ต้นธันวาเดือนสิบสอง. ปีทีฝรั่งอ้ังม้อหยุดการช่วยเหลือทางภาษีสินค้าสินค้านำเข้าประเทศเมืองสยาม ทำให้เกษตรกรและผู้ประกอบการปริวิตกกันทั่วหน้าเศรษฐกิจรากหญ้าซบเซา การจัจ่ายใ้ช้สอยฝึดเคือง. ผู้นำการปกครองพยามออกมาตรการฟื้นฟูเศรษฐช่วยเหลือสุดความสามารถ ตั้งแต่โครงการสัมมาชีพ
สู่ประชารัฐรักสามัคคี
ทำความดีเก้าหนึ่งศูนย์หนึ่ง. เก้าหนึ่งศูนย์สอง
ปลุกความรักด้วยไทยนิยมยั่งยืน
ลุยต่อด้วยโอทอปนวัตวิถี เศรษฐกิจก็ยังไม่ดีขึ้น. แต่รัฐยังกยัดยืนต่อหวังสร้างเศรษฐกิจฐากให้ประาชน
ชิบช้อปใช้และท่องเที่ยวร้อยเดียวทั่วไทย. แต่ยังไม่เห็นผล.....
เพราะคนไม่ได้เปลี่ยนความคิด....
.แต่มีเจ้าสำนักความคิดอาศรมศิลป์ปลายน้ำอัมพวานามว่า“อาจารย์ทรรศิน. สุขโต หาญกล้าอาสาฟื้นเศรษฐกิจฐานรากจากพื้นทีนำร่องหกจังหวัดให้ลุกปลุกเปลี่ยนด้วยหนึ่งสมองสองมือโดยใช้แผนธุรกิจชุมชน....จากปีหกศูนย์ถึงปีหกสองได้สานพลังสร้างเครือข่ายใช้แผนธุรกิจชนทั่วภูููููููููููาค
ค่ำคืนนี้ที่อาศรมศิลป์ปลายน้ำจึงคลาคร่ำส่งเสียงทักทายกันของเหล่าบรรดาสานศิษย์สาวกแผนธุรกิจชุมชนที่ได้รับเทียบเชิญให้มาประลองยุทธเอาดีมาอวดโชว์แอนแชร์ทั้งแต่คนยอดดอยภูผาถึงมหาสมุทรอันดามันอ่าวไทยต่างร่วมใจกันมาอาสาสู้ศึกเศรษฐกิจไทย......พรุ่งนี้พบกันมวลมิตรไกล้ไกลเชิญมาทัศนากระบวนท่าเคล็ดวิชากู้เศรษฐกิิิิิิิชุมชน.......“
“ร้อยแสงดาวอาจมิเท่าหนึ่งแสงเดือนแต่หากแสงดาวเต็มท้องฟ้าก็ส่องแสงเปล่งประกายให้หล้าโลกสว่างฉันได...หนึ่งสภาองค์กรชุมชนหนึ่งแผนธุรกิจชุมชนไม่อาจแก้ปัญหาเศรษฐกิจชุมชนได้แต่หากสภาองค์ชุมชนทั่วประเทศผลักดันให้เกิดแผนธุรกิจชุมชนได้ก็ยััััััััััััััััััััััััััััััััััััััััััััััังเป็นความหวังให้เศรษกิจชุมชนฟื้นตัวได้ฉันนั้น“
วอญ่าราตรีกาลอาศรมศิลป์ปลายน้ำอัมพวา....
ภาพนี้ไม่เกี่ยวข้องข้องกับเรื่อง
สู่การเปลี่ยนแปลง