ต่อคำถามที่ว่า เราจะเข้าสู่ความเป็นปกติเมื่อไหร่ เราจะผ่านพ้นไปได้..เมื่อไหร่?

ถ้าถามว่าเมือไหร่ นั่นแปลว่าไม่ค่อยกลัว คนไม่กลัวไวรัสตอนนี้เขาคงต้องมีเป็นผู้ศีลบริสุทธิ์อยู่มั่งกระมัง

วันนี้ออกจากบ้านไป เป็นคนชอบไอ แดดร้อน ไอแคร๊กๆ คนหันมองเลย เห็น..ปิดกันแต่ปากไม่ได้ปิดลูกกะตา เขากลัวกัน อย่าถามว่าเมื่อไหร่ อย่าเพิ่งมองอนาคต มองปัจจุบันก่อน 

เมื่อเห็นความกลัว เราจะสืบค้นไปที่ปัจจัยคือไวรัส ที่ระบาดเร็ว หวัดธรรมดาแต่โจมตีที่ปอด รักษาได้ถ้ามีเวลาและรู้ก่อน

แต่อันนี้รู้ไม่ทัน ยังไม่รู้อนาคต เอาตอนนี้ก่อน แป๊บเดียววุ่นวายไปทั่วโลก ประเทศไหนดื้อๆ ปิดปากกันหมดแล้ว เขากลัว..ต้องเอาศพมาไว้หน้าบ้าน รอเจ้าหน้าที่มาเก็บ

จะแอบศพเอาไว้ไม่ได้ หวงศพญาติ ไม่ใครเป็นญาติกับเชื้อโรคหรอก ศพคนตายก็เหมือนท่อนไม้ รู้ว่าเขาเคยเป็นญาติเราก็พอ ส่วนที่เป็นญาติลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ที่นอนอยู่เป็นเพียงดินกับน้ำ และเป็นโลกของเชื้อไวรัสโควิด ก็ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญเขาเอาไปจัดการ

ตัวเลขผู้เสียชีวิต อันนี้ปกปิดไม่ได้ คนตายไปคนหนึ่งมันก็ต้องรู้ ถ้าตายมากแล้วเขาปกปิดข่าว เอ้าแล้วเรารู้ได้ไงอ่ะ ก็มันปกปิดไม่ได้ไง ถ้าคิดว่าตายเยอะจริงจังหวัดที่เรารู้ คนที่นี่เขารู้กัน ถ้ารู้กันจริงแล้วอยู่รออะไร ป่านนี้แห่หนีด่านแตกแล้ว อย่าเชื่อข่าวลือ..

มันระบาดเร็ว ไม่มีเวลาตั้งตัว คิดว่าไวรัสตัวใหม่ธรรมดาๆ น่าจะอยู่แค่ในจีน ที่ไหนได้.. อันดับแรกต้องหยุดมันก่อน หยุดไม่ได้ต้องชะลอก่อน ในระหว่างนี้ยังวางใจไม่ได้ ความมั่นใจจะกลับมาต่อเมื่อความกลัวหายไป

หรือความกลัวจะหายไปต่อเมื่อความมั่นใจกลับมา อะไรมาก่อนบรรยากาศก็ผ่อนคลาย แล้วนานไหม?

ไม่ทันอดตายหรอก..

คิดเอาเองสิ จะกักตัวในบ้านได้นานกี่วันถ้าไม่มีอาหาร คิดว่ารัฐบาลเขาจะเลี้ยงคนทั้งประเทศได้กี่วัน ถ้าประชาชนยังทำอะไรไม่ได้

ไม่แน่มนุษย์ชาติอาจจะปฏิวัติความเป็นอยู่ จัดระเบียบการใกล้ชิดคลุกคลี ใส่หน้ากากปิดจมูก

เมื่อไหร่ความกลัวหายไปความมั่นใจจะกลับมา

ธรรมชาติมนุษย์ในตอนนี้คือความกลัว กลัวโรคระบาด ถ้าต้องทิ้งระยะห่างนานไปมนุษย์จะเปลี่ยนความกลัวไวรัสเป็นกลัวอดตาย

ทีนี้จิตจะกล้าหาญต่อภัยคุกคาม กายเป็นบ่าวก็จะสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาป้องกันตัว ไม่นานเกินจะปล่อยให้อดตายกันหรอก มนุษย์ยังพอมีศีลธรรม ยังพอมีสติปัญญา ไม่ถึงปล้นฆ่ากลียุคยังอีกนาน..

มีแต่คนขี้เกียจเท่านั้น มีภัยหรือไม่มีภัยขี้เกียจก็จน แต่ไม่อดตายหรอก มันแค่จน จนตามอุปนิสัย

ถ้าสู้ความอดทนไม่ได้ ติดไวรัสตายเสียเถิด วิบากกรรมไปข้างหน้ามีแต่อกุศล..เสียเวลาเปล่า