ปัจจุบันจำนวนผู้สูงอายุในประเทศไทยทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ  และลักษณะโครงสร้างของครอบครัวไทยมีการเปลี่ยนแปลงไป  กลายเป็นสังคมที่มีสภาพแบบครอบครัวเดี่ยว  ผู้สูงอายุจำนวนมากที่ไม่ได้รับการดูแลจากสมาชิกในครอบครัว  และมีผู้สูงอายุอีกเป็นจำนวนมากเช่นกันที่อาศัยอยุ่ในครอบครัวร่วมกับบุตรหลาน  แต่ไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่เท่าที่ควร  บางครอบครัวเผลอที่จะทำร้ายจิตใจและร่างกายผู้สูงอายุที่อยู่ร่วมด้วยในครอบครัว  การประเมินสภาพผู้สูงอายุที่ถูกทารุณกรรมทั้งทางร่างกายและจิตใจในสังคมไทยควรเป็นแบบประเมินในลักษณะใด  ข้อคำถาม  และจำนวนข้อคำถามที่เหมาะสมควรเป็นอย่างไร  จึงเป็นเรื่องที่ควรพัฒนาเครื่องมือที่ใช้ในการประเมินสภาพผู้สูงอายุ  เพื่อใช้เป็นแนวทางในการประเมินสภาพ  และหาวิธีการช่วยเหลือผู้สูงอายุที่ได้รับการทารุณกรรมต่อไป  รวมทั้งหาวิธีที่จะป้องกันไม่ให้ผู้สูงอายุในครอบครัวและสังคมไทยได้รับการทารุณกรรม