๑,๐๒๖ วันเพ็ญเดือนสิบสอง แต่น้ำไม่นองเต็มตลิ่ง

ภาพชุมชนและผู้ปกครองมาช่วยกันกำจัดผักตบชวา ก็ถือว่าหมู่บ้านหนองผือได้พัฒนาไปสู่ความเข้มแข็งระดับหนึ่งแล้ว..ที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือ เป็นกิจกรรมการพัฒนาภายในรั้วของโรงเรียนขนาดเล็ก..ที่เป็นนิมิตหมายอันดี..ที่ผู้ปกครองไม่ทอดทิ้งโรงเรียน

        สระน้ำของโรงเรียน เดือนนี้เมื่อปีกลาย น้ำจะเยอะกว่านี้เกือบสองเท่า ปีนี้น่าเศร้าที่น้ำในสระแรกใกล้จะหมดไป ส่วนสระที่สองลูกใหญ่หน่อย น้ำจึงมีเหลือมากกว่า

    และปีนี้..ส่วนราชการของอำเภอเลาขวัญ แจ้งให้ทราบโดยทั่วกันว่าภัยแล้งเกิดขึ้นแล้ว ฝนตกน้อยที่สุดในรอบ ๑๐ ปี น้ำที่เคยมีในคลองหมื่นเทพ ลำน้ำสายหลักสำหรับการลอยกระทงของชาวอำเภอกำลังจะแห้งเหือด..เดือดร้อนถึงงานประจำปี..

        ปีก่อนๆ ร้อนแต่ไม่แล้งขนาดนี้ ที่อื่นก็ยังมีฝนตกให้เห็น แต่เลาขวัญฝนไม่ตกจนนาข้าวแห้งเหี่ยวตายเกือบหมดสิ้น ผืนดินแห้งผาก คงลำบากเรื่องงานการเกษตรอย่างแน่นอน..
        คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านต่างแปลกใจ ทำไมมันแล้งอย่างนี้ หรือว่าเป็นปีที่ ผอ.หนองผือลงทุนลงแรงทำนาอย่างจริงจัง ธรรมชาติจึงพิสูจน์ความอดทน ส่งผลให้ความหวังของชาวนาพังทลาย..แบบนี้ปีหน้าคงไม่ทำแล้ว..

        จะว่าไปแล้ว ยังถือว่าน้ำในสระหนองผือมีมากกว่าที่อื่น พูดง่ายๆว่ายังมีให้รดต้นไม้ ใส่แปลงผักสวนครัว ช่วยให้ไม้ดอกไม้ประดับมีสีสันงดงามตามฤดูกาล

        สระที่สองที่ใหญ่กว่าสระแรกเกือบสามเท่า แต่มีผักตบชวามากมายนักและหนาแน่น ก่อตัวจนเป็นเกาะแก่ง..ชาวบ้านนิยมมานั่งตกปลาและงมหอย..

        ผมยกให้ชุมชนได้ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่..ก่อนหน้านี้ก็หารือกันว่าน่าจะจัดงานลอยกระทงสักครั้ง จัดเล็กๆไม่ต้องยิ่งใหญ่เหมือนในตลาด ให้คนแก่และเด็กได้มีโอกาสลอยกระทงและสนุกสนานใกล้บ้าน

        ผมปรึกษาผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ ที่เพิ่งผ่านการเลือกตั้งมาสดๆร้อนๆ ผมบอกว่าถ้าผู้ใหญ่กับลูกบ้านร่วมแรงร่วมใจกัน ผมจะช่วยหาดนตรีมาขับกล่อมพอให้ครื้นเครง

        ผู้ใหญ่และคณะ ตลอดทั้งชุมชนทั้งหมด เห็นดีเห็นงาม วันนี้ก็เลยมาช่วยกันลอกผักตบชวาออกจากสระใหญ่จนหมด จากนั้น..ก็วิดน้ำมาลงที่สระแรกที่เล็กกว่า เพื่อจะใช้สระเล็กนี่แหละเป็นสถานที่สำหรับคืนลอยกระทง..

        ภาพชุมชนและผู้ปกครองมาช่วยกันกำจัดผักตบชวา ก็ถือว่าหมู่บ้านหนองผือได้พัฒนาไปสู่ความเข้มแข็งระดับหนึ่งแล้ว..ที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือ เป็นกิจกรรมการพัฒนาภายในรั้วของโรงเรียนขนาดเล็ก..ที่เป็นนิมิตหมายอันดี..ที่ผู้ปกครองไม่ทอดทิ้งโรงเรียน

        ชาวคณะจิตอาสา ที่”ทำความดีด้วยหัวใจ” นำโดยท่านนายอำเภอและปลัดเทศบาลเลาขวัญ..เป็นผู้นำทีม..ความสำเร็จจึงเกิดขึ้น..จึงถือเป็นปฐมบทของวัฒนธรรมการทำงานร่วมกัน โดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน ใช้ใจประสานใจ ไม่มีสิ่งใดเป็นปัญหาและอุปสรรคอีกแล้ว..

        โรงเรียนจึงร่มรื่นสวยงามสดใส จากน้ำใจของผู้นำท้องถิ่นและชุมชน พร้อมแล้วสำหรับงานลอยกระทงส่งท้ายปี ถึงแม้ว่าปีนี้ น้ำในสระจะไม่นองเต็มตลิ่ง แต่น้ำใจแห่งศรัทธาไม่นิ่ง..แต่กลับเคลื่อนไหวประดุจสายธารที่ใสเย็น..เห็นแล้วปลื้มปริ่ม ยิ้มกับตัวอง..ที่มีวันจิตอาสาแบบนี้กับเขาเหมือนกัน..

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๖  พฤศจิกายน  ๒๕๖๒



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (0)