จุดเปลี่ยนพลิกชีวิต

จุดเปลี่ยนของดิฉันคือ การได้เข้ามาศึกษาเรียนต่อ หลังจากการที่หยุดเรียนและไปทำงาน ตอนที่ดิฉันอยู่ชั้นมัธยมปลายดิฉันได้ศึกษาต่อ มหาลัยราชภัฏเชียงใหม่จังหวัดเชียงใหม่ในสาขารัฐประศาสนศาสตร์คือปีแรกดิฉันก็ได้ไปเรียนเป็นปีแรกดิฉันได้อยู่หอหญิงละอยู่ๆไปดิฉันเป็นคนที่ติดเพื่อนมากเพื่อนชวนไปไหนไปหมดไม่มีปฏิเสธเพื่อนเลยตอนนั้นดิฉันไม่สนใจถึงผลกระทบต่อการเรียนเลยสักนิดว่าถ้าดิฉันติดเที่ยวดิฉันจะไม่ผ่านดิฉันได้ทำงานงานเสริมเป็นเด็กเสริฟร้านเหล้าร้านหนึ่งในย่านเชียงใหม่ช่วงนั้นดิฉันรู้สึกสนุกกะอาชีพเสริมมากเพราะมันจะทำให้ดิฉันได้เที่ยวช่วงนั้นดิฉันกลับดึกมากบางวันก็ใกล้จะสว่างค่อยกลับห้องแต่ห้องหอดิฉันเขาไม่ให้เข้าห้องดึกดิฉันจึงชอบไปค้างนอนกะเพื่อนผู้หญิงดิฉันจึงใช้ชีวิตแบบนี้มาสักพักดิฉันคิดว่าทำงานเนี้ยได้ตังเลี้ยงตัวเองแถมยังได้ซื้อของที่อยากได้ตอนนั้นด้วยความหัวเลี้ยวหัวต่อ ดิฉันจึงได้ออกจากการเรียนแล้วมาทำงานแบบเต็มที่ดิฉันได้ทำงานมาเรื่อยๆจนเป็นเวลา1ปีกว่าตอนนั้นดิฉันสนุกกับการทำงานไม่ต้องมาเครียดกะเรียนทำงานอย่างเดียวไม่สนใจทางบ้านตอนแรกพี่ชายของดิฉันรู้ว่าดิฉันไม่เรียนพ่อและพี่ของดิฉันเสียใจหนักมากเพราะเหลือแต่ดิฉันที่เป็นผู้หญิงพ่อและพี่ก็อยากให้ดิฉันเรียนและทำงานที่มั่นคงพี่ชายดิฉันได้บอกว่าอาชีพเด็กเสริฟมันเป็นอาชีพที่สุจริตก็จริงแต่มันไม่มั่นคงณตอนนั้นใครจะมาบอกอะไรกับฉันฉันก็ไม่สนใจเลยจะเอาตามที่ตัวเองวางแผนไว้ เวลาตอนนั้นก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วเป็นเวลา2ปีตอนนั้นในใจดิฉันไขว้เขวมากเพราะดิฉันเห็นเพื่อนรุ่นเดียวกะดิฉันลงรูปเรียนลงรูปที่ใส่ชุดนักศึกษาดิฉันจึงคิดว่าดิฉันอยากเรียนอยากอยู่ใกล้พ่ออีกอย่างดิฉันเหลือพ่อแค่คนเดียวดิฉันจึงอยากกลับมาบ้านมาอยู่กับพ่อตอนนั้นดิฉันคิดว่าดิฉันมาช้าเพราะรอบแรกมหาลัยราชภัฏเชียงใหม่วิทยาเขตแม่ฮ่องสอนเขาได้รับสมัครไปแล้วรอบหนึ่งแล้วสาขาวิชาการประถมศึกษาเขาก็เปิดรับสมัครณเวลานั้นคนที่ติดเยอะมากในสาขาละเขาบอกว่าสาขาปรถมเต็มแล้วซึ่งดิฉันรู้สึกท้อมากดิฉันอยากเรียนสาขาประถมแต่ดิฉันก็ได้เขียนสาขาประถมเป็นลำดับแรกตอนนั้นดิฉันก็มาสมัครเรียบร้อยเหลือแต่มาสอบดิฉันกังวลมากดิฉันเลยทักมาถามรุ่นพี่ที่เขาเรียนก่อนหน้าดิฉันว่าจ้อสอบออกประมาณไหนพี่เขาบอกดิฉันรู้สึกมีกำลังใจมาหน่อยเพราะเจ้าหน้าที่เขาบอกสาขาประถมไม่มารายงานตัวจึงเปิดประกาศรับดิฉันตั้งใจทำข้อสอบมากรุ้สึกมีความหวังมาหน่อยพอดิฉันสอบเสร็จถึงวันประกาศผลดิฉันถึงกับอึ้งเพราะดิฉันได้สอบติดสาจาวิชาการประถมศึกษาณ.ตอนนั้นดิฉันมาบอกพ่อและพี่ชายเขาทั้งสองดีใจมากที่ดิฉันสอบติดและตอนนี้ดิฉันก็ได้ศึกษาอยู่ชั้นปีที่4แล้วดิฉันรู้สึกปราบปลื้มมากที่ดิฉันคิดได้และกลับมาเรียนและอยากขอบคุณพี่ชายที่ให้โอกาสกับดิฉันซึ่งดิฉันอยากจะให้เรื่องราวของดิฉันเป็นอุธทาหรของทุกคนๆที่เข้ามาแวะอ่านบทความดิฉันไม่อายเลยที่ดิฉันเคยพลาดโอกาสแต่ดิฉันอยากจะขอบคุณมากกว่าเพราะว่าถือเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดิฉันผ่านมาละทำให้ดิฉันเข้มแข็งถึงทุกวันและทำให้ดิฉันมีเป้าหมายในชีวิตและดิฉันจะฝากข้อคิดไว้สักนิด ว่า โอกาสและความสำเร็จเป็นของคนที่พร้อมก่อนเสมอขอบคุณค่ะ