ผมรอวันนี้มานานมาก..ตอนแรกก็รู้สึกแปลกใจว่าจะรอทำไม..ในเมื่อเราเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก แทบจะไม่มีสิทธิคาดหวังอะไรเลย
แต่การทำงานที่มีพัฒนาการก็อดที่จะมีความหวังไม่ได้ ผมใช้การทำงานการศึกษาในภาคปฏิบัติทุกรูปแบบ ออกนอกกรอบไร้ขอบเขต พยายามเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด
ขณะเดียวกัน ก็อธิษฐานสิ่งศักด์สิทธิ์ที่สถิตในโรงเรียน อ้อนวอนคุณพระคุณเจ้าโปรดช่วยลูกสักครั้ง ขอครูประจำการสัก ๑ คนให้โรงเรียน ก่อนที่ลูกจะเกษียณออกไป
ครูประจำการเริ่มต้นตำแหน่งที่ “ครูผู้ช่วย” เป็นข้าราชการครูที่สอบแข่งขันได้ทำงานแบบยั่งยืน มากกว่าครูอัตราจ้าง หมายความว่าถ้าย้ายก็ยังมีโอกาสได้อัตราคืนมา
ครูอัตราจ้างหรือครูจ้างสอนในแบบลูกจ้างชั่วคราว..ก็ถือว่าเป็นครูที่สอนได้ดีมีคุณภาพ ต่อเมื่อเขตพื้นที่เกลี่ยอัตรา โอกาสได้คืนมาช่างยากเหลือเกิน
ผมอยู่กับครูประจำการทั้งหมด ๔ คนมาตั้งแต่มีนักเรียน ๖๐ – ๗๐ คน แต่เกณฑ์จำนวนครูก็ระบุไว้เช่นนั้น..ผมจึงต้องบริหารห้องเรียนแบบที่มีครูไม่ครบชั้น ผมต้องพึ่งพาตนเองมานานเหลือเกิน ผ่านการแก้ปัญหาและเอาชนะอุปสรรคมาตลอดหลายปี
ต้นปี ๒๕๖๑ นักเรียนเพิ่มขึ้นสูงสุดมาหยุดอยู่ที่ ๙๕ คน ผมทำหนังสือราชการถึงท่าน ผอ.เขตทันที ขอความอนุเคราะห์ให้ท่านช่วยพิจารณาครูบรรจุใหม่ให้ ๑ อัตรา..
ดูเหมือนว่าเขตพื้นที่ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ ไม่นานนักก็มีข่าวแจ้งว่า สพฐ.คืนอัตราครูเกษียณให้เขตฯ และเขตก็ได้จัดสรรให้โรงเรียนบ้านหนองผือ ๑ ตำแหน่ง..
ผมระบุเอกปฐมวัย แต่เขตให้เอกประถมศึกษา และต้องเป็นครูในโครงการ”ครูคืนถิ่น”ที่ต้องสอบขึ้นบัญชีไว้ที่สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกาญจนบุรี
ปรากฏว่าไม่มีใครสอบผ่านเกณฑ์แม้แต่คนเดียว จึงไม่มีการขึ้นบัญชี..วันนั้นผมไม่ได้เสียใจ เพราะเขตก็ได้ดูแลถึงที่สุดแล้ว และที่สำคัญอัตราตำแหน่งยังคงอยู่
จากนั้น..เหมือนโชคชะตา ฟ้าลิขิต หรืออาจเพราะบุญช่วยกุศลส่ง ให้ผมมีโอกาสได้คว้าธงตรงเส้นชัยชีวิตของงานราชการ นานแล้วที่ไม่เคยคิดว่า..ทำอะไรไว้ก็ได้เช่นนั้น..
สพฐ.สั่งตรงลงมาว่า ไม่ต้องรอครูคืนถิ่น ให้ใช้อัตราครูเกษียณในเขตได้เลย เมื่อเขตมีการเกลี่ยอัตราครูภายในเป็นที่เรียบร้อย ก็แจ้งเลขที่อัตรามาให้ผมทราบทันที..
พร้อมกับบอกด้วยว่า ให้โรงเรียนเลือกวิชาเอกตามความต้องการ ถ้ามีสอบขึ้นบัญชีไว้ โรงเรียนก็จะได้ครูใหม่เร็วขึ้น คือภายในปี ๒๕๖๒ ผมเลือกวิชาเอกสังคมศึกษา
๒๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ คุณครูคนใหม่มารายงานตัวพร้อมครอบครัว และวันนี้ได้ปฏิบัติงานสอนเป็นวันแรก..จึงเป็นวันที่ผมบริหารโรงเรียนขนาดเล็กได้อย่างมีความสุขอีกวันหนึ่ง..ยิ้มอย่างภาคภูมิ..ว่าผมก็มีวันแบบนี้กับเขาเหมือนกัน..
เพราะตลอดทั้งปี มีการเรียกบรรจุครูให้โรงเรียนขนาดกลางและขนาดใหญ่ ผ่านหน้าบ้านหลังเล็กของผมอยู่เสมอ จนผมรู้สึกชาชินและคุ้นเคยกับภาวะการดิ้นหนีตาย
ขอขอบคุณ สพฐ. ขอบคุณเขตพื้นที่การศึกษา..ที่ให้โอกาสและให้ความสำคัญกับโรงเรียนเล็กๆ ที่พิสูจน์ตัวเองมาตลอด การได้มาซึ่งครูใหม่ จะเป็นนิมิตหมายที่ดีสืบไป
อย่างน้อยก็เป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของโรงเรียน ที่เป็นโรงเรียนขนาดเล็กโรงแรกที่ได้ครูเพิ่ม เพราะสถานการณ์ตอนนี้ครูในโรงเรียนเล็กถูกเกลี่ยออกเป็นจำนวนมาก
น่าจะเป็นโรงเรียนเดียวที่มีเด็กไม่ถึง ๑๐๐ และเคยมีครูไม่ครบชั้น แต่ตอนนี้มีครู(รวมผู้บริหารด้วย) ๑๑ คนแล้ว..สูงสุดเท่าที่เคยก่อตั้งโรงเรียนมา
ผู้บริหารและครูประจำการรวม ๖ คน ครูอัตราจ้างของเขต ๑ คน ครูผู้ทรงคุณค่า ๑ คน ครูธุรการ ๑ คน และครูจ้างสอนจากเงินโรงเรียน ๒ คน รวม ๑๑ คน
ผมอยากให้ผู้ปกครองเชื่อมั่น..การทำคุณภาพการเรียนการสอนที่ผู้ปกครองบอกว่าต้องมีครู..ตอนที่มีครูไม่มาก ผมก็ทำงานได้ ตอนนี้โอกาสเปิดกว้างขึ้นโรงเรียนก็น่าจะก้าวข้ามวิกฤติไปได้..เพียงอยากให้ผู้ปกครองได้มั่นใจและช่วยกันสร้างโรงเรียนในมิติใหม่
ไม่ยุบควบรวมกับใคร..แต่ถ้าใครอยากย้ายหรือยุบมาอยู่ด้วยก็ยินดี...
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๒
