สวัสดี สุรีย์รัตน์หรือเพื่อน ๆ เรียกเธอว่า "ฟ้า"
…………………………………………………………………………………………………………………………………………...
.....นี่คงเป็นการเขียนจดหมายถึงเธอเป็นครั้งเเรก ตลอด 21 กว่าปีที่ผ่านมาฉันคือคนที่อยู่กับเธอทุกช่วงเวลาของชีวิตไม่ว่าเธอจะทุกข์มาก ๆ เเละหรือสุขมากเเค่ไหนก็ตาม เเต่เเปลกดีนะที่เราเเละเธอคุยกันน้อยมากหรือเเทบจะไม่ได้คุยกันเลย เพราะเธอคุยกับทุกคนยกเว้นเราเเต่ก็นั่นเเหล่ะไม่ว่ายังไงฉันจะเป็นคนที่อยู่กับเธอเสมออยู่กับเธอจนเธอหมดลมหายใจวันนั้นเเหล่ะเราคงถึงจะเเยกจากเธอไปได้ เพราะในวันนั้นจะไม่มีทั้งเธอเเละฉันเช่นกัน ยังไงฉันก็จะเป็นคนที่จริงใจเเละหวังดีกับเธอเสมอนะ เเละอีกอย่างหนึ่งนับเเต่นี้เเละตลอดไป "ฉันจะเป็นกระจก"ที่สะท้อนให้เธอวันไหนที่เธอผิดพลาดฉันจะเป็นกระจกสะท้อนให้เห็นสิ่งที่ผิดพลาดให้เธอได้เเก้ไข วันใดที่เธอประสบความสำเร็จ ฉันจะสะท้อนให้เห็นว่าสิ่งที่เธอทำนั้นมันดีเเล้วจงทำต่อไปเเต่มันก็สามารถทำให้มันดีกว่านี้ได้เช่นกันนะ

.....สำหรับสิ่งที่เราจะพูดถึงเธอตลอดเวลาที่อยู่กับเธอเป็นเวลา 21 ปี กว่านั้นหรอมีเยอะเหมือนกันนะทั้งด้านที่เราเห็นว่าเธอควรปรับปรุง เเละด้านที่เราอยากจะชื่นชมเธอ เริ่มต้นกันที่ด้านที่ควรปรับปรุงก่อนนะคือ
หนึ่ง….. รู้สึกเธอจะขี้เกียจไปบ้างนะหลัง ๆ มานี้ไม่สามารถตื่นตี 5 หรือตื่นเช้าได้ทุกวันเหมือนเดิมเเม้เเต่วันที่วันที่ไม่ได้มีกิจจำเป็นเธอก็ยังหลับดึกเเละตื่นสาย เพราะเธอให้ความสนใจในโทรศัพท์มากไปจนลืมห่วงสุขภาพตนเอง
สอง….. เธอใช้จ่ายมากไปนะกับเรื่องที่ไม่จำเป็น เช่น โดยเฉพาะซื้อเสื้อผ้า ของกินจนบางทีเธอลืมเรื่องนี้หรือเปล่าอยากให้มีสติในเรื่องนี้หน่อยนะ
สาม….. เธอชอบไปไหนมาไหนคนเดียวบ่อยนะ จนลืมห่วงเรื่องความปลอดภัยของตนเองอย่าลืมนะว่าเธอเป็นผู้หญิงเเละสังคมตอนนี้อันตรายก็มีอยู่รอบด้านเช่นกัน เพราะเราไม่สามารถห้ามสิ่งที่จะเกิดได้ ดังนั้นป้องกันตนเองก่อนดีที่สุดเเละเพื่อคนที่รักเรารู้สึกสบายใจด้วยนะ
สี่….. คุณมีความศรัทธาในตัวเองนะ คุณเชื่อว่าถ้าลงมือทำบางสิ่งด้วยความมุ่งมั่น ตั้งใจจริง ความสำเร็จนั้นจะไม่มีวันทรยศต่อความพยายามของคุณอย่างเเน่นอน เเต่ปัญหาอยู่ที่คุณยังไม่เคยลงมือหรือทำอย่างจริงจังสักทีทำให้ความเชื่อนี้ยังคงเป็นเพียงเเค่ความเชื่อที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์อย่างเเท้จริง
ห้า….. คุณอาจจะละเลยการทำหน้าที่ของลูกที่ดีบ้างนะ เช่นไม่ค่อยโทรหาทางบ้านบ่อย ๆ เหมือนเมื่อก่อนเเม้คุณจะยุ่งหรือไม่ว่างเเค่ไหนเเต่คุณควรหาเวลาให้กับคนที่รักเเละห่วงคุณมากที่สุดด้วยนะ
………………………………………………………………………………….………………………………………………….
