เพลงรำวง ผู้สูงอายุบ้านดอนมูลO-ORAPHAT LA-MOM FLIMSY·วันจันทร์ที่ 2 พฤษภาคม 2016อ่านแล้ว 1 ครั้ง

เพลงพ่อค้าหมูน้อย (จังหวะรำวง)เออกระไรดูซิน้ำใจอีสาวบ้านป่า ลืมตุ้มขี้งา โป๊ะยากับต๋องบุรี น้องลืมขี้โยใบข่อยมาละปี้น้อยใจ๋บ่อดี น้องเป๋นสาวจี๋ ลืมแว่นลืมหวีที่เคยส่องแยงมาเมืองกรุงมาละเสียงซึงหม้อนึ่งปากแหว่ง ลืมหม้อต่อมสีแดงหม้อแกงที่ก้นดำๆ เวลาน้ำตาเจ้าตกเอาผ้าตุ้มโหวก มาเช็ดน้ำตาปิ๊กมาเถิดหนามาก้ามาขายหมูน้อยเหมือนเดิมเพลงคนรักหาย จังหวะบีกินรักเอยที่ใครชมว่าเคยหวาน แม้นเปรียบอ้อยตาล ยังไม่ปานประหนึ่ง รักเราเพียงครึ่งใจ แล้วทำไมรักมาเปลี่ยนไป ใจหนอใจสุดอาลัย แล้วยังไม่วายใจระทมหมองไหม้ใจพี่เจ็บเหน็บช้ำโถเธอจากไปใจของพี่จะวาย แม้ข่าวคราวใดเธอไม่เคยทิ้งให้ทิ้งไว้สักครึ่งคำ ถามดูใจว่าใจเจ้าจำ คน ใจดำ แต่ว่างามแสนงามแสนงามเลิศล้ำ คนรักเคยชื่นฉ่ำของพี่อยู่ไหนถามดาวทั่วฟ้า ดาวนั้นบอกไม่รู้ ถามเดือนเจ้าดูเดือนรู้บ้างหรือเปล่า น้องเจ้าอยู่แห่งไหน เห็นมีใครเขาลือว่าเจ้าแต่งงานไป ส่วนพระรายเขาลือเจ้าตายไปแล้วจริงหรือไม่ ใจพี่เฝ้าครวญหาเพลงสาวผักไห่ จังหวะตลุงโอกาสหน้าพี่จะมาหาใหม่ ลืมคนชื่อวิไลบ้านผักไห่ อยุธยา แม่คุณคนสวยพี่จะช่วยทำนา ข้าวมันขึ้นราคา อยากมีพ่อตาทำนาให้ดู พี่คนจรหาคู่นอนคู่ดวงแด กลับไปบอกพ่อแม่เพื่อให้แกได้รับรู้ ลูกมีภรรยาเป็นชาวนาคงหน้าดู จะได้เป็นย่าเป็นปู่ เพราะเลือดไอ้หนูมันชาวนาข้าวขึ้นราคาอย่าหกลงวาจาไอ้เสี่ยหนุ่ม พี่อยู่ไกลหัวใจมันกลุ้ม ร้อนรุ่ม ดั่งเดือนเมษา น้ำตาลใกล้มดอย่าให้พี่อดอาลัยหา ไม่นาน พี่ก็กลับมา มาหมั้นสาวนาชื่อว่า วิไล โอกาสหน้าเข้าพรรษาเทศกาล คอยพี่อิกไม่นาน จะกลับบ้านกรุงไกล พี่คนบางกอกไม่เคยคิดหลอกดั่งคำใคร เพราะพี่รักปักใจ แม่สาวผักไห่อยุธยาเพลงเพ็ญโสภา จัหวะอ๊อกบิ๊กเพ็ญโสภา ลักขณาจับหัวใจ น้องเจ้ามีนามใด บ้านอยู่หนใด โปรดได้เผยวจี นวลผิวพรรณ เหมือนดั่งจันทร์ แจ่มโสภีหรือเจ้าเป็ฯเทวี เกิดจากธรณี พาพี่คลั่งไคล้ยามสบเนตรน้อง ใจพี่ต้องสยบรักให้ ใจภักดิ์ ยอมควักหทัย ไว้ใต้เบื้องบาทนาง เพ็ญโสภาลักษณาทั่วสรรพาราง ถึงชีพวายวาง ให้ได้เห็นนางก็ดั่งสู่สวรรค์เพลงลืมเสียงขลุ่ยบ้านนา