ดิฉันเรียนรู้ว่าความสำเร็จที่สุดของการพัฒนาบุคลากรไม่ได้อยู่ที่วิทยากรเลย แต่อยู่ในใจของบุคลากรของเราเอง...

บ่ายวันศุกร์ที่ 16 ธค.49   ที่ 15 ธค.49 ดิฉั๊นแว่วๆ ว่าจะมีการคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้เล็ก ๆ ระหว่างกัน  ประเด็น "Mind Map ช่วยงานเอกสารให้ไม่น่าเบื่อจริงๆนะ" มี key หลักคือ คุณชวดี นพรัตน์ หรือพี่เม่ย…ดิฉั๊นไม่ค่อยสนใจในเนื้อหา..นี่เห็นมั๊ยชัดชัดเลย…ตัวอย่างที่ไม่ดีของอาการน้ำล้นแก้วของดิฉั๊น..ก็ใช้งานอยู่แล้ว..คิดว่าไม่น่าจะได้ประเด็นใหม่จากวง…แต่พระนำตาคนดีๆ อย่างดิฉั๊น..อีกมุมที่ดิฉั๊นแว๊บขึ้นมาได้..ไปดีกว่าจะดูว่าเขาสร้างบรรยากาศแบบนี้ได้อย่างไร.......ดิฉั๊นจึง….ละจากโต๊ะไป   ไม่ผิดหวัง……วงเล็กๆ แต่มีองค์ประกอบครบ..ผู้พร้อมให้..ผู้รับ...มีปฏิสัมพันธ์แนบแน่นบางคนถึงกับอยู่บ้านเดียวกัน..ก็ร่วมเรียนรู้พัฒนางานให้ดีขึ้น…..รายการแบบนี้หากเกิดขึ้นในวงใกล้ๆตัวดิฉั๊นคงต้องมีค่าใช้จ่าย อย่างน้อย ค่าตอบแทนวิทยากร 900 บาท ค่าอาหารว่าง ุ600 บาท รวมแล้ว 1500 บาท แต่ที่นี่สามารถทำได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย…อีกทั้งยังสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับองค์กรมากมาย
อาทิ
..ยอมรับกันและกัน ยอมรับพี่เม่ย..คุณโอ๋…น้องหรู..และคนอื่นๆ
..การฝึกฝน"คน"จากภายใน..หลังจากวันนั้นดิฉั๊นเชื่อว่าหลายคน..ต้องไปนั่งเรียนรู้ด้วยตนเองจนใช้ได้ไปแล้วหลายคน
….การช่วยเหลือกัน.….พี่ช่วยน้อง  น้องช่วยพี่
…..การพัฒนาคน.….(ขออนุญาติเอ่ยนาม)อย่างน้องต่าย..ที่จะได้มีครั้งที่ 1 ครั้งที่ 2 และมีเที่ยวบินขึ้นสู่เวทีในระดับกว้างๆ ถัดไป นี้..เป็นประโยชน์มากเราจะพบเห็นว่าคนรุ่นใหม่หากได้รับการส่งเสริมในทางที่ถูก..ตั้งแต่ต้นๆ ให้มีทัศนคติรักงาน..คิดพัฒนางานตลอดเวลา.เราแทบไม่ต้องลงทุนจ้างวิทยากรแพงๆโดยไม่จำเป็น…ในภายหลังที่ต้องมาส่งเสริมทัศนคติในการทำงานกันอีก….โครมๆ หากเราทำในเรื่องที่เราช่วยกันได้ ตั้งแต่ต้น
       แล้วอย่างนี้คน การเจ้าหน้าที่อย่างดิฉั๊นจะไม่สุขใจได้อย่างไร เราไม่ควรหลงลืมความสำเร็จเล็กๆ ที่ยิ่งใหญเช่นนี้ "ความสำเร็จเล็กๆ  เช่น...1 ชั่วโมงแห่งความคุ้มค่าที่ภาควิชาพยาธิ" วันนั้นดิฉั๊นเดินกลับสำนักงานพร้อมกับฝันอยากเห็นพลังจากวงเล็กๆ เช่นนี้เกิดขึ้นทุกวันใน ม.อ.ของเรา  ดิฉันเรียนรู้ว่าความสำเร็จที่สุดของการพัฒนาบุคลากรไม่ได้อยู่ที่วิทยากรเลย แต่อยู่ในใจของบุคลากรของเราเอง…  ขอบคุณอาจารย์หมอปารมี ที่สามารถสร้างเป็นต้นแบบการพัฒนางานที่เกิดจากใจคน..และขอบคุณมายัง "คุณรัตติยา"…ที่ชักชวนไปในวันนั้น…