กำลังใจ จากเขา

กำลังใจ จากเขา

ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่ต้องต้องการกำลังใจจากใคร ใครก็ตามที่รักคุณและคนที่คุณรัก กำลังใจในตอนที่กำลังรักกัน ระหว่างที่รักกัน ในตอนที่เลิกกัน ในตอนที่เริ่มรักกัน ส่วนตอนของฉันเองไม่รู้ว่าเขายังคอยเป็นกำลังใจให้กันอยู่หรือเปล่า เราเองไม่รู้ว่าลึกๆแล้วเขายังมีจะคิดถึงเราอยู่หรือเปล่า เรื่องราวมันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย เรื่องที่จะเขียนก็เป็นเรื่องเดิมๆสำหรับตัวเองที่มันคอยทำให้เราคิดว่าเขายังคอยให้กำลังใจเราอยู่นะ เขายังมีเราอยู่ในส่วนลึกๆของความรู้สึก บางครั้งเราเองก็ดีใจนะมราเขาบอกว่าเขายังมีเราเองอยู่ในส่วนลึก แต่ไม่รู้ว่าคำที่พูดออกมานั้นเขาต้องการให้เราสบายหรือเปล่า ถ้าเขากำลังอ่านบทความนี้อยู่ เรื่องราวที่จะเขียนต่อไป ฉันคอยเขียนเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างเรา คงไม่ผิดใช่ไหมที่จะเขียนอะไรแล้วไม่ทำให้ใครต้องลำบากใจ ฉันจะเขียนเรื่องราวสิ่งที่เกิดขึ้น จนกว่าจะถึงวันที่ฉันจะเขียนมันไม่ได้อีกเลย เรื่องราวแม้จะเกี่ยวกับใคร ขอเขียนไว้ในบันทึกเล่มนี้ของตัวเราเอง บันทึกที่มีแต่เรื่องจริงเป็นความทรงจำลึกๆ ที่มันซึมอยู่ได้ทุกวัน คิดถึงเขาทุกวัน คิดถึงตลอดเวลา ถ้าผมมีแฟนใหม่ยังไม่รู้เลยว่าจะคิดถึงใครมากกว่า ถ้าคนๆที่จะมาแทนที่เขาไม่เหมือนเขาสิ่งที่ผมเสียไป ถ้าหากเขาอยู่ในวงโคจรแบบเดียวกับเขาเขาคงไม่จากผมไป ผมเสียคนรักที่เข้าใจผม แต่ผมไม่เคยเข้าใจ แต่เวลาที่เขากับผมรักกันเราจะมีความสุขมาก อยู่ด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน นั่งโต๊ะขางๆกัน ใช้ปากกาด้ามเดียวกัน ร้านอาหารที่เดียวกันที่เราชอบ เขาชอบกินอะไร ในวันที่ไม่มีเขาแล้วมันว้าเหว่ใจจริงๆเหมือนดังนกไร้รัง ไร้ที่พัก แม้จะเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งคนหนึ่งแต่ในใจมันก็ไม่ต่างอะไรไปจากคนอื่นๆที่ คนที่เรารักจากเราไป ซึ่งเราเองต้องยอมให้เขาไป เพราะเราไม่คู่ควรที่จะเป็นแฟนเขา เราไม่เหมาะสมกับเขา สุดท้ายผมจึงยอมให้เขาไป เราคุยกันตกลงกัน เรื่องก็จบลงด้วยดี ผมกได้แต่นั่งเสียใจที่ไม่เคยทำอะไรแล้วสำเร็จสักที ทำให้เขาต้องท้อใจ เบื่อหน่ายกับเราเสมอ ทุกครั้งที่ผมทำอะไรที่เคยบอกว่าจะทำให้ได้แล้วทำไม่ได้ สิ่งนั้นมันคือสิ่งที่ย้ำเตือน มันทำให้ผมคิดถึงมันจนถึงวันนี้นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว ผมยังทำใจไม่ได้เลยแมแต่น้อยทุกวันใบหน้าผมอาจจะเบิกบาน แต่ในใจมันมีเรื่องมากมายเหลือเกิน มันเหมือนกับว่า..บอกไม่ถูก วันที่เขาออน facebbok ยังไม่กล้าที่จะทักเขา เรากลายเป็นอะไรไปแล้วแม้แต่ตัวเองยังไม่กล้าๆทั้งๆที่เขาเคยเป็นคนรักเรานะ เขาคบกับเรามานะ ถึงแม้เขาจะอยู่ใกล้ มันก็เหมือนห่างไกล ถ้าผมเจอเขา ผมคงทนไม่ได้ที่จะน้ำตาไหล ต้องเห็นคนที่เรารักยืนอยู่ตรงข้างหน้า แต่ไม่ใช่คนรักของเราเป็นคนรักของคนอื่น เวลาที่เขียนเรื่องนี้ทีไรความรู้สึกเก่าๆมันก็ทำให้เราต้องเศร้าใจ เราเคยเล่นด้วยกันไปไหนไปด้วยกัน แต่วันนี้ไม่มีอีกแล้วไม่มีเขาอีกแล้ว เขาคือคนที่ผมรักที่สุด มากกว่าคนที่คบกันมา ทุกคน ผมยกให้เขาเป็นหนึ่งในใจ ผมจะคิดถึงเขาตลอดไป คงจะลืมไม่ได้ รอก่อนนะ ต้องบอกกับตัวเราเองว่าวันนี้เรายังไม่พร้อมที่จะคุยกับเขา อยากจะเล่าเรื่องราวต่างๆกับเขา อยากระบายอะไรก็ได้ให้เขาฟังให้เขาได้รับรู้ ผมอยากให้เขารับฟัง อยากให้เขาอยู่ข้างหน้าเวลาผมเล่า ผมอยากจะเห็นแววตาของเขาอีกครั้ง รอยยิ้มของเขา เขาคือกำลังใจให้ผม เขาบอกผมว่าเขาจะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้นะ .......คิดถึง.ธนาพิพัฒน์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเล่มใหม่



ความเห็น (0)