” เช่น
“You shouldn’t drink and drive.”
“ถ้าคุณกล่าวว่า ‘บางคน ‘drinks’” คุณหมายถึง
“พวกเขาดื่ม ของมีนเมา เป็นประจำ” เช่น
“Her mother drank, you know.”
“ถ้าคุณกล่าวว่า ‘บางคน ‘does not drink’” คุณหมายถึง
“ว่า พวกเขาไม่ดื่มของมีนเมา เลย” เช่น
“She doesn’t smoke or drink.”
เมื่อใช้เป็น นาม ขนิดนับได้
“A drink” คือ ปริมาณของเหลวที่คุณดื่ม เช่น
“I asked her for a drink of water.”
“Lynne brought me a hot drink.”
“To have a drink” หมายถึง
“การใช้เวลาช่วงหนึ่ง ปกติกับคนอื่นๆ เพื่อดื่มของมึนเมา” เช่น
“I’m going to have a drink with some friends this evening.”
คำว่า “drinks” มักใช้ อ้างอิงถึง “alcoholic drinks” เช่น
“The drinks were served in the sitting room.”
เมื่อใช้เป็น นาม ขนิดนับไม่ได้
“drink” หมายถึง “alcohol” เช่น
“There was plenty of food and drink at the party.”
อธิบายว่า Past participle ของ กริยา “drink” คือ “drunk”
เมื่อใช้ รูป คุณศัพท์ สะกด “drunk”
“ถ้าบางคน ‘is drunk’” หมายถึง
“พวกเขา ‘have drunk’ too much alcohol” จนกระทั่ง
ไม่สามารถควบคุม พฤติกรรม ของพวกเขาได้ดี” เช่น
“The colonel was so drunk that he could barely get his words out.”
“She was being driven home by an extremely drunk young man.”
“เมื่อ บางคน ‘drinks too much alcohol’ จนไม่อาจควบคุมความประพฤติของตนได้” คุณเรียกพวกเขาว่า “They get drunk” เช่น
“He had decided that he was never going to get drunk again.”
“We all got happily drunk.”
คำที่ใช้นำหน้านาม แทน “drunk” คือ “drunken” เช่น
“…..stiffer penalties for drunken drivers.”
“Groups of drunken hooligans smashed windows and threw stones.”
ใช้ “drunken” แทน “drunk”
เพื่อบรรยาย พฤติกรรม ของคนที่ “drunk” เช่น
“…..a long drunken party.”
“I descended into a deep drunken sleep.”
ใช้ “drunken” แทนที่จะใช้ “drunk” เพื่อกล่าวถึง คนที่เมาอยู่บ่อยๆ เช่น
“Where will she go? Back to her drunken husband in Canada?”
American Heritage® Dictionary of the English Language
A drunkard.
A bout of drinking.
Usage Note:
As an adjective, the form drunk is generally used after a verb such as be or seem, while the form drunken is used in front of a noun to modify it directly: They were drunk last night, but A drunken waiter at the restaurant ruined our evening.
Using drunk in front of a noun is less formal, although the phrases drunk driver and drunk driving, which have become fixed expressions, are exceptions to this.
Drunken also has a more general use, with the meaning "characterized by or related to alcohol or intoxication," as in a drunken sauce (one that has something containing alcohol, such as beer or wine, as an ingredient) or a drunken affair (a celebration in which the participants become drunk).
Drunk generally does not have this meaning, although the noun drunk comes close, being a disparaging term for someone characterized by frequent drunkenness or alcoholism. A differentiation between drunk and drunken is sometimes made in legal language, wherein a drunk driver is a driver whose alcohol level exceeds the legal limit, and a drunken driver is a driver who is inebriated.
American Heritage Dictionary:
ให้ข้อสังเกต การใช้ “drunk” รูป คุณศัพท์
ว่า ปกติใช้ตามหลัง กริยา เช่น “be” หรือ “seem”
ขณะที่ใช้ “drunken” นำหน้า นาม เพื่อเป็นคำขยายโดยตรง เช่น
“They were drunk last night, but a drunken waiter at the restaurant ruined our evening.
การใช้ “drunken” นำหน้า นาม ถือว่า “ไม่ค่อยเป็นทางการ”
ถึงแม้มีการใช้วลี เช่น “drunk driver” และ “drunk driving”
อยู่ทั่วไป ที่ถือเป็น ข้อยกเว้น
มีการใช้ “drunken” ทั่วไป ในความหมายเช่น
“Characterized by” หรือ “related to” alcohol หรือ อาการเมา เช่น
“a drunken sauce” (หมายถึงชนิดที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์อยู่ด้วย) หรือ
“a drunken affair” (งานฉลอง ที่ผู้ร่วมงาน เกิดอาการ เมา)
โดยทั่วไป “drunk” มิได้มีความหมายเช่นนี้
ถึงแม้ นาม “drunk” จะมีความหมายใกล้เคียง ที่ค่อนข้างหมิ่นแคลน ว่า
บางคนมีนิสัย เมาบ่อยหรือติดเหล้า
การแยกความแตกต่าง ระหว่าง “drunk” และ “drunken”
บางครั้ง ทำในภาษา ทางกฎหมาย
โดยที่ “a drunk driver” คือ ผู้ขับขี่ผู้มีปริมาณแอลกอฮอล์ เกินระดับที่กฎหมายกำหนดไว้
ส่วน “drunken driver” คือคนที่เมามาก
