"มิตรสหาย"

เริ่มเข้าสู่สมาคมคบหาเพื่อน

สำหรับเรื่องเล่าที่จะพูดถึงคือ...เรื่องเล่าเกี่ยวกับเพื่อน เพื่อนในตอนนั้น เราพบเจอกันตอนเราเข้าเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น มีเพื่อนต่างหมู่บ้าน ต่างโรงเรียน ตอนนั้นเราคบกับเพื่อนแบบสนุกสนาน คบเพื่อนเพื่อที่จะชวนไปเล่นฟุตบอล เล่นเกม เป็นวัยที่คิดว่า การมีเพื่อนนั้นก็ดีไปหมด




เพื่อนสมันเรียนมัธยมตอนปลาย

พอเข้ามาเรียนต่อมัธยมศึกษาตอนปลาย ก็พบเจอกับเพื่อนใหม่ ๆ ที่รู้ว่าการมีเพื่อนนั้น บางคนก็ไม่ได้คิดดี และบางคนก็คิดดีกับเรา ซึ่งพบเจอที่มีนิสัยหลากหลายแบบ บางคนก็พูดมาก บางคนก็พูดน้อย หรือบางคนก็ไม่พูดด้วยเลย ซึ่งเพื่อนในวัยนี้ เป็นเพื่อนที่เรามักจะคิดถึงเสมอ เพราะเป็นที่เริ่มจะร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมา พอจากกันไปด้วยภาระและหน้าที่ที่ต้องเรียนรู้ต่อ แต่เราก็ยังติดต่อกัน และคุยกันตลอด




เพื่อนร่วมเล่นกีฬา

ทุก ๆ ครั้งที่เล่นกีฬา เราจะนึกถึงเพื่อนที่เคยเล่นกีฬากับเรา เราจะพากันเล่นกีฬาตอนเราพักเที่ยง เราจะชวนกันไปเล่นฟุตบอลหลังเลิกเรียน เราจะท้ากันเล่นเพื่อนหาทีมที่ชนะ และลงโทษทีมที่แพ้ เรื่องเราเกี่ยวการเล่นกีฬานี้ ทำให้เราสนิทสนมกันมากขึ้น ทำให้เราคิดถึงวันวาน 




เพื่อนบ้าน

นาน ๆ ที ที่จะได้เจอกับเพื่อนในหมู่บ้าน นาน ๆ ทีจะได้เจอกันครบหน้า นาน ๆ ทีจะได้คุยกับคนในหมู่บ้าน ไหนจะพี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา ดีใจทุกครั้งที่ได้กลับบ้านและเจอเพื่อนในหมู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนในวัยเดียวกัน เพื่อนต่างวัย แต่ทุกคนคือ เพื่อนบ้าน




เพื่อนสมาคมฟุตบอล

ไม่ว่ารายการกีฬาฟุตบอลไหน ๆ เราก็จะพากันไป ไม่ว่าจะใกล้หรือไกลเพราะพวกเราคือ ทีมเคาะสนิม เน้นลีลา ไปแข่งที่ไหนก็ไม่เคยชนะ ฮาฮ่า ๆ แต่ฟุตบอลคือ กีฬาที่พวกเรารัก ไม่ว่าจะแข่งแพ้หรือชนะ เราก็ยังเล่น ฟุตบอลอยู่ในใจพวกเราเสมอ 




เพื่อนต่างชาติที่ใจดีที่สุด

เรารู้จักกันตอนเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย เพื่อนต่างชาติของผมเป็นครูจิตอาสา เป็นเพื่อนคุย เป็นเพื่อนที่ค่อยให้ขนม นมเนย มาม่าบ้าง ค่อยให้ตลอดไม่ขาดสาย ค่อยให้การช่วยเหลืองมาโดยตลอด ไม่ใช่เพียงผม เพื่อนผมจะขับรถไปให้ขนมเด็ก ๆ ที่ยากจน สนับสนุนให้ทุนการศึกษาให้กับเด็กยากจน ซึ่งเป็นเพื่อนต่างชาติคนแรกที่ผมประทับใจมากที่สุด อยากขอบคุณและขอให้เพื่อนคนนี้ทำสิ่งดี ๆ ต่อไป




เพื่อนร่วมในชั้นเรียน

พอเข้าเรียนในมหาลัย อะไรหลาย ๆ อย่างก็เปลี่ยนรวมไปถึงเพื่อน ได้พบเจอกับเพื่อนใหม่ ทุกคนที่เข้ามาเรียนในสายนี้มีความฝันเดียวกัน 
ต่างคนต่างก็มุ่งมั่นตั้งใจเรียนเพื่อน พัฒนานาตนเองให้มีศักยภาพที่ดีขึ้น  ในระยะเวลา 4 ปี ทุกคนร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมา ผ่านอุปสรรค์มากมาย ได้เรียนรู้ ได้ประสบการณ์ ขอบคุณที่อยู่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมา




เพื่อน  3 หนุ่มหน้าหล่อในชั้นปี

เข้ามาเรียนสาขาประถมศึกษา เพื่อนชายในชั้นปี มีกันแค่ 3 คน ตอนแรกนึกว่ามีผู้ชายคนเดียว พอได้เจอและรู้จักกับเพื่อนกานต์ ตัวอ้วน ๆ นิด ๆ ก็รู้สึกดีใจที่มีเพื่อนผู้ชาย ต่อมาก็ได้รู้จักกับเพื่อนชิน ตัวใหญ่ ๆ เรา 3 เข้ากันได้ดี ไปไหนมาไหนทักหากันตลอด มีอะไรก็พูดคุยกันตลอด ร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมาตั้งแต่เข้ามาเรียนมหาลัย กินข้าวหม้อเดียวกัน ตัดภาพมาตอนนี้ อะไร ๆ ก็เปลี่ยน โดยเฉพาะรูปร่าง เพื่อนกานต์ จากน้ำหนัก 80 กว่า ตอนนี้ 100 up เพื่อนชินจาก 70 ตอนนี้ 80 up ผมจาก 55 ตอนนี้ 60 up ซึ่งบ่งบอกชัดเจนว่าเรา 3 คนโฟกัสเรื่องกิน555 ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด




เพื่อนร่วมทุกข์ ร่วมสุข

เพื่อนที่คอยไปไหน  ไปด้วยกัน และคอยให้กำลังใจกันมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าเราจะพบเจออะไรมาบ้าง อุปสรรคมากมาย แต่เพื่อนที่เราไปด้วยกันก็คอยให้กำลังใจมาโดยตลอด ขอบคุณเพื่อนร่วมทางชีวิต




เพื่อนที่ค่อยอยู่เคียงข้างมาตลอด

เพื่อนในบ้าน พี่และน้อง ตั้งแต่เล็กจนโต มีกันแค่ 4 คนที่เรา 4 คนมีความฝันที่แตกต่างกัน เราทุกคนพยายามทำความฝันของตนให้สำเร็จ เพื่อจุดมุ่งหมายเดียวกัน เราจะยังไมหยุดนิ่งเฉย หากเรายังไม่ประสบความสำเร็จ เราจะทำให้พ่อแม่ภูมิใจ และดูแลท่านให้มีความสุข เรา  4 คนคือ เพื่อนร่วมชีวิตที่จะทำให้พ่อแม่มีความสุขในวันข้างหน้า ผู้ชายที่แข็งแรงที่สุดในบ้าน