ในมุมหนึ่งของชีวิต.. ผู้ดำหริ.. ให้ปลูก  ต้นไม้.. ในที่ๆเราได้บังเอิญ  ไปมีส่วนร่วม.. วงจรชีวิต.. ของชาวบ้าน.. จนทำให้.. เกิดคำว่า  “ป่า.. ปลูก” ให้เกิดขึ้นโดย ปริยาย.. ยืนแอบๆอยู่ริมขอบภาพ.. เธอจากไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับ.. เหลือแต่สิ่งที่มอบให้เตือนใจ.. กับคำว่า  “ป่า”

<p>แม่.. ผู้ล่วงลับไปแล้วเช่นกัน.. รวมทั้ง พ่อ.. แม้จะไม่ปรากฏภาพให้เห็น.. แต่ท่านเป็นบุคคลสำคัญ.. ที่ได้ช่วยเหลือดูแล.. ป่าให้เริ่ม.. เกืด.. ให้เห็น.. </p><p>ชีวิตประจำวัน.. สมาธิ.. วัดใจ..​กับการ.. “กวาด” </p>
<p>ระลึกถึง.. สภาพบ้าน”ป่าปลูก.. “</p><p>ในปีคศ.2000.. แกลลอลี่ชีวิต.. วันนี้.. </p><p>ไม่มีป่า.. ไม่มีชีวิต.. </p>