คืน... ที่บนฟ้านั้นมืดสนิท  ในชั่วโมงที่ชีวิตไม่เห็นไม่เหลือไม่มีทางไหนสักทางทุกทิศในใจไร้แสงสว่างเธอเหลือแค่เพียงเท่านั้นแค่ลมหายใจ ยอมหยุดเอาไว้หรือก้าวไปต่อเธอจะถอยเธอจะท้อหรือพร้อมและสู้เพื่อจุดความหวังขึ้นใหม่ถึงไร้ดวงดาวถึงมืดเท่าไหร่ไม่อาจจะดับไฝ่ในใจ
ที่พาเธอก้าวข้ามคืนนี้ไป  ดื่มดวงตะวันที่ทอแสงมาชีวิตต้องอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ชีวิตต้องผ่านนาทีร้ายๆเพื่อให้เราเข้าใจความหมายของคำหนึ่งนั่นคือศรัทธาสิ่งที่ยากที่สุดมันจะยากที่สุดเมื่อเราหยุดไขว่คว้ามืดเพียงใดแค่สายตาถ้าหัวใจมีไฟนำทาง
แพ้.ไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุดแต่ว่าใจที่ชำรุดต้องพร้อมต้องสู้เพื่อจุดความหวังขึ้นใหม่ยิ่งเชื่อตัวเองยิ่งเชื่อเท่าไหร่ ยิ่งเท่ากับก่อไฟฝันในใจเพื่อส่องให้เห็นหนทางให้ไป…ก่อนดวงตะวันจะทอแสงมา

(เรื่องราวต่อไปคือเรื่องราวจริงไม่ใช่งานเขียนที่แต่งขึ้นมา)
       ในชีวิตของฉันมีสิ่งมากมายที่ฉันต้องเผชิญ อาจจะเป็นทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องเลวร้าย แต่ฉันก็ไม่สามารถรู้ล่วงหน้าได้ว่าฉันต้องพบเจอกับอะไรบ้าง ครั้งหนึ่งฉันได้พบเจอกับปัญหาและอุปสรรค ทำให้ฉันรู้สึกท้อแท้ หมดหวัง ไร้หนทาง  เพราะหาทางออกเพื่อแก้ไขปัญหานั้นไม่เจอปัญหาที่เข้ามาในชีวิตของฉัน บางทีแม้กระทั่งครอบครัวฉันก็ไม่สามารถบอกได้เพราะฉันละอายแก่ใจในสิ่งที่ฉันได้ทำลงไป ณ ตอนนี้ฉันรู้ว่าฉันได้ทำ
ผิดพลาดและไม่มีใครอยู่เคียงข้างฉันเลย มีเพียงน้ำตาเท่านั้นที่ไหลออกมาทุกเช้าและทุกคืนพร้อมกับใจที่สลาย ในเวลากลางคืนนั้นฉันไม่สามารถนอนหลับได้อย่างคนอื่นเขา ฉันเครียดจนรู้สึกไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว ฉันรู้สึกว่าในตัวตนของฉันไม่มีสิ่งใดที่มีคุณค่าเลย ในเวลากลางวันฉันต้องออกไปขับรถเล่นเพื่อลืมทุกอย่าง ณ ตอนนั้นฉันจำเหตุการณ์นั้นได้ว่าเป็นเวลาที่ฝนตกหนักมาก ฉันยิ่งอยู่ที่เดิมฉันก็ยิ่งเครียดฉันเลยต้องออกไปขับรถเล่นท่ามกลางสายฝน ฉันร้องไห้ตลอดทาง พอกลางคืนฉันก็ร้องไห้อีก ฉันทำได้เพียงดูรูปแม่กับรูปฉันที่ถ่ายด้วยกันตอนเด็ก ณ ตอนนั้นฉันคิดถึงแม่มากไม่กล้าโทรศัพท์หาที่บ้านเลย ฉันเคยคิดที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อในโลกนี้อีกแล้ว ณ ตอนนั้นมีหลายอย่างที่เข้ามาวนเวียนในความคิดของฉัน ภาพครอบครัวก็ลอยมา ภาพอนาคตก็ลอยมา