ส่วนครูที่รักและเมตตานักเรียน รักการเรียนการสอน เป็นเรื่องที่น่ายกย่องเชิดชู แต่ก็อย่าทำงานจนลืมดูแลตัวเอง ต้องรักสุขภาพ เพื่อจะได้อยู่ปฏิบัติการสอนได้นานๆ

        ใกล้ถึงวันส่งท้ายปีเก่าเข้าไปทุกที คงเป็นปีที่มีหลากหลายอารมณ์และความรู้สึกของใครหลายๆคน ที่ผ่านเข้ามาในช่วงเวลา ๓๖๕ วัน

    มิอาจปฏิเสธได้ถึงความรัก..ก็คงเป็นอีกพื้นฐานหนึ่งของความรู้สึกที่แต่ละคนมีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ไม่มากก็น้อย

        จะมากหรือน้อย อานุภาพของความรักยิ่งใหญ่เสมอ..เพราะเป็นตัวนำความสุขและความสำเร็จเข้ามาในชีวิต ..จึงอาจกล่าวได้ว่าชีวิตที่ดีงาม มักจะเริ่มต้นด้วยความรัก.

        แต่ก็อย่าลืมทำความเข้าใจกับความรักด้วย ถึงแม้จะไม่มีกฎเกณฑ์กติกามากมาย แต่ความรักก็ยังเป็นเรื่องของความละเอียดอ่อน เป็นทั้งอุทาหรณ์และบทเรียนให้จดจำ

        กฎข้อแรกของความรัก..ที่บางคนยังไม่รู้..และควรเข้าใจและเข้าถึงเป็นอย่างยิ่งก็คือ..เราต้องรักตัวเองก่อน..ความรักตัวเอง..คนละเรื่องกับความเห็นแก่ตัว

        หากเราจะคุ้นเคยกับความรักก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร รักใครต่อใคร รักญาติพี่น้องและครอบครัว รักเพื่อนและรักองค์กร ตลอดจนรักในสถาบันที่เป็นศูนย์รวมใจ

        แต่ความรักทั้งหลายที่กล่าวมา จะยั่งยืนมิได้เลยหากเราไม่เข้าใจไม่รู้จักที่จะรักตัวเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่เราสามารถปรับความรู้สึกนึกคิดได้อย่างที่ไม่ยากเย็น

        ลองไตร่ตรองดูจะเห็นภาพที่ชัดเจน..เราจะมีจิตอาสาเป็นที่พึ่งที่พาของใครได้ ในเมื่อเรายังไม่รักตัวเอง..และหรือ..ใครจะมั่นใจมอบรักให้แก่คนที่ไม่รักตัวเอง..ใช่หรือไม่?

        ถ้าจะอยู่ในฐานะของพ่อแม่ แน่นอนที่สุด ก็ต้องดูแลเอาใจใส่สุขภาพ หมั่นออกกำลังกายห่างไกลอบายมุข เพื่อเป็นหลักให้ลูกปลูกสร้างพื้นฐานให้เขา ก่อนที่เขาจะพึ่งตนเอง

        ในฐานะที่เป็นลูก..ความรักความกตัญญูย่อมมีอยู่ในใจคน แต่ก็ต้องหมั่นเตือนตนให้รักตัวเอง..ดูแลตัวเองด้วยจิตสำนึกที่จะไม่ใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า ด้วยการหมั่นศึกษาเรียนรู้

        ผู้บริหารสถานศึกษา อาจพูดได้ว่ารักครู นักเรียนและโรงเรียน..แต่จะดีกว่านั้นถ้าผู้บริหารจะรักตัวเองด้วย จะช่วยให้องค์กรอบอุ่นและปฏิบัติงานอย่างเป็นระบบ

        เพราะขึ้นชื่อว่าผู้บริหาร..ถ้ารักตัวเองเสียแล้ว..ก็ต้องรักดีมีความซื่อสัตย์ ปฏิบัติตามกฎระเบียบของทางราชการ มุ่งมั่นบริหารจัดการด้วยหน้าที่และความรับผิดชอบ

        มิใช่รักแต่องค์กรและบุคลากรภายนอก แต่ไม่เคยแสดงออก กลับละเลยที่จะสร้างคุณค่าให้แก่ตัวเองเพื่อการเป็นผู้นำที่เข้มแข็ง อันนี้ก็ถือว่าไม่รักตัวเองอย่างแน่นอน

        ส่วนครูที่รักและเมตตานักเรียน รักการเรียนการสอน เป็นเรื่องที่น่ายกย่องเชิดชู แต่ก็อย่าทำงานจนลืมดูแลตัวเอง ต้องรักสุขภาพ เพื่อจะได้อยู่ปฏิบัติการสอนได้นานๆ

        ยิ่งในปัจจุบันนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป นักเรียนน้อย ครูจะถูกเกลี่ยอัตราให้น้อยลง ครูก็จงรักตัวเอง เพื่อจะได้เป็นหลักพักพิงอันอบอุ่นของนักเรียน และโรงเรียนต่อไป

        อย่างไรก็ตาม..พื้นฐานความรัก..เกิดขึ้นจากหัวใจ ก็จงอย่าให้ความรักหลุดลอยไปแบบหลงทาง ด้วยการรักตัวเองก่อน รักผู้มีพระคุณ รักคนที่เกื้อหนุนเรา คือพ่อแม่..

        ผมขอประมวลประสบการณ์ความรักของใครหลายๆคน เพื่อเป็นบทเรียนให้เราเข้าใจในรัก..และยึดมั่นในความรักอย่างสร้างสรรค์..มิใช่เพื่อการเห็นแก่ตัว

จากรอยย่นรอยแยกที่แตกยับ

ยากจะนับผ่านพ้นบนใบหน้า

นึกแล้วเจ็บผะผ่าวที่เบ้าตา

ร้าวอุรานึกซ้ำเหมือนช้ำใน

วันเวลาผ่านเลยไม่เคยคิด

มัวหลงติดสวยหล่อเป็นข้อใหญ่

หนทางเดินเพลินอยู่มิรู้ไกล

พลังใจเติมฝันอันเลิศลอย

รักละเมอเผลอใจตัดไม่ขาด

รักผิดพลาดดูแย่แค่เหงาหงอย

รักจริงแท้คนนี้ที่รอคอย

รักถูกสอยสับสนกี่คนกัน

ประสบการณ์ผ่านกายมากมายนัก

ช่างอกหักสิ้นดีชีวิตฉัน

เป็นบทเรียนแต่งเติมเริ่มคืนวัน

ก่อไฟฝันรักใหม่ไม่เหมือนเดิม

ด้วยนิยามความรักคือการให้

กำลังใจแก่กันหมั่นส่งเสริม

ยามท้อแท้ในทุกข์ให้สุขเติม

ปัญญาเพิ่มแน่นหนักรักให้เป็น

เลิกลุ่มหลงงมงายพ่ายแพ้รัก

ด้วยประจักษ์พ่อแม่ที่แลเห็น

จักมัวฝืนอื่นใดให้ยากเย็น

รักโดดเด่นแน่แท้..พ่อแม่เรา.

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๒๔  ธันวาคม  ๒๕๖๒