ขอเป็นบันทึกสุดท้าย เบาๆ ก่อนนอนครับ

หลังจากผมบันทึกอะไรยาว..ๆ แบบไม่เคยมาก่อน นึกในใจว่าจะบันทึกไปทำไม เลยลองมาคิดดูว่าถ้าทำสั้นๆ...จะดียังไง

 แต่สั้น..ๆ ก็มีข้อดีของสั้น..ๆ ครับ

  1. มีกำลังใจอ่าน สำคัญมากครับถ้าถอยตั้งกะต้นก็ไม่อ่านแล้ว

  2. การเรียง ตกแต่งง่าย เพราะพื้นที่ฟรีเยอะ

  3. คนเขียนมีกำลังเขียนไหว เยอะไปหมดแรงน้ำนม(พร่องมันเนยด้วยนะ)

  4. สั้น..และถี่ คนจะเห็นเราขยันกว่า ยาวแต่ทีเดียวจบ

  5. คนอ่านพิจารณาอ่านตอนแรกได้ว่า ถ้าไม่ดีก็หยุดแต่ถ้าดีค่อยๆ อ่านต่อทีละบท(ตอน) ได้

  6. คนอ่านอ่านพักแล้วกลับมาอ่านต่อคราวหน้าจำม่ายด้ายว่าถึงไหนแล้ว

 ทำไมถึงต้องยาว..ๆ

  1. คิดว่า ภายหลังถ้าผมได้ย้อนมาอ่าน รายละเอียดบางอย่างอาจเกิดไอเดียปิ๊งขึ้นมาได้

  2. วันหลังถ้ามีการทำ AAR ย้อนหลังผมจะตัดบางส่วนของบันทึกนี้ละครับไปส่งเลย

  3. ผมไม่ได้เอาสมุดบันทึกไปจดครับ เลยต้องรีบถ่ายเทสมองบันทึกรายวันไป (สาเหตุหลักจริงๆ)

  

ซึ่งหลังจากผมนึกเสร็จก็พบว่า ผมทำผิดพลาดไปนะเนี่ย น่าจะทำเป็นซีรี่ย์เกาหลีสั้นๆ เอ้ย ซีรี่ไทยยาว 2 ชั่วโมง..เอ้อ ช่างมันเถอะครับ

แต่ด้วยเวลาไม่อำนวยให้มาทำหลายบันทึก ค่อยๆ ตกแต่ง จะขอซีรีนี้เป็นเรื่อยงยาว 3 วันจบเป็นครั้งแรกและคิดว่าคงเป็นครั้งสุดท้ายด้วย

ขอบคุณความเงียบทุกท่านที่ให้คำตอบข้าน้อย
ข้าน้อยจักตอบแทนท่านอย่างไรดี

บันทึกด้วยความเมามาย 15 นาที

ปล1.  เห็นแล้วนึกถึงคุณลุง..ขจิตขอรับ อิอิ

ปล2. จากการคาดการณ์ ถ้าแบ่งสั้น คงได้ราว 4 บันทึก/วัน 3 วันก็ 12 บันทึก ง่า..นะ ดีแล้วที่ไม่ทำเป็นซีรีสั้น

ชมให้สบายนะขอรับข้าน้อยไปแล้ว..