ผู้ป่วยต่างช่วยกันเชิญชวนให้ทานขนมตามวัฒนธรรมของเขา ช่างเป็นบรรยากาศที่น่าประทับใจนัก บรรยากาศ หรือ สังคมที่เป็นสุข ล้วนมาจาก เราทุกคนลงมือทำด้วยตนเอง ไม่ว่า เราจะตกอยู่ในสถานการณ์ใดๆก็ตาม

               วันนี้ผู้เขียนได้สัมผัสบรรยากาศน่าประทับใจ ที่โรงพยาบาลท้องถิ่น แผนก หู คอ จมูก ระหว่างผู้ป่วยนั่งรอซักประวัติในช่วงเช้า เพื่อรอพบแพทย์    ผู้ช่วยพยาบาล ก็นำขนมสด พร้อม กาแฟ ไมโล เครื่องดื่มสุขภาพฯลฯ มาจัดวางให้ผู้ป่วย ใกล้ตู้น้ำดื่มร้อน-เย็น พร้อมทั้งเชิญชวนให้รับประทาน ขนมอร่อย  

               ทีมพยาบาล และผู้ช่วยฯ  บุคลากรทางการแพทย์  นอกจากใช้ความรู้ความสามารถในสายอาชีพด้วยความตั้งใจ  ยังคงไว้ซึ่งจิตวิญาณ  ด้วยความห่วงใย จึงเข้าใจ ผู้ป่วยที่ต้องมานั่งรอ บางท่าน ต้องเจาะเลือด ต้องงดอาหาร  จึงเลือก การให้แบบง่ายๆ สอดคล้องกับวัฒนธรรมท้องถิ่น เป็นการให้อย่างมีคุณค่า ไม่ว่าจะเนื่องในโอกาสใดก็ตาม   ผู้ป่วยต่างช่วยกันเชิญชวนให้ทานขนมตามวัฒนธรรมของเขา ช่างเป็นบรรยากาศที่น่าประทับใจนัก

                การพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง มาจากการให้... เริ่มจากผู้มีอันจะกินในท้องถิ่น  บริจาคซื้อเครื่องมือตรวจรักษา ซึ่งมีราคาแพง  ผู้ป่วยเห็นคุณค่าหลังการตรวจรักษา จึงบริจาคสมทบไปเรื่อยๆ  จึงกลายเป็นการสร้างตึกห้องตรวจรักษา ที่รองรับผู้ป่วยได้มากขึ้น  พร้อมอุปกรณ์ วัดน้ำหนัก ส่วนสูง ความดัน ตู้น้ำดื่ม ร้อน-เย็น ฯลฯ แม้แต่เก้าอี้นั่งรอพบแพทย์ก็สวยงาม ตัวโต คนอ้วนหรือตัวโตนั่งได้สบาย (จะมีชาวต่างชาติด้วย) ล้วนมาจากการบริจาคทั้งสิ้น

                มีผู้ป่วยสูงอายุชายท่านหนึ่ง กวักมือเรียกผู้เขียน "ลูกสาวมีโทรศัพท์ไหม? ลุงลืมเอาโทรศัพท์มาจากบ้าน จะบอกให้ลูกเอามาให้" ผู้เขียน จึงจัดการกดเบอร์โทรศัพท์ให้เขาคุย  ...ลุงวิเชียร เป็นผู้ป่วยรอตรวจ หู นั่นเอง

                บรรยากาศ หรือ สังคมที่เป็นสุข ล้วนมาจาก เราทุกคนลงมือทำด้วยตนเอง ไม่ว่า เราจะตกอยู่ในสถานการณ์ใดๆก็ตาม