ค่าของเงิน

ผู้เขียนได้ทบทวนจาก การแสดงออกของลูกค้า ว่า ตีราคา ค่าของเงิน แตกต่างกัน ตามแต่ละผู้ละนาม

บางท่าน เริ่มต้น ๑ บาท มีค่า

บางท่าน เริ่มต้น ๒๐ บาท มีค่า

บางท่าน น้อยกว่า หรือ มากกว่า...

ลูกค้าชาย ซื้อหยวกกล้วยขนาดเล็ก ราคา ๕ บาท ต่อมา ต้องการให้ผู้เขียนหุ้มใบตองทั้งหมด ถามว่า คิดราคาเท่าไร? เพื่อนำไปปักดอกไม้เอง ผู้เขียนไม่ได้คิดเงิน
ลูกค้าชาย ซื้อวัสดุทำกระทงให้ลูก หยวกกล้วย ราคา ๗ บาท ใบตอง ๑๐ บาท ๑ กก. ดอกไม้ ช่อละ ๕ บาท ๒ ช่อ รวมเงิน ๒๗ บาท ลูกค้ารับสินค้าถุงใหญ่ ถามว่า มีอะไรอีก ๓ บาท เพราะไม่ต้องการเงินทอน ผู้เขียน จึงหยิบ ไม้ดอก ไม้ประดับอื่นๆ ที่เตรียมมาทำกระทง ใส่ถุงเพิ่มให้
เด็กหญิงน้อย ป.๓ ถามว่า มีกระทงสำเร็จ ราคา ๒๐ บาท หรือไม่ ? ผู้เขียน จึงทำกระทงเล็กให้ เธอมานั่งมองดู พูดคุยสักครู่ เมื่อกระทงใกล้เสร็จ เธอบอกว่า ไม่เอาได้ไหม? ให้แม่ทำ ไม่ต้องเสียเงิน ๒๐ บาท ผู้เขียนเห็นด้วย บอกว่า ดีแล้ว
ลูกค้าหญิงบางท่าน บอกว่า ยอดผัก ๑๐ บาท แพง (บางท่านบอกว่ายอดอ่อนทั้งหมด ไม่ต้องเด็ดทิ้ง)
ลูกค้าชายหญิงบางท่าน ซื้อดอกไม้ ๒ กำ ๑๕ บาท ใส่บาตร ให้ ๒๐ บาท ไม่ต้องทอนครับ
มีครอบครัวทำกระทงเอง แต่ลืมธูป ขอซื้อกับผู้เขียน ๖ ดอก ผู้เขียนบอกว่า จะไม่คิดเงิน แต่เป็นการสะเดาะเคราะห์ ขอสักกะบาท เขาพยายามหาเหรียญ แต่ไม่มี จึงควัก ธนบัตร ๒๐ บาท บอกว่า ผมทำบุญครับ

ในความเป็นจริง สินค้าธรรมชาติ ถูกสมมุติ ราคาขึ้น ตามตลาด ถ้าไม่แลกเป็นเงิน ก็แลกเปลี่ยนสิ่งซึ่งมีค่าต่ออีกฝ่ายได้ ทั้งสิ่งของและบริการ หรือแม้แต่ แจกให้กันฟรีๆ

ดังนั้น รู้จักพอ ก็เต็มอยู่เสมอ

ไม่รู้จักพอ ก็พร่องอยู่เสมอ ไม่เคยเต็ม

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน