นิราศเบลเยียม๑

1นิราศร้างห่างไกลไปต่างแดน

ดวงจิตแสนเศร้าทรวงเฝ้าห่วงหา

ต้องจากนางพลางคนึงถึงกานดา

โอ้ชีวาข้าเศร้าเราห่างกัน

2ออกจากเรือนเตือนจิตจุมพิตน้อง

กอดประคองสองอยู่เคียงคู่ฉัน

แม้ห่างไปไม่นานหนาแค่ห้าวัน

โอ้อกพลันพร่ำหาเหมือนห้าปี

3ก้าวขึ้นรถรถเคลื่อนใจเหมือนอยู่

ก้าวขึ้นดูด้วยกายใจหน่ายหนี

ก้าวไปก่อนย้อนคำนึงถึงคนดี

ก้าวไปที่ทำงานร้าวรานทน

4จากตากมาหน้าที่ฤดีมั่น

จากจอมขวัญฉันไกลไม่สับสน

จากกันไกลใจครองอยู่สองคน

จากเพราะตนต้องไกลไปประชุม

5เตรียมตัวน้อยพลอยยุ่งถึงพรุ่งนี้

เตรียมเร็วรี่เร่งลองมากองสุม

เตรียมเสื้อผ้ายาหยูกผูกกระดุม

เตรียมประชุมชำนาญอ่านเตรียมตัว

6ขับรถไกลในค่ำคืนต้องตื่นเช้า

ขับรถเข้าขาล่องมองสลัว

ขับรถไปใจเราเหมือนเมามัว

ขับรถตัวตามทางระหว่างวัน

7ถึงครึ่งทางพลางแวะและหยุดพัก

ถึงจุดหลักเลี่ยงเมืองนครสวรรค์

ถึงปั๊มเดิมเพิ่มประจำเติมน้ำมัน

ถึงจุดนั้นหนอเราเพื่อเข้ากรุง

8ถนนโล่งโปร่งตลอดเน้นปลอดภัย

ถนนไม่มากหลุมเตือนเหมือนคลองขลุง

ถนนผ่านย่านอุทัยฯได้บำรุง

ถนนพุ่งพาไปชัยนาทเยือน

9ขับรถเพลินเพลินใจจึงไม่ง่วง

ขับลุล่วงเลยอ่างทองใฝ่ปองเหมือน

ขับรถราคราใดใจย้ำเตือน

ขับรถเคลื่อนเลื่อนรุดอยุธยา

10บางปะอินถิ่นนี้มีประวัติ

แดนร่มฉัตรเฉลิมชัยเฝ้าใฝ่หา

สร้างเป็นวังดังเห็นเช่นเป็นมา

กษัตราคราเสด็จเสร็จดังใจ

11ขึ้นทางด่วนชวนให้ใกล้ถึงแล้ว

ที่พักแถวงามวงศ์วานมาขานไข

รีเจนท์โฮมโฮมหรูอยู่ไม่ไกล

ลงรถได้ด่วนเดินมิเกินเลย

12เที่ยงคืนตรงคงเวลาถึงคราง่วง

แม่พุ่มพวงพี่หลับไหมใคร่เฉลย

ดึกเกินไปใคร่หลับหลับลงเลย

พรุ่งนี้เอ่ยเอื้อนเรากรเป๋าเตรียม

13หลับละเหี่ยเพลียใจต้องไกลห่าง

ต้องจากนางน้องยาเวลาเขียม

ฝันละมุ่นอุ่นละไมอยู่ใกล้เรียม

หวังมาเยี่ยมยาใจไปไม่นาน

14เสียงปลุกดังตั้งไว้ว่าใกล้เช้า

ตื่นแล้วเราเร่งรัดจัดประสาน

เสื้อผ้ามาคว้ากระเป๋าเราลนลาน

จะมัวคลานคืบช้าจะล่าเกิน

15ขึ้นรถตู้รู้เวลามารอเช้า

หิ้วกระเป๋าไปตามนัดไม่ขัดเขิน

สุวรรณภูมิปูมหลังครั้งดำเนิน

เคยเพลิดเพลินเดินเข้าสองเราจำ

16สิบโมงครึ่งถึงแล้วอยู่แถวเจ็ด