เเละสำหรับสิ่งที่อยากจะชื่นชมคุณเเละอยากจะให้คุณทำต่อ ๆ ไปคือ
หนึ่ง….. คุณรู้จักรักตัวเองมากขึ้น เช่น เรื่องการออกกำลังกาย หันมาใส่ใจสุขภาพมากขึ้นนะ
สอง….. คุณมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเช่น คุณจะไม่โกรธใครง่าย ๆ รู้จักการใช้เหตุผลในการตัดสินใจสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น
สาม….. คุณรู้จักปล่อยวาง กับสิ่งที่ทำให้คุณบั่นทอนจิตใจเพราะถ้าเราไม่เก็บมาคิดมากเองซะอย่างความทุกข์เราก็คงไม่เกิด
สี่….. คุณเข้าใจความจริงมากขึ้น คือเข้าใจว่าเมื่อมีสิ่งใดที่ไม่ดีเกิดขึ้นกับคุณมันก็เป็นธรรมดาของมนุษย์ที่ต้องมีทุกข์กับสุขอยู่เเล้วเพราะทั้งสองเป็นของคู่กันเเละเดี๋ยวมันก็ผ่านไปทั้งทุกข์เเละสุขนั่นเเหล่ะอย่าได้ยึดติด
ห้า….. คุุณมีวิธีคิดเเละมองปัญหาที่เปลี่ยนไปจากเดิมคือเมื่อก่อนจะโทษเเต่ปัญหาว่าทำไมต้องเข้ามาในชีวิตเยอะขนาดนี้ ทำไมไม่ไปหาคนอื่นบ้าง เเต่ตอนนี้คุณกลับขอบคุณปัญหาที่เข้ามาเพราะมันเป็นเหมือนบททดสอบเพื่อทำให้เราเเกร่งขึ้นนั่นเอง
หก….. คุณยังเป็นคนที่เชื่อว่าการพึ่งพาที่ดีที่สุดคือการพึ่งพาตัวเอง เเละคุณก็กำลังทำได้เป็นอย่างดี
เจ็ด….. คุณคิดว่าความสุขของคุณไม่ได้ขึ้นอยู่กับใครเพราะคุณสามารถสร้างมันได้ด้วยตัวคุณเอง คุณไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนมาก หรือไปไหนต้องมีเพื่อนไปตลอดถ้าไม่มีเพื่อนจะไม่สามารถไปได้ เพราะคุณรู้สึกว่าไปไหนมาไหนคนเดียวมันก็ไม่ได้เเย่นะ บางครั้งมันก็สบายใจดีเหมือนกันเเม้คนอื่น ๆ จะมองว่าเเปลกไปบ้างก็เถอะ
เเปด….. คุณรู้จักเห็นคุณค่าในชีวิตตนเองมากขึ้นโดยการไม่ประมาทรู้จักใส่หมวกนิรภัยทุกครั้งที่ออกจากหอไม่ว่ามันจะใกล้หรือไกลเเค่ไหนก็ตามเเละคุณมักจะคิดเสมอว่าความตายเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวมากเเละคุณจะไม่มองข้ามเด็ดขาด เพราะคุณรู้สึกยังไม่อยากตายก่อนคนที่คุณรัก กลัวเขาจะเสียใจ กลัวจะไม่มีคนดูเเลดีเท่ากับเราเอง
เก้า….. คุณเข้าใจเรื่องการพลัดพรากมากขึ้น จากที่คุณเคยสูญเสียบุคคลที่คุณรักไปเเล้วหลายต่อหลายครั้ง ทำให้คุณมองว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่เราต้องเจอสักวันเราก็ต้องเป็นเเบบนี้ เราร้องไห้เสียใจได้เเต่อย่าให้นาน เรื่องราวของบุคคลที่เรารักขอให้เราคิดถึงคราใดก็ให้เป็นความทรงจำที่ดี ไม่ใช่คิดถึงคราใดก็เป็นอันเศร้า ทุกข์ใจ
………………………………………………………………………………….……………………………………………..
