หัวหน้าภาค เอาเอกสารจากที่ประชุมมาให้ 2 เล่ม สีชมพู เรื่อง “การวางระบบ ISO15189:2003   ให้ประสบผลสำเร็จ”  เขียนโดย ศ.พญ. นวพรรณ  จารุรักษ์  และเล่มสีม่วง เรื่อง “เร่งพัฒนาศักยภาพห้องปฏิบัติการ”   หัวข้อ “ข้อกำหนดการพัฒนาคุณภาพ ISO15189”  โดย คุณศิริพรรณ  วงศ์วานิช  จากสำนักมาตรฐานห้องปฏิบัติการ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์

             เปิดเล่มสีชมพูก่อน ความหนา 84 หน้า มีทั้งหมด 10 บท  ตายล่ะซี ฉันจะทำอย่างไรกับเอกสารเหล่านี้   เพราะรู้สึกว่าเป็นอะไรที่ใหม่มากสำหรับตัวเองที่ต้องทำความเข้าใจกับข้อกำหนดต่างๆ ไม่คุ้นเคยมาก่อน  “จะไหวรึ”   “ภาคเราออกจะใหญ่โต”  “มีคนตั้ง 207 คน”     สุดท้ายก็ปลอบใจตัวเองว่า   “เถอะน่า ลองดู น่าจะ.....ไหว ”

            สรุปว่ารู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง  ในขณะเดียวกันหัวหน้าภาคก็แอบมอบหมายให้ อ.ประสิทธิ์ แปล  “มาตรฐาน ISO 15189”  จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ  เพื่อเป็นเครื่องมือนำทางในการจัดระบบ ISO

            ประมาณต้นปี 2548  ภาควิชาตั้งคณะทำงานระบบคุณภาพ ISO ขึ้นมา  ประกอบด้วยบุคคลจากหน่วยต่างๆ (เรามี 13 หน่วย)  โอ้ย ! อุ้ยอ้ายมาก  สุดท้ายก็เหลือกลุ่มเล็กลงๆ  แต่ไฟไม่หมดเชื้อ มีการปรับเปลี่ยนทีมงาน ปรับแผน และอดทนที่จะทำความเข้าใจกับสิ่งใหม่    สมัยนั้นก็มี  อ.ประสิทธิ์  คุณปนัดดา   คุณรุ่งเรือง  คุณวาสนา  คุณสุรีรัตน์  และดิฉัน ที่ทำตัวเป็นไฟสุมขอน  จะมอด ก็ไม่มอด จะลุกโชน ก็ไม่ใช่  ในทีมนี้มีคุณปนัดดาและคุณรุ่งเรือง  แม่นในกฎข้อบังคับมากกว่าใครเพราะเขาทำเรื่อง HA มาก่อน และสนใจเรื่องนี้

             หลังจากลูบๆ คลำๆ เอกสารอยู่ช่วงหนึ่ง เห็นท่าว่าไม่ทันการณ์ก็เลยเรียนลัด ขอไปดูงานยังสถาบันที่ที่ได้รับรองมาก่อน เช่น จุฬา  ศิริราช  หรือสถาบันอื่นที่มีระบบคุณภาพดีๆ

             ท่านทราบไม๊คะ เราได้รับการตอบรับให้เข้าดูงานด้วยความเต็มใจยิ่งจาก ภาควิชาพยาธิวิทยาคลินิก  คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล   ภาควิชาเวชศาสตร์ชันสูตร คณะแพทยศาสตร์ รพ.จุฬาฯ และ รพ.บำรุงราษฏร์  ต้องขอกราบขอบพระคุณทุกๆ ท่านที่ให้การชี้แนะอย่างดี แทนภาควิชาด้วยค่ะ ทำให้เราได้เรียนลัด
 
             ตอนหน้าเราจะไป กทม.กันนะคะ  ครั้งนั้นเรายังไม่มีสุวรรณภูมิ  เราจึงไปลงที่ดอน (เมือง) ไม่ลงที่หนอง  แต่ถ้าไปครั้งใหม่เพื่อฉลองความสำเร็จ เราต้องไปลงที่หนอง (งูเห่า) แล้วล่ะค่ะ