ชีวิตคืออะไรกัน?
ในช่วงนี้กับเหตุการณ์ โควิด-19 เราได้ช่วยกันอยู่บ้านเพื่อลดการแพร่โรค เราก็ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้นว่าความสามารถของตัวเองมีพอต่อองค์กรไหม หรือความรู้ที่เรามีอยู่เพียงพอที่จะไม่ตกงานหรือเปล่า การที่อยู่กับตัวเองทำให้เกิดความคิดต่าง ๆ นาน ๆ ผมเลยคิดว่า เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร? และทุกคนก็อาจจะตั้งคำถามในขณะที่เราก็ยังทำทุกอย่างเหมือนเดิมเพื่อให้ตัวเองหมุนอยู่ในระบบเงินทุนเพื่อดำรงชีวิตไปกับฟันเฟืองเล็ก ๆ ของโลกที่ทำให้ทุกอย่างหมุ่นไปตามวัฒจักรของระบบเงินทุน จากคำถาม เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร? คนเราเกิดมาก็ถูกบังคับให้เข้าสู่ระบบการศึกษาที่ให้เชื่อฟังคิดเองไม่ไปหรือเพียงเพราะเป็นข้อเสียของการทำระบบการศึกษาที่ไม่มีการพัฒนาพอกับบุคคากรทำให้คนคิดต่างจึงแปลกหรือการที่คนหมู่มากมองว่าถูก เช่น เด็กชายแดงเป็นเด็กชอบว่ายน้ำแต่ในสังคมของแดงมองว่าวิ่งสิเก่งกว่าทำให้เกิดเป็นโครงสร้างทางสังคมที่หมักหมม หรือจะมีคนแสดงความคิดเห็นต่อเหตุการณ์ โควิด-19 ว่าคนที่แข็งแกร่งแล้วจะรอด แล้วมุมมองการดูแลสุขภาพในความที่เป็นมนุษย์เมื่อตอนป่วยคนก็ยังที่รักษาเพื่อยื่อชีวิตในขณะที่ท้ายของชีวิตยังไงทุกคนต้องตาย หรือชีวิตคือการได้รับคำสั่งให้หาเงินมาเลี้ยงพ่อแม่ สอนให้เป็นหมอ ตำรวจ ถ้าคุณเลือกได้คงไม่มีใครอยากโดนติดป้ายให้ทำตามคำสั่งนั้น ๆ เลือกได้ผมก็อยากที่จะหาความหมายในฉบับของผมเอง และถ้าในความคิดส่วนตัวมันไม่ใช่ตัวเลือกปลายปิด มันควรที่จะเป็นอะไรก็ได้ที่เป็นคำตอบที่อิสระ คำตอบที่แตกต่าง และคุณเป็นคนที่ให้ความหมายของชีวิตว่าอะไรไม่ใช่ให้คนอื่นเป็นเงื่อนไขบังคับให้คุณ
แล้วคุณคิดถึงความหมายของตัวเองเมื่อไหร่
แล้วคุณไปหาคำตอบในช่องว่างของคนว่า ความหมายของชีวิตคืออะไรแล้วหรือยัง