จังหวะคารีนโซ่แต่มาบัดนี้แสนเศร้า เหลือเพียงแต่เงา เหมือนดังเดือนฉาย บ้านนานี้เป็นป่าร้าง เห็นแต่กองฟางขาวโคลน เรียงราย น้องนาง เจ้าลืมกลิ่นโคลนสาปควาย ลืมไอ้หนุ่มบ้านหนองสาหร่ายเสียแล้วหนา ลืมแม้กระทั่งไอ้ทุย เจ้าลืมเสียงขลุ่ยแห่งบ้านนา คืนที่จันทร์แจ่มฟ้า น้องเคยนัดมาสัญญาที่ริมกองฟาง ข่าวคราวตัวเจ้าหรือนั้น เห็นเขาลืมเล่ากันซ้ำ ถากถางพี่เอง หัวใจชอกช้ำเพราะถ้อยปักปรำเขาลือเรียงราย เขาลือเองชั่วปล่อยตัวตาม มีผัวใหม่เปลี่ยนใจไม่หน่าย เสื่อมราศี เอาช้ำเพราะชายบางกอก ถูกคนเขาหลอกจนสิ้นดี คนที่เองเกลียดนี้ยังมีหัวใจคอยตามเองมาเพลงบ้านใกล้เรือนเคียงกัน จังหวะแซมบ้าบ้านเรือนเคียงกันแอบมองทุกวันเลยเชียว เห็นหน้าหน่อยเดียวก็ทำให้เหนี่ยวฝันหา หากมีวันใดที่นวลหายไปไกลตาโอ้ยในอุราก็เหมือนดั่งว่าถูกลนด้วยไฟ ถ้าน้องกระจู่กระจี๋มาคุยกับพี่วันใดพี่แทบตะเหาะจะเหิน เหมือนเดินแผ่นดินไม่ได้ ถ้าน้องทำโกรธทำขึงบึ้งตึงกับพี่วันใด พี่แทบจะโดดกองไฟให้มันตายไปเถอะน้องยา บ้านเรือนมอซอ ถ้ามีน้องคลออุรา เสมือนดั่งว่าวิมานล้ำค่าเลยเชียว ถ้ามีงามงอนได้นอนร่วมเคียงเตียงเดียว รักเดียวใจจะไม่แลเหลียว หญิงใดอิกเลย แม่คุณแม่คุณ แม่คุณ แม่คุณเนื้ออุ่นทรามเชย อย่างอน อย่างอนไปเลยไม่เคยรักใครนี้หนาเพลงยอมตายเพราะพ่อตาน้องเอยพี่เกี้ยวสาวไม่เป็น โปรดเมตตาเนื้อเย็นพี่นี้โง่เช่นควาย เมือเจ้ามองพี่ยังต้องหลบตา ใจพี่มันไม่กล้าเด็ดดอกฟ้าอยู่ไกล รักเธอจริง ยิ่งกว่าใคร ตายแทนพี่ก็ยอม ขอเพียงได้ชมเด็ดดมดอม แม่ตาแม่ยาย ไม่ยินยอม ตัวพี่เองคงตรอมใจตาย เพราะใจหมายเด็ดดอกฟ้า น้องเอยพี่เคยเขียนจดหมาย ส่งไปให้หลายเย็นเจ้าไม่เห็นตอบมา ไม่ใยดีน้องเกลียดชังใช่ไหมหรือน้องมีรักใหม่ พี่ยากไร้ไถนา น้องคิดว่าพี่จน ถึงพี่จนก็จริงสู้เจียมตน สู้ดิ้นรนอดทนหาเงินทอง ใจหมายปองน้องนางบ้านนา รักเธอเหมือนบ้าแล้วหญิงน้องเอยอย่ามองข้ามพี่ไป ถึงยากไร้อับจนจะขัดสนก็จริง พี่ตั้งใจ จะขายข้าวในนามาสู่ขอคิดว่าพ่อตาคงไม่ไล่ยิง ถึงพ่อตาจะเป็นนักเลงโต พี่จะเอานะโมใจเสือสมิง แม้แก่ไม่เห็นใจ คอยไล่ยิง คนจนใจจริง พ่อยิงลงคอพี่นี้ก็ยอมตาย ���䫳/