ครั้งเมื่อยังเล็ก มีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ดำ ๆ คนหนึ่งที่กำลังเรียนอยู่ชั้นอนุบาล เขาชอบและใฝ่ฝันว่าโตขึ้นเขาอยากเป็นพยาบาล ทุก ๆ ครั้งที่คุณครูถามว่า โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไรคะ คำตอบแรกที่ฉุดคิดขึ้นออกมา และตอบไปอย่างรวดเร็ว คือ พยาบาลค่ะ หากถามว่าทำไมถึงอยากเป็น พยาบาล ความคิดในสมัยนั้น คือ พยาบาลชุดสวย อยากใส่ชุดสีขาวเหมือนพยาบาล พยาบาลดูใจดี นั้นคือคำตอบครั้งเมื่อยังเป็นเด็กดิ

        แต่แล้วเมื่อดิฉันโตขึ้น เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา ดิฉันกลับรู้สึกว่า ไม่อยากเป็นพยาบาลแล้ว คนที่จะเป็นพยาบาลได้ต้องเรียนเก่ง เก่งวิชาเลข วิชาภาษอังกฤษ ซึ่งมันขัดกับดิฉันมากที่ไม่ชอบวิชาพวกนี้เลย แต่ในความคิดความรู้สึกดิฉันตอนนั้น คือ อยากรับราชการ อยากใส่ชุดสีกากีมาก เพราะเห็นจากตัวอย่างของพี่ ๆ แต่ดิฉันยังไม่นึกถึงอาชีพครูในเวลานั้น 


         และเมื่อดิฉันโตขึ้น ตอนนั้นใกล้จะเรียนจบ ป.6 แล้ว และจะขึ้น ม.1 ดิฉันยังสับสนกับตัวเองว่าโตขึ้นดิฉันจะประกอบอาชีพอะไรดี ทำไม  เพื่อน ๆ คนอื่นเขามีเป้าหมายกันทั้งนั้น แล้วคำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัว จนวันปัจฉิมพวกเราก็มีโอกาสพูดคุยรับพรจากครูที่ปรึกษา แล้วครูก็ได้แนะแนว แนะนำให้พวกเราได้ค้นพบเป้าหมายของตนเอง ทำให้ดิฉันได้คำตอบในใจและเป็นเป้าหมายของดิฉันและจะทำให้มันให้ได้

         วันเวลาผ่านไปหลายปี แต่ความฝันเป้าหมายในใจก็ยังยืนยันเหมือนเดิม และมันยิ่งชัดเจนมากขึ้น ๆ ว่าดิฉันโตขึ้นอยากประกอบอาชีพนี้ นั้นคือ ข้าราชการครู ตลอดเวลาหลายปีจนมาถึงทุกวันนี้มันชัดเจนขึ้น และใกล้เข้ามามากขึ้น ๆ ดิฉันต้องขอบคุณคุณครูทุกท่านที่คอยอบรม สั่งสอน ชี้แนะแนวทางให้กับดิฉัน และสร้างแรงบันดาลใจ เป็นแบบอย่างให้กับดิฉัน สิ่งไหนที่ดีดิฉันก็จะเอาเป็นแบบอย่าง สิ่งไหนที่ไม่ดีก็ดูไว้และอย่าเอาไปทำเป็นแบบอย่าง บางครั้งเราเรียนเราเจอกับปัญหา เจองาน เรารู้สึกเหนื่อย ท้อ แต่หากคิดดูคนที่ส่งเราเรียนเขาเหนื่อยกว่ามาก ฉะนั้นคนอิ่นเขาทำได้ เราก็ต้องทำได้ เราเดินทางมาเกินครึ่งแล้ว อีกนิดเดียวก็จะถึงฝั่งฝันแล้ว ดิฉันตัดสินใจดีแล้วที่เลือกเส้นทางสายนี้และจะทำมันให้ดีที่สุด และดิฉันเชื่อว่ามีเรื่องราวผ่านมาในชีวิตเหตุการณ์มากมายผ่านเข้ามา แต่เพียงแค่เราไม่สามารถเล่าออกมาได้ทั้งหมดก็เท่านั้น รออีกหน่อยนะ ความฝัน ข้าราชการครู