ซ่อมรั้วชีวิต

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

       

    ช่วงวันหยุดเดือนนี้ได้มีโอกาสซ่อมรั้วชีวิตตนเองที่มีความผุพังไปตามกาลนับ 10 กว่าปีเห็นจะได้ ที่ไม่ได้สนใจเรื่องใกล้ตัวเช่นนี้ เมื่อรั้วบ้านที่สร้างมาผ่านแดดฝนร้อนหนาวย่อมไม่คงทนอยู่ได้มันเข้ากับหลักอนิจจังทุกขังอนัตตาเป๊ะเลยนะ  ผมกำลังบอกว่าถ้าร่างกายนี้คือบ้านพัก  คนอยู่บ้านคือจิตใจ รั้วบ้านคือฟันเคี้ยวอาหารให้ละเอียดแล้วกลืนลงท้องครับ


    ในช่วงแห่งวัยเหมือนต้นไม้ใกล้ตลิ่งสูงนับวันจะพังทะลายลงเมื่อดินทรุดตัวหรือโดนน้ำกัดเซาะต้องได้รับการดูแล  เมื่อนำรั้วนี้ไปหาช่างซ่อมได้เรื่องเลยครับ  หลังจากขึ้นเขียงเปิดปากดูร่องรอยรั้วชีวิตพบว่าอยู่ในขั้นอันตรายคือ หินปูนเกาะถึงรากฟันหลายจุดต้องจัดการด่วนโอเคผมให้ช่างจัดการได้เท่านั้นละครับ  ถามว่าเจ็บมั๊ย  ตอบว่า  เจ็บสุด ๆ ครับต้องเว้นช่วงมีฉีดยาชาเข้าเหงือกเต็มที่แล้วขูดหินปูนออกนานเท่าใดไม่รู้หลังจากเสร็จพิธีกรรมแล้วมานั่งนึกว่าข้าได้ทำกรรมอะไรมาโว้ยจึงมาเป็นอย่างนี้ ในใจนึกขอบคุณช่างผู้ชำนาญหนึ่งคนกับผู้ช่วยอีกหนึ่งคนที่มีเวลามาซ่อมเสริมรั้วชีวิตให้ตน


    ทีนี้เจ้าพระคุณเอ้ย  ตอนกินข้าวตอนแปรงฟันทำอะไรเกี่ยวกับฟันนี่สุดยอดแห่งความเจ็บเลยทีเดียวคือมันเสียวไปถึงรากฟันอย่างน่าขนลุกขนพอง  ใครไม่พบกับตนเองคงเดาไม่ออกละครับ ฮะ ฮา ๆ  นี่เสารั้วบางต้นโคลงเคลงช่างถอนออกไป 1 ต้นแล้ว เป็นเหงือกจ๋าฟันลาก่อนนะ  ฮะฮ่า นี่ละครับทุกสิ่งล้วนไม่เที่ยงแท้ เพียงแต่เรียนรู้ที่จะอยู่กับมันอย่างมีความสุขในทุกสถานการณ์ในแต่ละวินาทีก็เพียงพอแล้ว ฮา ฮา ๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (0)