มองตนออกบอกได้ไม่พร่ำเพ้อ บางครั้งเหมือนละเมอไร้จุดหมาย อยากเริ่มต้นสร้างสุขไม่ทุกข์กาย ต้องค้นหาหัวใจ..ให้พบเจอ

อาจไม่ต้องนิยามแห่งความฝัน

ผ่านคืนวันเรียนรู้..สู่คำสอน

การเตือนตนพ้นภัยไม่อาทร

ใจจากจรห่างหายให้ระวัง

อันมิตรแท้นั้นหรือคือกายเจ้า

ใจที่เฝ้าคุ้มครองเหมือนกองหลัง

หากเพลิดเพลินหลงผิดชีวิตพัง

ถ้ายับยั้งชั่งใจไม่อ่อนแอ

โลกคงสวยสดใสใช่เพ้อฝัน

อย่าล่องลอยหลงมันจนเกินแก้

หมั่นใคร่ครวญกายจิตเป็นมิตรแท้

เพราะคืนวันผันแปรและเปลี่ยนไป

มองตนออกบอกได้ไม่พร่ำเพ้อ

บางครั้งเหมือนละเมอไร้จุดหมาย

อยากเริ่มต้นสร้างสุขไม่ทุกข์กาย

ต้องค้นหาหัวใจ..ให้พบเจอ

ชยันต์

๒๘ เมษายน ๒๕๖๒