10 สิ่งที่ผมยังไม่รู้

ใครบางคนอาจจะเรียนจบมาหลายด้านหลายสาขาแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนคนนั้นจะรู้เรื่องไปหมดทุกอย่างดังนั้นสิ่งที่เรายังไม่รู้ยังคงมีอีกมากมายหลายเรื่องเราควรทำให้ตัวเองรู้จักที่จะเรียนรู้กับสิ่งนั้นๆไปตลอดชีวิต

หนึ่ง ที่ผมยังไม่รู้คือยังไม่เข้าใจการพัฒนาการของเด็กนักเรียนทุกคนที่ผมได้ดูแลแต่ผมก็จะใช้ประสบการณ์ตรงนี้พัฒนาตัวเองต่อไป

สอง ผมยังไม่รู้ว่าอนาคตผมจะได้รับราชการครูหรือเปล่าแต่ผมก็ยังทำหน้าที่ของผมที่ต้องดูแลนักเรียน และจะทำให้คำว่าครูสำหรับผมมีคุณค่าและมีความความหมาย ด้วยหัวใจเช่นกัน

สาม ผมยังไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรจะเกิดขึ้นกับผมอีกมากมายไม่ว่าจะเป็นปัญหาการเงินที่ต้องส่งตัวเองเรียน หรือแม้แต่ปัญหาการเรียนแต่ผมก็ยังโชคดีที่มีเพื่อนร่วม Sec.เดียวกันคอยแนะนำคอยช่วยเหลือผมอยู่เสมอและคอยให้กำลังใจ เช่นเดียวกับนักเรียนและครอบครัวของผมที่คอยให้กำลังใจมาโดยตลอด

สี่ ทำไมคนเราต้องขนขวายหาอะไรต่างๆ นาๆ เพื่อสนองความต้องการของตนเอง แต่ในความต้องการนั้น นำพาไปสู่ความทุกข์ บางครั้งทุกข์ทั้งกาย ทุกข์ทั้งใจ

ห้า ถ้าในโลกนี้ไม่มีคนเห็นแก่ตัว คงจะน่าอยู่ไม่น้อย ทุกวันนี้ผมเจอแต่คนเห็นแก่ตัว ทั้งในที่ทำงาน และนอกที่ทำงาน เจอข้าราชการเห็นแก่ตัว เจอเพื่อนร่วมงานเห็นแก่ตัว เมื่อไหร่สังคมจะหมดคนแบบนี้

หก ถ้าผมไม่ได้เป็นครูตอนนี้ผมจะทำอาชีพอะไร ยืนอยู่ตรงจุดไหนของโลกใบนี้อะไรในโลกนี้เป็นไปได้ทุกอย่าง วันนี้ผมจึงทำอาชีพครูที่ผมทำอยู่ให้เต็มความสามารถให้มากที่สุด แม้ว่าอนาคตผมจะไม่ได้เป็นครูก็ตาม

เจ็ด คนเราตายแล้วไปไหน ตายแล้วเกิดมาทำไมอีก คงไม่มีไม่สงสัยเหมือนผม ผมจึงคิดอยู่ตลอดเวลาว่าคนเราจะตายวันไหนไม่มีใครรู้ ผมจึงทำทุกวันให้เป็นที่สำคัญ และพิเศษทุกวัน

แปด ทำไมคนรวยถึงแล้งน้ำใจ ไม่มีน้ำใจเหมือนคนบ้านนอกเลย อยากจะขอเล่า ผมเคยไปช่วยงานแต่งของลูกผู้ใหญ่ท่านหนึ่งโดยไม่มีการจ้างใดๆ บ้านท่านรวย หลังใหญ่ คนในบ้านดูเป็นผู้ดี แต่แปลกใจว่าทำไมท่านถึงไม่เรียกคนที่ไปช่วยงานท่านกินข้าว จนเลยเวลากินข้าวเที่ยงท่านก็ยังเฉย ท่านทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จึงทำใหห้เป็นที่สงสัยของผมอย่างมากว่า คนรวยไม่มี EQ บ้างเลยเหรอว่าท่านควรมีน้ำใจให้ผู้อื่นบ้าง

เก้า ทำไมต้องทะเลาะกัน ชีวิตผมที่เคยผ่านมา ผ่านมาจากครอบครัวที่ทะเลาะกัน พอมาอยู่คนเดียวแฟนก็เป็นคนที่ชวนทะเลาะอีก มาทำงานก็มีแต่คนที่คอยหาเรื่องพยายามชวนให้เราทะเลาะ ผมมจึงอยากรู้ว่าทำไมถึงต้องทะเลาะกัน

สุดท้าย แต่ถึงแม้ว่าคนเราจะไม่ได้รู้อะไรไปหมดทุกอย่างแต่หากทำตัวให้เป็นน้ำที่ไม่เต็มแก้วเราก็จะได้เรียนรู้สิ่งต่างๆนั้นอยู่เสมอและความรู้ของเราก็จะได้มีเพิ่มมากขึ้นอย่างไม่มีวันจบและสิ่งสุดท้ายที่ผมยังไม่รู้แน่ ยังไม่เข้าใจเกิดคำถามขึ้นในสมองอยู่ตลอดว่าทำไมคนที่จบครูจบการศึกษาพิเศษมาโดยตรงถึงไม่มีความเข้าใจและไม่มีความรักเด็กเหมือนอย่างที่ผมเป็นอยู่ทุกวันนี้ ทุกวันนี้ การที่ผมได้อยู่กับนักเรียนของผม ผมรักและศรัทธาในตัวของนักเรียนคอยเป็นที่ปรึกษาคอยเป็นพ่อคอยเป็นแม่เป็นทุกอย่างให้กับสำหรับนักเรียนแต่กลับกันครูบางคนที่เป็นข้าราชการ กับชอบมองนักเรียนในด้านลบอยู่ตลอดทั้งที่เขาจบครูมาโดยตรงแท้ๆทำไม เขาไม่ค่อยมีความเป็นครูในตัวเองเลย ใครก็ได้บอกผมที

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องจริง...ยิ่งกว่าลิเก



ความเห็น (0)