เช้าวันที่ ๑๖ มีนาคม๒๕๖๒ ผมฟังรายการการเมืองเรื่องน่ารู้ โดยรองศาสตราจารย์ตระกูล มีชัย ที่วิทยุจุฬา๑๐๑.๕ (๑) ฟังแล้วเกิดปิ๊งแว้บชื่อบันทึกนี้
ผมสงสัยมานานว่ารัฐบาลพร่ำบอกว่าเศรษฐกิจดีขึ้น โดยอ้างตัวเลขการเติบโตของจีดีพี และการส่งออก แต่ประชาชนระดับรากหญ้าที่ผมไปสัมผัสพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เศรษฐกิจแย่ เป็นการมองเห็นคนละภาพ
ฟังจากข้อมูลและข้อวิเคราะห์ของ รศ. ตระกูลแล้ว เห็นชัดเจนว่า ภาพเศรษฐกิจมหภาค กับเศรษฐกิจภาคประชาชนของไทย แยกส่วนกัน
สะท้อนว่า ทีมเศรษฐกิจของรัฐบาลล้มเหลวในการบริหารเศรษฐกิจภาคประชาชน
วิจารณ์ พานิช
๑๖ มี.ค. ๖๒
GDP includes among other ‘negative incomes’ spending on ‘un-productive’ activities (floods, fires, sicknesses, …) which a great number of people suffer from but a few companies and investors make profits on.
Government spending on big infrastructure projects often does not increase people employment or income nor provides saving for people. It is easy to see that ‘electricity power generating plants’ give industries ‘cheaper and more readily available energy’ but householders pay higher price for electricity and hidden price in healthcare due pollution and mismanagement and…
GDP is not a measure of people’s prosperity.
ทำเหมือนกระทรวงแรงงานสหรัฐได้ครับเปิดประมูลระบคอมพิวเตอร์ แต่บริษัทอินเดียนชนะประมูล รัฐเลยต้องล้มประมูลเพราะไม่ได้ส่งเสริมการสร้างงานให้คนในประเทศ