ภาพเพื่อนๆที่ฉันเรียนด้วยกันก็ลอยมา ภาพคนที่ฉันรักก็ลอยมา มันสับสนรู้สึกเวียนหัว ฉันอยากหลับและไม่อยากตื่นอีกเลย  แต่ในความโชคร้ายนั้นในที่สุดก็มีความโชคดีและเชื่อว่าไม่ใช่เป็นเรื่องที่บังเอิญแน่นอน ตลอดเวลาที่ฉันต้องเผชิญกับปัญหานั้น มีผู้มหัศจรรย์ ทรงรอบรู้ในทุกทางในชีวิตของฉัน ท่านผู้นั้น ฉันเรียกว่าพระเจ้า ตลอดเวลานั้นฉันได้อธิษฐานกับพระเจ้า  สารภาพความผิดที่ฉันได้ทำลงไป และขอให้พระเจ้าทรงยกโทษและเปิดทางออกให้กับฉัน เมื่อเวลาผ่านไปสองวันพระเจ้าได้ตอบคำอธิษฐาน 
ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งที่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเป็นเพื่อนที่ฉันกล้าบอกเรื่องนี้กับเขา  ฉันได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างตั้งแต่จุดเริ่มต้นของปัญหาและเล่าจนจบเรื่องราวทั้งหมด เพื่อนคนนี้อยู่เคียงข้างฉันและให้กำลังใจฉัน เขารู้ว่าฉันเครียดมาก เขาได้บอกฉันว่าอย่าคิดที่จะฆ่าตัวตายเลยนะ เพราะเธอมีครอบครัว มีพ่อแม่ที่รักเธอมาก ท่านพร้อมที่จะให้อภัยเสมอ เพื่อนคนนี้คอยแนะนำแนวทางให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันชอบเพื่อที่จะรู้สึกผ่อนคลาย
ฉันต้องขอบคุณเพื่อนคนนี้อย่างมากมาย อยากทำมากกว่าคำว่าขอบคุณ มันอธิบายความรู้สึกดีๆที่เรามีให้กันนั้นยากแต่ฉันสัมผัสมันได้ สักวันหนึ่งถ้าฉันมีอนาคตที่ดีกว่านี้เมื่อฉันมีงานทำและได้รับเงินเดือนฉันอยากจะตอบแทนเขาบ้างแต่มากว่านั้นก็คือฉันจะรักษามิตรภาพที่มีให้กันแบบนี้ตลอดไป.ขอบคุณจากใจจริง ๆ 
เหตุการณ์นี้พึ่งเกิดขึ้นกับฉันและมันพึ่งผ่านไปได้ไม่กี่อาทิตย์ คนรอบตัวฉันเมื่อได้อ่านเรื่องราวที่ฉันเขียนทุกคนคงคาดไม่ถึงว่าฉันพบเจอกับปัญหาและสิ่งเลวร้ายขนาดนั้นเลยหลอ เพราะภายนอกของฉัน ฉันเป็นคนที่ร่าเริงมาก ไม่เปิดเผยความรู้สึก ณ ตอนนั้น ให้ใครรู้เลย ขอบคุณพระเจ้าสำหรับบทเรียนที่ลูกได้เผชิญและลูกสามารถผ่านพ้นมันได้ด้วยกำลังของพระเจ้า (อาเมน)
         ขอบคุณอาจารย์ประจำวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับครูประถมศึกษาที่เปิดช่องทางให้หนูได้เล่าเรื่องราวของหนูเพราะเป็นเรื่องราวที่หนูอยากเล่ามากและอยากเป็นกำลังใจให้กับคนที่ท้อแท้ หมดหวัง อยากจะให้ทุกคนนั้นสู้ เพราะชีวิตต้องอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ ชีวิตต้องผ่านนาทีร้ายๆ
ทุกประตูที่ความมืดมืนที่ปิดไว้ เปิดได้ด้วยใจของเรา