ดูข้างในครับ
ขอเป็นบันทึกสุดท้าย เบาๆ ก่อนนอนครับ
หลังจากผมบันทึกอะไรยาว..ๆ แบบไม่เคยมาก่อน นึกในใจว่าจะบันทึกไปทำไม เลยลองมาคิดดูว่าถ้าทำสั้นๆ...จะดียังไง
แต่สั้น..ๆ ก็มีข้อดีของสั้น..ๆ ครับ 
มีกำลังใจอ่าน สำคัญมากครับถ้าถอยตั้งกะต้นก็ไม่อ่านแล้ว
การเรียง ตกแต่งง่าย เพราะพื้นที่ฟรีเยอะ
คนเขียนมีกำลังเขียนไหว เยอะไปหมดแรงน้ำนม(พร่องมันเนยด้วยนะ)
สั้น..และถี่ คนจะเห็นเราขยันกว่า ยาวแต่ทีเดียวจบ
คนอ่านพิจารณาอ่านตอนแรกได้ว่า ถ้าไม่ดีก็หยุดแต่ถ้าดีค่อยๆ อ่านต่อทีละบท(ตอน) ได้
คนอ่านอ่านพักแล้วกลับมาอ่านต่อคราวหน้าจำม่ายด้ายว่าถึงไหนแล้ว
ทำไมถึงต้องยาว..ๆ 
คิดว่า ภายหลังถ้าผมได้ย้อนมาอ่าน รายละเอียดบางอย่างอาจเกิดไอเดียปิ๊งขึ้นมาได้
วันหลังถ้ามีการทำ AAR ย้อนหลังผมจะตัดบางส่วนของบันทึกนี้ละครับไปส่งเลย
ผมไม่ได้เอาสมุดบันทึกไปจดครับ เลยต้องรีบถ่ายเทสมองบันทึกรายวันไป (สาเหตุหลักจริงๆ)
ซึ่งหลังจากผมนึกเสร็จก็พบว่า ผมทำผิดพลาดไปนะเนี่ย น่าจะทำเป็นซีรี่ย์เกาหลีสั้นๆ เอ้ย ซีรี่ไทยยาว 2 ชั่วโมง..เอ้อ ช่างมันเถอะครับ

แต่ด้วยเวลาไม่อำนวยให้มาทำหลายบันทึก ค่อยๆ ตกแต่ง จะขอซีรีนี้เป็นเรื่อยงยาว 3 วันจบเป็นครั้งแรกและคิดว่าคงเป็นครั้งสุดท้ายด้วย
![]()
ขอบคุณความเงียบทุกท่านที่ให้คำตอบข้าน้อย
ข้าน้อยจักตอบแทนท่านอย่างไรดี
บันทึกด้วยความเมามาย 15 นาที
ปล1.
เห็นแล้วนึกถึงคุณลุง..ขจิตขอรับ อิอิ
ปล2. จากการคาดการณ์ ถ้าแบ่งสั้น คงได้ราว 4 บันทึก/วัน 3 วันก็ 12 บันทึก ง่า..นะ ดีแล้วที่ไม่ทำเป็นซีรีสั้น
ชมให้สบายนะขอรับข้าน้อยไปแล้ว..
จะยาวหรือสั้นก็ยังตามอ่านอยู่นะคะ
วันที่ 14 ธค.ช่วงบ่ายว่างมั้จ๊ะ "หมอหน่อย" นัด AAR ทีมที่ไปมหกรรมKM
บางคนเขียนเฉพาะประเด็นสั้นๆอ่านแล้วเข้าใจง่าย บางคนเขียนยาวใส่อารมณ์ ความรู้สึก สุดแล้วแต่ว่าคนอ่านจะนิยมประเภทไหนครับ
พี่ปิ่ง
พี่ไมโต
คุณ bluewind
ไม่ว่าจะเขียน “ยาว…หรือสั้น” แต่สิ่งที่สัมผัสได้จากการติดตามอ่านบันทึก คือ ความตั้งใจที่อยากพัฒนางานค่ะ เป็นกำลังใจให้ตลอดไปนะคะ