เที่ยวเชียงรายกับสุภัชชากับตำนานวัดที่ปรากฎในคัมภีร์ชินกาลมาลีปกรณ์คะตอนวัดพระแก้ว
โดยอาจารย์สุภัชชา.พันเลิศพาณิชย์
วัดพระแก้ว เชียงราย ตั้งอยู่ในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย เป็นวัดอารามหลวงชั้นตรี วัดพระแก้ว แต่เดิมชื่อวัดป่าเยี้ยะ(ป่าไผ่) เมื่อประมาณพ.ศ. ๑๙๓๓ พระเจ้ามหาพรหม เจ้าเมืองเชียงราย ได้ไปอัญเชิญพระแก้วมรกตมาจากเมืองกำแพงเพชร และนำมาซ่อนไว้ที่เจดีย์วัดป่าเยียะ เมืองเชียงราย กระทั่ง พ.ศ. ๑๙๗๗ อสนีบาต(ฟ้าผ่า)เจดีย์ จึงได้ค้นพบพระแก้วมรกต(ปัจจุบั
นประดิษฐาน ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระบรมมหาราชวัง) ชาวเมืองเชียงรายจึงได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า "วัดพระแก้ว" จนกระทั่งปัจจุบัน
ชินกาลมาลีปกรณ์กล่าวถึงวัดพระแก้วไว้แต่เพียงว่า
“ฝ่ายพระเจ้าแสนเมืองมารบกับ พระเจ้ามหาพรหมผู้เป็นพระเจ้าอาว์ของพระองค์ ได้ชัยชนะแล้ว เสด็จเข้าเมืองเชียงราย ทรงได้แต่พระสีหลปฏิมาอย่างเดียว พระรตน
ปฏิมาหาได้ไม่ ทั้งนี้เป็นเพราะเหตุไร ตอบว่า เป็นเพราะคนเอาไปซ่อนเสีย จริงอยู่ ในสมัยกลียุค(บ้านเมืองวุ่นวาย) พระรตนปฏิมานั้น คนเอาปูนขาวพอกไว้ จึงไม่ปรากฏในคราวนั้
น เมื่อพระเจ้าพิลกครอ
งราชย์สมบัติในราชธานีเชียงใหม่นั้นแล พระรตนปฏิมา จึงปรากฏขึ้นที่เมืองเชียงราย” ทั้งนี้ผู้แปลได้ให้ดูรูปที่ ๕๒ และได้บรรยายใต้ภาพในหน้าที่ ๒๑๑ ไว้ว่า “วัดพระแก้ว จังหวัดเชียงราย พระเจดีย์ที่เห็นเบื้องหลัง ว่าเคยเป็นที่บรรจุพระแก้วมรกต”
