"ครองตน"

การครองตน  ให้เป็นคนดีไม่มีอบายมุข จะว่ายากก็ยาพอสมควร  จะว่าง่ายก็ไม่ง่ายนัก  โดยเฉพาะยุคปัจจุบัน ที่ที่มีสิ่งเร้าให้น้ำลายไหล จเป็นแรงบันดาลใจให้กระทำผิดได้ง่าย ๆ ผิดศีลห้าได้ง่าย ๆ  การครองตนเป็นสิ่งสำคัญ  เพระาเป็นพื้นฐานสำคัญ ในการที่จะครองคน และ ครองงานต่อไป การครองตนให้เป็นคนตี  สร้างความเชื่อถือ ศรัทธา  เป็นสิ่งที่สำคัญมาก  โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่เป็นผู้นำ  เป็นผู้บริหาร หรือแม้แต่คนที่ไม่ได้เป็นผู้บริหาร  ไม่ได้มีลูกน้องมากมาย  จะมีลูกน้องแค่หนึ่งคน  หรือ เป็นร้อยเป็นพันคน  ความศรัทธาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด  เมื่อเขาศรัทธาในความดี ความรู้ความสามารถของเราแล้ว  เขาก็จะทำงานให้เราอย่างเต็มใจ  เต็มที่ เต็มกำลัง  ซื่งเป็นผลดี กับทั้งตัวเขาเอง  เป็นผลดีต่อองค์กร  และเป็นผลดีกับตัวผู้บริหารด้วยเช่นกัน 


นื่องจากเดือนนี้เป็นเดือน ธันวาคม  เดือนนี้เป็นเดือนที่คนไทยเรา มีความผูกพัน เป็นเดืนอแห่งการแสดงออกซึ่งการ ครองตน  ว่าเราเป็นคนที่ครองตนได้ดีหรือไม่  จริง ๆ แล้ว การครองตนนั้น  มีอยู่ 5 ประเด็น ได้แก่

  • การพึ่งตนเอง  ขยันหมั่นเพียร  และมีความรับผิดชอบ
  • การประหยัดและเก็บออม
  • การรักษาระเบียบวินัยและเคารพกฎหมาย
  • การปฏิบัติตามคุณธรรมของศาสนา
  • การมีความจงรักภักดีต่อชาติ  ศาสนา  และพระมหากษัตริย์
ข้าพเจ้า รู้สึกโชดดียิ่งนัก  ที่มีผู้บริหาที่ดี แม้จะเป็นเพียงสครีตัวเล็ก ๆ  แต่น้ำใจยิ่งใหญ่มาก ท่านทำได้ดี ทั้งการครองตน  ครองคน  และ ครองงาน  มีอัธยาศัยดี  ไม่เคยแสดงออกว่าโกรธ  ปกป้องลูกน้อง และที่สำคัญที่สุด  ท่านเป็นผู้บริหารที่มีความจงรักภักดีต่อชาติ  ศาสนา และพระมหากษัตริย์  อย่างยิ่ง  ทำให้ข้าพเจ้า  และบุคคลในองค์กร  ได้มีโอกาสได้แสดงออกซึ่งความจงรักภักดีอยู่เนือง ๆ  และที่เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน วันที่ 5 ธันวาคม  ครูและนักเรียนได้แสดงออกซึ่งความจงรักภักดีกันทั่วหน้า
สำหรับข้าพเจ้า  ในบทบาทของ หัวหน้ากลุ่มบริหารงานวิชาการของโรงเรียน  แม้จะมีน้อง ๆ รุ่นลูกบ้างไรบ้าง แม่จะไม่มากมายนัก  แต่จิตสำนึกของการเป็นผู้นำ  ก็ต้องก็ต้องครองตนให้เป็นแบบอย่าง  สร้างแรงศรัทธาให้เกิดขึ้น  ซึ่งข้าพเจ้าก็มีแบบอย่างที่ดีอยู่แล้ว  นั่นก็คือ ผู้บังคับบัญชาสาวคนปัจจุบันนั่นเอง " ผอ.โสภา  ขวนวัน" ผู้อำนวยการโรงเรียนทับสะแกวิทยา (ภาพบนคน-หน้า ภาพล่าง-กลาง
                  กลุ่มบริหารงานวิชาการ  (แก๊งส์นางฟ้าวิชาการ)            
 

    บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องเรียนครูตาล



    ความเห็น (0)