ไม่ใช่มหาวิทยาลัยตราช้าง (มช.) นะครับ   แต่เป็น virtual university หรือมหาวิทยาลัยเสมือน   ท่านอธิการบดี (ผมตั้งให้เอง) คือคุณทรงพล  เจตนาวณิชย์  ก็เป็นอธิการบดีเสมือน

         ที่เรียกว่า "มหาวิทยาลัยช้าง"  ก็เพราะสอนวิชามอง (และลูบคลำ) ให้เห็นและรู้จัก "ช้างทั้งตัว"   ให้ผู้เกี่ยวข้องได้ตระหนักว่า  ตนเอง,  งานของตน,  กิจกรรมของตน นั้น   เป็น "part of the whole"  คือเป็นเพียงส่วนหนึ่งของ "ภาพใหญ่" หรือ "ทั้งหมด"   ถ้าภาพใหญ่ดี  ตัวเราก็ดีไปด้วย   ถ้าภาพใหญ่ดีขึ้น  งานของเราก็ดีขึ้นด้วย   ที่งานของเราไม่ค่อยก้าวหน้าก็เพราะภาพใหญ่มันไม่ค่อยเคลื่อน   และการจะเคลื่อนภาพใหญ่ได้  ทุกฝ่ายทุกส่วนก็จะต้องมาคุยกัน   ปรึกษาหารือกัน   แลกเปลี่ยนเรียนรู้จากความสำเร็จระหว่างกัน

         คุณทรงพลเข้าไปขับเคลื่อนการเรียนรู้ระดับ อบต. เพื่อพัฒนาสถาบันจัดการความรู้ชุมชนท้องถิ่น   ก้าวหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ   โดยมีเคล็ดลับคือ
(1) ตั้ง "คณะรัฐมนตรี" ระดับตำบล   ทำให้เกิดการเปลี่ยนมุมมอง  เปลี่ยนพฤติกรรมของแกนนำชาวบ้านระดับตำบล
(2) การนำ KM ไปใชในกิจกรรมในชุมชน   ให้ "เนียนอยู่ในกิจกรรมของชาวบ้าน"
(3) การมีผู้จัดการที่เรียกว่า social manager ในพื้นที่
(4) การบูรณาการกับแผนแม่บทชุมชน  เชื่อมโยงกับภาพอนาคตและแผนทดแทนการนำเข้าของชุมชน

         คุณทรงพล และคณะได้เข้าไปขับเคลื่อนกระบวนการเรียนรู้ระดับชาวบ้านอย่างมากมาย   เกิดภาพ "มหาวิทยาลัยเสมือน" ที่เป็นมหาวิทยาลัยชีวิต

วิจารณ์  พานิช
 30 พ.ย.49