ใครมีปัญหาหรือความทุกข์เดือดเนื้อร้อนใจใดๆ เราก็จะช่วยกันแบ่งช่วยกันเบา อย่างน้อยรับฟังก็ยังดี

เป็นเรื่องปรกติ ธรรมดามากถึงมากที่สุดของที่สุด ของห้องทำงานเรา ใครมีปัญหาหรือความทุกข์เดือดเนื้อร้อนใจใด ๆ เราก็จะช่วยกันแบ่ง ช่วยกันเบา อย่างน้อยขอรับฟังก็ยังดี ยังมีแต่เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ นี่แหละ ตัวใครตัวมัน ไม่ค่อยจะได้แบ่งเบาก็เพราะไม่มีกับเขา --อิ อิ นอกเรื่องเล็ก ๆ  

วันนี้พี่ประจิม มีปัญหาเรื่องหลานค่ะ จะนำฝากโรงเรียนให้อยู่ประจำที่ลูกของผู้เขียนเรียนอยู่ซึ่งมีทั้งประจำและไป-กลับ ผู้เขียนจำได้ว่ามีเบอร์โทรอยู่ที่หลังสมุดโทรศัพท์ เมื่อโทรไปปรากฏว่ามันไม่ใช่น๊ะสิ ! เอาไงดี

คิดขึ้นได้ในมือถือมีเบอร์ครูที่โรงเรียนอยู่ แต่โทรมือถือแพงจัง กว่าจะติดต่อจนได้เรื่อง คงหลายนาทีอยู่ เพราะโอนกันไปโอนกันมา ก็ตั้งแต่เปลี่ยนมาใช้แบบไม่ต้องเติมเิงินแต่อยู่ได้นานสองปี แต่โทรครั้งละ 2 บาทผู้เขียนจะงกค่าโทรเป็นพิเศษ อย่าว่ากันเลยน๊ะ ก็เรื่องนี้เรื่องเดียวแหละที่เราไม่ค่อยจะช่วยกัน...ไม่ได้งก ไม่ได้เค็ม แต่มันเนียน....ในตัว

เอาเป็นว่านายดำก็อาสาจะไปเอาเอกสารจากทางโรงเรียนให้ดีกว่า ผู้เขียนก็เผอิญได้ยินพอดิบพอดี ก็เสนอว่าก็เย็นนี้พี่ประจิมก็ไปพร้อมเราเลยสิ ถามให้รู้ดำรู้แดงด้วยตัวเองเลย !! ดีมั๊ย ??

โอ๊ย ! ถูกอกถูกคอ เอ๊ย ถูกใจพี่ท่านมาก.. 

ผู้เขียนได้ใจใหญ่ นาน ๆจะเสนออะไรที่ถูกใจใครสักเรื่องอดดีใจไม่ได้ ก็อดโพล่งไปว่า เนี่ยไง ! การสุมหัวเอ๊ย ! ระดมสมองจนได้วิธีปฏิบัิติ ก็เป็นกระบวนการ KM ไง!!  KM ก็อยู่ในชีวิตประจำวันเราทั้งนั้นล่ะ (นึกในใจไม่รู้คิดถูกรึเปล่า ?? ว่ามันเนียนอยู่ในเรื่องราวได้ทุกเรื่องราว) ไม่บอกกลัวคนไม่รู้ว่ามันก็เป็น KM น๊ะ  เล่นเอาบางคนอดหมั่นไส้ไม่ได้ ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็นายดำ นี่เอง !! บอกไม่ต้องเอาเรื่อง KM มาพูดก็ได้

ก็เอาเป็นว่า "คนรักกันก็ต้องตามใจกัน" นิ --ไม่พูดแล้วกับนายดำ พูดกับคนอื่นก็ได้น๊ะ