จุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด

มาจากเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง... ที่กำลังจะจบชั้น ม.6 โดยแบ่งความหวังของครอบครัวว่าจะต้องได้เรียนต่อมหาวิทยาลัย และก็อยากให้เรียนครู ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมาก และคิดว่าตัวเองเก่ง จะไปสอบที่ไหน ไปสมัครโควตาที่ไหน ได้แน่ ขนาดสอบที่โรงเรียนไม่อ่านหนังสือยังทำได้เลย (มั่นในตัวเองมาก) จนวันที่มีข่าวเปิดประกาศสมัครโควตาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ก็ได้ยื่นเกรดไป ในโควตาเรียนดี และสาขาที่เลือกคือ การประถมศึกษา พอถึงวันที่เขาประกาศผล ปรากฎว่าไม่มีรายชื่อ แต่ก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก คราวนี้เป็นรอบรับตรง ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดลำปาง และจังหวัดเชียงราย ตอนนั้นได้สมัครเรียนในสาขาวิทยาศาสตร์ทั่วไป และสังคมศึกษา ซึ่งคณะทั้งสองเป็นคณะครุศาสตร์ ครั้งแรกไปสอบที่ลำปาง ตอนนั้นการสอบวันแรกก็ยังทำตัวสบาย ๆ ไม่คิดอะไรมาก และไม่สนใจที่จะอ่านหนังสือด้วย และวันที่สองก็เป็นการสอบสัมภาษณ์ และผลที่ได้จากการไปสอบที่ลำปางนั้น ปรากฎว่าไม่ติดเช่นเคย แต่ก็ทำตัวชิว ไม่คิดอะไรมาก และครั้งที่ไปสอบที่เชียงราย เหมือนเดิมคือไม่อ่านหนังสือ ถึงจะอ่าน แต่อ่านน้อยมาก และการไปสอบครั้งนี้สอบแค่วันเดียว ไม่คิดอะไรมาก และผลที่ได้จากการไปสอบปรากฎว่า ไม่ติดเหมือนเคย พอไม่ติดครั้งนี้เริ่มละ ว่าทำไมถึงสอบไม่ติด เพราะไม่อ่านหนังสือหรือเปล่า คิดทบทวนตัวเอง จนวันที่คิด และเปลี่ยนใจจะไปเรียนคณะอื่น ที่ไม่ใช่คณะครุศาสตร์ สมัครทุกอย่างเรียบร้อย แค่รอจ่ายเงินอย่างเดียว แต่ก็ไม่ไปจ่ายเงินเพราะคิดว่าไปเรียนไกล ครอบครัวคงไม่มีเงินส่งเรียน เพราะค่าใช้จ่ายแต่ละอย่างมันเยอะมาก ๆ  


มีครั้งหนึ่ง...ตัดสินใจไปทำงานกับเพื่อนที่ เชียงราย พอรู้ได้งานรู้สึกดีใจมาก และตั้งมั่นว่าจะตั้งใจทำงาน พอได้ลองไปทำงานวันแรก รู้สึกเหนื่อยมาก ๆ แค่ยิ้มให้คนที่ทำงานที่เดียว เพื่ออยากจะสร้างมิตรภาพ เขายังไม่ยิ้มตอบเลย พอเจอแบบนี้มันก็ยิ่งทำให้รู้สึกท้อแท้ หมดหวัง ไม่มีกำลัง และไปอยู่ในที่ห่างไกลบ้าน มันท้อมาก ข้าวก็ไม่ได้กินอิ่มเหมืนอยู่ที่บ้าน คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ มากที่สุดในตอนนั้น สุดท้ายก็ตัดสินใจกลับบ้าน เพราะทนความลำบากไม่ไหว และไม่เคยห่างไกลบ้าน เลยกลับมาบ้านมาช่วยพ่อแม่ทำงานที่บ้าน กลับมาดูแลคุณย่าที่ตาบอด ช่วงเวลาผ่านไปหลายเดือน จนมีการประกาศรับสมัครนักศึกษาใหม่ของวิทยาลัยแม่ฮ่องสอน เป็นรอบรับตรง ตอนนั้นพ่อก็บอกให้ไปสมัคร จึงชวนกันกับเพื่อนอีกคนหนึ่งไปสมัครเรียนด้วยกัน และชวนกันอ่านหนังสือ และติวหนังสือด้วยกัน พอถึงวันที่สอบคราวนี้ข้อสอบที่ออกนั้น คำตอบเหมือนมีในหัวหมด เพราะเป็นผลที่อ่านหนังสือ และผลที่ออกมา คือสอบติด และนี่คือจุดเปลี่ยนชีวิตของดิฉัน จากเหตุการในครั้งนั้น ๆ ที่ดิฉันเคยได้เจอมา มันทำให้ดิฉันต้องปรับเปลี่ยนตัวเอง เปลี่ยนพฤติกรรมที่แย่ ๆ เปลี่ยนความคิด...





ปัจจุบัน... จุดเปลี่ยนนั้นทำให้ฉันได้พัฒนาตนเอง และได้พบเจออกับสิ่งที่ดี และอีกไม่นานดิฉันคาดว่า ดิฉันจะประสบความสำเร็จในอีกระดับหนึ่งของชีวิต 

>>> อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนตัวเอง แต่จงกล้าที่เปลี่ยนแปลง<<<