วันนี้  ผ่านไปดู..ชีวิต..ต้นไม้  ที่ปลูกๆไว้  ทิ้งขว้างมาหลายสิบปี…

<p>ชีวิต  ที่หลบซ่อน..เหมือน  อารมณ์..คน</p>
<p>ร่องรอยในป่า  หัดเรียนรู้  แกะรอย…(รอยตีนคน..ไม่ใช่เสือ  ..ดินเปียก..เลยเห็นร่องรอยเหล่านี้…คิด ถึง  ละคอนวิทยุ..เรือง  ล่องไพร  ของ น้อย อินทนนท์..กับ  ตาเกิ้น  พรานป่า…ฟังจนหลับ..เมื่อตอนเป็นเด็ก..พ่อแสนดีของเราประดิษฐ์นาฬิกา  อัตตโนมัติ  ตั้งแล้ว วิทยุปิดเอง..เราไม่ต้องลุกขึ้นมาปิด…คิดถึง  พ่อ..)…นะ</p>
<p>ไม้ล้ม..เอาอย่างฝรั่ง  ทิ้งให้  สร้างชีวิต ใหม่ๆบนดิน..</p>
<p>ป่าเขียวๆสด ปลายพฤษภา…สีราวฤดูใบไม้ผลิในยุโรป….บ้าน  หลังแรก ที่จะกลายเป็นบ้านหลังที่สอง …</p>
<p>บ้านร้างกลางป่าปลูก…</p>
<p>น้ำเริ่มขังในบ่อขุด  ฝนมา…</p>
<p>ดอกไม้บาน เห็นอยู่รำไร</p>
<p>บุกเป็นสัญญลักษณ์หนึ่ง  ของป่าและฝน..</p>
<p>เปราะ ก็เช่นกัน…</p>
<p>แถวนี้  เมื่อก่อน  เป็นป่าดงดิบ  ..คงสมบรูณ์  ตามสภาพ..มีพุน้ำทั่วไป..</p><p>เดี๋ยวนี้เหลือแต่ทราก  ..ยิ่งมี  พืชเชิงเดี่ยวปลูกกัน  มากมาย  ป่าหายไป  น้ำก็จะหายไปเช่นกัน</p><p>น้ำจำเป็นต่อชีวิต  เราจะต้องแย่งชิงทรัพยากรนี้  กันภายในไม่ช้า..สงครามน้ำ</p><p>“น่ากลัว”..หากจะถึงวันนั้น…</p>
<p>รากรอย..นึกถึงคำเปรียบเปรย..ของคน..รากรอย..ชีวิต  ที่ปราศจากแก่นสาร…</p><p>อาจจะดีใน..วิถีพุทธ….ที่พยายามไม่ยึดติด  ..กับ  สรรพสิ่ง  และ  มายา.กับคำว่า  รากรอย</p><p>เปลือยอารมณ์  อวด  ป่า..ที่เกิดมา  เพื่อพึ่งตนโดยแท้  แลเป็นที่พึ่งแห่งชีวิต  ..ฟอกลมหายใจ มนุษมนา ให้มีอยู่กันต่อไป  .บนกลางดิน..แกลลอลี่เพื่อสังคมและสิ่งแวดล้อม..วันนี้</p>