เชื่อว่าทุกคนต้องเคยรู้สึกสนใจ อยาก หรือคลั่งใคร่ในบางอย่าง อยากทำบางอย่างมากๆ หรืออยากพัฒนาให้ดีขึ้น อย่าให้มันเป็นเเค่ความอยากเลย เรามาเริ่มลงมือกันเถอะ…
เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ฉันอายุ 12 ปี อยู่ชั้น ม.1 ตอนนั้นเป็นตอนที่ฉันเริ่มจะเล่นดนตรีได้บ้างเเล้ว ฉันเล่นเปียโนเเละกีตาร์ได้ ซึ่งความตั้งใจในช่วงนั้นคือฉันอยากเล่นให้เก่ง เล่นให้เก่งเหมือนนักดนตรีหลายๆคนซึ่งฉันชื่นชอบ เช่น พี่โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ รุ่นพี่หลายๆคนที่ฉันรู้จัก ทุกครั้งที่ฉันฟังคนเหล่านี้เล่นดนตรี ฉันรู้สึกมีความสุขมาก การเล่นที่ออกมาในรูปของทำนองๆต่างๆมันให้ความรู้สึกที่ดีมาก มากจริงๆ ฉันอยากทำได้เเบบนั้นบ้าง เเละหวังว่าซักวันฉันจะทำได้บ้าง
…ผ่านมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่ได้เอาจริงเอาจังกับเรื่องดนตรีขนาดนั้น เเม้ฉันจะยังมีความสุขในการเล่นดนตรี เเต่ความสามารถของฉันกลับไม่ได้พัฒนามากขนาดนั้น ซึ่งฉันรู้ว่าเป็นเพราะฉันขาดวินัยในการซ้อม มันเลยทำให้สกิลหลายๆอย่างเริ่มหายไป เเละสกิลใหม่ๆที่เข้ามาก็ไม่ได้มากนัก เมื่อเทียบกับความคาดหวังเมื่อ 7 ปีก่อนที่เกิดขึ้น
ฉันหวังว่าในอีก 7 ปีข้างหน้า เมื่อฉันอายุ 26 ฉันจะพัฒนาไปมากยิ่งขึ้น นอกจากทักษะทางดนตรี สิ่งที่ฉันตั้งใจจะเรียนรู้คือทักษะด้านภาษา ฉันสนใจภาษาสเปนเเละภาษาจีนมาซักพักเเล้ว เเม้จะศึกษาบ้างเเต่ก้ไม่ได้จริงจังมากนัก นี่ก็เป็นสิ่งที่ฉันตั้งใจไว้เเละฉันจะพยายามทำให้ได้ เเรงบันดาลใจทางภาษานี้มาจากลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง เขาเก่งภาษามากๆ ฉันเห็นเขาเเล้วรู้สึกว่ามันเจ๋งมาก ฉันอยากทำได้บ้าง
นอกจากไอดอลที่ยกตัวอย่างไปนั้น มีไอดอลอีกมากมาย ล่าสุดนี้ฉันพึ่งไปงาน health perspective ของ สสส. มา เป็นtalk show จากคนหลากหลายอาชีพเเต่สิ่งที่เหมือนกันคือทุกคนรักการช่วยเหลือสังคม เเละสิ่งที่สอนฉันจากไอดอลทั้ง 10 คนในงานวันนั้นคือ ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร อายุเท่าไหร่ ทำงานหรือเรียนอะไร ถ้าใจคุณอยากช่วยเหลือผู้อื่น ยังไงก็ทำได้ ในรูปเเบบที่เเตกต่างกัน ซึ่งนี่ก็ทำให้เกิดเเรงบันดาลใจว่าในระยะเวลาต่อจากนี้ ฉันก็อยากจะช่วยเหลือผู้อื่นมากยิ่งขึ้นมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เเละอยากให้ผู้อื่นได้เข้ามามาีส่วนร่วมเช่นเดียวกับฉัน