.....สุดท้ายเเละท้ายสุด สิ่งที่อยากจะบอกคุณในตอนนี้เเละในอนาคตคือ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตต่อจากนี้ไป ขอเพียงเเค่มองว่ามันเป็นสิ่งธรรมดามากที่มนุษย์คนหนึ่งจะต้องพบเจอ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดอยู่เเล้ว อดีตเป็นสิ่งที่ผ่านมาเเล้วไม่สามารถเเก้ไขได้อย่าเอาสิ่งที่คุณคิดว่าเป็นตราบาปในอดีตมาปิดกั้นการกระทำในปัจจุบัน ปัจจุบันเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด จะทำหรือคิดอะไรก็ขอให้มีสติเเละคิดถึงผลที่จะตามมาให้มาก ๆ เเละอนาคตคือสิ่งที่ยังมาไม่ถึงอย่าเพิ่งด่วนรีบร้อน หรือกังวลปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตต่อไป

"บางครั้งกระจกที่ดีที่สุดที่สะท้อนตัวเราไม่ใช่กระจกที่ไหนหรอก เเต่มันคือกระจกที่เรียกว่าเรานี่เเหล่ะเพราะกระจกใบนี้รู้จักเรามากที่สุดเเละมันจะไม่ลำเอียง โกหก หรือเกรงใจในการตัดสินนั่นเพราะกระจกใบนี้มันรู้อยู่เเก่ใจตนเองมากที่สุด"
………………………………………………………………………………….……………………………………………………
สวัสดีครับ คุณสุรีรัตน์
ขอบคุณที่แชร์เรื่องราวดี ๆ ประทับใจมากครับ เป็นกำลังใจให้เขียนบันทึกต่อไปนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
พยายามทำชีวิตให้มีความสุขและพัฒนาตนให้ดีต่อไปนะ เป็นกำลังใจให้คุณนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีครับ คุณสุรีรัตน์
ขอบคุณที่ได้แบ่งปันเรื่องราวของคุณในบันทึกนี้นะครับ ขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
เรื่องราวของคุณน่าสนใจมาก ขอเป็นกำลังใจให้เขียนบันทึกดีๆ แบบนี้ต่อไปนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
ขอชื่นชมเรื่องราวดีๆที่คุณแบ่งปันให้นะค่ะ มีน่าสนใจมาก ขอเป็นกำลังใจให้คุณต่อไปนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
ขอบคุณที่แชร์เรื่องราวดี ๆให้ได้อ่าน เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจและประทับใจมากค่ะ เป็นกำลังใจให้เขียนบันทึกต่อไปนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
ชื่นชอบเรื่องราวที่คุณได้เขียน อ่านแล้วสนุกดีค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะคนเก่ง
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีย์รัตน์ เรื่องราวของคุณ ที่คุณได้นำมาเขียนนั้นเขียนออกมาได้ดีมาก และดิฉันขอเป็นกำลังให้คุณเขียนบันทึกต่อไปนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีย์รัตน์
ขอบคุณที่แชร์เรื่องราวดีๆของคุณ น่าสนใจมาก ขอเป็นกำลังใจให้เขียนบันทึกต่อไปนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
พยายามทำชีวิตให้มีความสุขและพัฒนาตนให้ดีต่อไปนะ เป็นกำลังใจให้คุณนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์ ขอบคุณเรื่องราวดีๆที่คุณแบ่งปันให้เราอ่านฉันประทับใจมากค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณสู้ต่อไปนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุรีรัตน์
ดิฉันชอบการเขียนเรื่องราวของคุณในครั้งนี้มาก เป็นกำลังใจให้อีกแรงนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณ คุณ เทวัญ เจิญชัยโอฬาร นะคะ
ที่เข้ามาอ่านบทความเเละให้กำลังใจกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ ทับทิมนะคะ
ขอให้คุณพยายามอย่ายอมเพ้เช่นกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ ธีระพล ผดุงธรรมเลิศค่ะ
ที่เข้ามาอ่านบทความเเละให้กำลังใจกัน
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ สนสามใบ ค่ะ
ที่ชื่นชอบบทความเเละให้กำลังใจกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ สุชาสินี ค่ะ
ที่เข้ามาอ่านบทความเเละให้กำลังใจกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ พฤกษา นะคะ
ที่เข้ามาอ่าบทความนี้เเละให้กำลังใจกันตลอดมาค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ กมลชก เลิศใจสวรรค์ ค่ะ
ที่เข้ามาอ่านบทความเเละให้กำลังใจกัน สู้ไปด้วยกันค่ะ><
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณ มนัสพร ปกปักเสรี ค่ะ
ที่เข้ามาอ่านบทความเเละให้กำลังใจกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