ชมทุ่ง....งานเก่าเก็บ

หลังจากมีเวลาเป็นของตัวเองมา ๓  เดือนเศษ

และมีเวลารื้อ ๆ ค้น ๆ  เก็บ ๆ ทิ้ง ๆ สัมภารกต่าง ๆ 

วันนี้เจอบทร้อยกรอง เก่า ๆ บทหนึ่ง เป็นกาพย์ห่อโคลง

ชมทุ่ง ที่เคยเขียนไว้นานแล้ว  เพื่อเอาไว้สอนนักเรียน

ในเรื่องของ สัมผัสสระ และสัมผัสอักษร...ดังนี้จ้าา

   แลเรือนโรงโล่งร้าง ......กลางนา

  โดดเดี่ยวเปลี่ยวเอกา....ยิ่งแล้ว

  ข้าวเขียวลู่ลมครา.......พัดผ่าน  ไปเฮย

  ดุจดั่งดวงสมรแพร้ว  .....  เพริศย้ายกรายกร


เรือนโรงโล่งเรือนร้าง    

โดดเด่นกลางนาข้าวเขียว

แลดูอยู่แดเดียว

เปลี่ยวเปล่าเหงาเศร้าทรวงใน

ข้าวเขียวเรียวใบลู่

โบกใบชูดูอ่อนไหว

ลมพัดสะบัดใบ

ดุจบังอรฟ้อนร่ายรำ


ทองกวาวราวภาพแกล้ง  .....  แต่งลวง

โดดเด่นเป็นพุ่มพวง     ......   แสดเข้ม

ฤๅเทพแต่งจากสรวง   ......   เสกให้   หลงนา

ลางช่อซ่อนช่อเม้ม    ......   มิดใต้ใบบัง


ทองกวาวราวภาพวาด

ดอกดวงดาษดกโดดเด่น

สีแสดชูช่อเช่น

เทพนิมิตประดิษฐ์ลวง

ประดับรับขวัญทุ่ง

ราวรวงรุ้งรับริมสรวง

ลางช่อใบห่อหวง

อิงแอบใต้ใบบังตา


กกกอดทอดยอดพลิ้ว    .......  พลิกร่าย   ลมเฮย

ระริกริ้วลมชวยชาย        .......  ลูบไล้

กระซิบแผ่วผ่อนคลาย   .......  เหงาเงียบ

เริงร่ายระบำให้         .........   ทุ่งนี้หฤหรรษ์

กกกอดทอดใบพลิ้ว   

ระริกริ้วในสายลม

เริงร่าช่างน่าชม

เมื่อมีมิตรสนิทใจ

เห่กลอ่มด้วยเพลงฝัน

ให้ทุ่งนั้นได้หลับไหล

ห่างทุกข์สุขหทัย

ด้วยระบำแห่ง...ความรัก


......คุณมะเดื่อ....

   "  คนตามฝัน "

      ๐๘/๐๑/๖๓


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ณ เส้นขอบฟ้า



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ว้าว ๆๆๆๆๆ ไพเราะมากค่ะ. เห็นท้องทุ่งสดใสในมโนลอยมาเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะน้องหมอธิ บทนี้เขียนไว้สอนเด็กจ้ะ นานแล้ว ตอนนี้ถ้าจะให้เขียนอีก …. เขียนไม่ได้แล้วจ้ะ คิดถึงนะจ๊ะ