เช็คอินเสร็จสรรพได้ดูไม่ขำ

แลกยูโรโร่วิ่งทุกสิ่งนำ

โถน่าช้ำนำเงินเราเปลี่ยนเขาแพง

17จ่ายเงินบาทพาสปอร์ตตลอดใช้

ก้าวเข้าในแนวด่านผ่านแนวแสง

ทั้งใบออกใบเข้าเราสำแดง

ไม่แอบแฝงฝากใครเขาไม่ยอม

18เที่ยงตรงเข้าเขาเรียกให้ไปขึ้นเครื่อง

แลชำเลืองลอยไปใฝ่ถนอม

นึกว่าเจ้าเอ้าไม่ใช่ใจตรมตรอม

จำต้องพร้อมเพรียงเขาเข้าเครื่องบิน

19เคแอลเอ็มเต็มลำพร้อมนำขึ้น

หัวมึนมึนเหมือนลอยแลกระแสสินธุ์

นั่งหลับตาหน้าตั้งดั่งองค์อินทร์

ต้องห่างถิ่นฐานไกลไปทำงาน

20ที่นั่งเต็มเข็มขัดรัดจัดเข้าที่

สองสตรีติดข้างช่างขับขาน

คุยกันดังฟังดัชท์ขัดดวงมาลย์

ไม่สำราญหรอกเราเขาคุยดัง

21แม่ลูกสาวคราวรุ่นละมุนผ่อง

แก้มอ้วนป่องน่องขาทั้งหน้าหลัง

ร่างอวบอิ่มยิ้มแย้มแฉล้มจัง

คนนั่งหลังนั่งหน้าชายตามอง

22ยกเท้าพักตักแม่เผื่อแผ่ลูก

ดูพันผูกลูกหลายปลายเท้าสอง

ถุงเท้าเหม็นเล่นเอาตัวเราต้อง

เบะหน้าจ้องจนจ๋อยจึงถอยลง

23นั่งตรงกลางช่างลำบากยากลุกออก

คนข้างนอกนั่งพับหลับใหลหลง

คนนั่งในให้หวังต้องนั่งปลง

เผลอลืมองค์เอ้าหลับขยับนอน

24สะดุ้งตื่นฝืนล้าลืมตาตื่น

นึกว่าคืนค่อนคลายไม่ถ่ายถอน

ที่ไหนได้ไม่นานสำราญนอน

แอร์มองค้อนคุณขาเวลากิน

25ดัชท์แอร์ไลน์ให้แลดูแอร์สาว

หน้าตาราวคราวป้าคราถวิล

ประสบการณ์ชาญเชี่ยวหลายเที่ยวบิน

คิดด้วยจินต์จิตเล็งคงเก่งงาน

26เสิร์ฟผัดไทยไก่นิดหน่อยอร่อยลิ้น

ผักรวมกินกับผลไม้ให้ของหวาน

อร่อยลิ้มชิมรสจนหมดจาน

น้ำส้มทานทั้งโคล่าพาชื่นใจ

27กินเสร็จสรรพหลับไม่ได้ดันไม่ง่วง

จึงต้องล้วงลงเป้ไม่เฉไฉ

หยิบหนังสือถือตำรามาอ่านไป

เล่มเล็กใหญ่ให้คุณเกื้อหนุนตน

28อ่านเพลินเพลินเผลอหลับขยับพัก

คงล้าหนักเหนื่อยแท้แลเห็นผล

ในหลับฝันฉันเห็นเป็นหน้ามล

เราสองคนเคล้าคลอพะนอกัน

29หนุนตักเจ้าเฝ้าพรอดพี่กอดน้อง

แขนประคองเคียงคู่อยู่สุขสันต์

แอบอกอุ่นโอบเอวอิ่มปริ่มรำพัน

เอ่ยจำนรรจ์หนึ่งนางอยู่กลางใจ

30บรรจงจูบลูบผมภิรมย์ชื่น

สะดุ้งตื่นฝืนสั่นฝันไฉน

คนข้างข้างช่างไม่งามดั่งทรามวัย

แถมนั่งไออ้าปากไม่อยากจำ...(มีต่อ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเบลเยียม



ความเห็น (1)

หนาวไหมคะ