การสัมมนาวิชาการเรื่อง"การจัดการความรู้ด้านการป้องกันควบคุมโรค:กระบวนการเรียนรู้กับภาคเครือข่าย"  ในช่วงบ่ายของวันแรก (27พฤศจิกายน2549) ต่อค่ะ  ในห้องการจัดการความรู้ภาคสังคม ในกรณีที่ 2 คือ การจัดการความรู้เพื่อการเกษตรปลอดสารเคมี  ของโรงเรียนชาวนาที่นครสวรรค์ วิทยากรห้องนี้คือ นพ.สมพงษ์  ยูงทอง  จริงๆแล้วจากที่ดิฉันได้ประสานงานกับคุณหมอ จริงๆ คุณหมอไม่อยากให้จัดห้องในลักษณะ Classroom  เพราะไม่อยากให้บรรยากาศออกมาเหมือนครูสอนนักเรียน  อยากให้จัดเป็นวงกลมหรือตัวU ทุกคนจะได้มองเห็นหน้ากันหมดและสร้างบรรยากาศการแลกเปลี่ยนที่ดี  แต่คนที่เข้าห้องนี้มีจำนวนมากจึงต้องจัดแบบ Classroom คุณหมอสมพงษ์เริ่มจากเล่าว่าทำไมอยู่ดีๆ จากคุณหมอที่ผ่าตัดอยู่ในโรงพยาบาลดีๆ กลายมาเป็น NGO ทำงานเพื่อสังคมได้ยังไง...เนื่องจากมองเห็นว่าปัญหาต่างๆ ในสังคมล้วนแล้วเกิดจากต้นเหตุมาจากการใช้สารเคมีในระบบเกษตร  จึงมีเป้าหมายว่าจะต้องพยายามยกเลิกการใช้สารเคมีในภาคการเกษตรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  และคุณหมอก็มีเพื่อนอยู่ในวงการต่างๆ เพื่อนบางคนเป็นปราชญ์ชาวบ้าน ทำงานด้านปุ๋ยชีวภาพอยู่  บางคนก็เป็นเถ้าแก่โรงสี   เริ่มจากการหากลุ่มชาวบ้านที่สนใจมาช่วยกันแลกเปลี่ยนเรียนรู้การทำนาปลอดสารเคมีร่วมกัน โดยศึกษางานจากมูลนิธิข้าวขวัญ สุพรรณบุรี  จนสามารถทำให้ นายก อบต. สนใจ  ไปจนถึงผู้ว่า CEO สนใจโครงการนี้ขึ้นมาให้งบประมาณมาก้อนหนึ่ง ทำให้เกิดเครือข่ายขึ้นอีกหลายกลุ่ม  นพ.สมพงษ์  ยูงทอง  ทิ้งท้ายว่าถ้าช่วยกันสร้างเครือข่ายเหมือนไปวางกองไฟ (วางกองไฟ...ไม่ใช่ใส่ไฟนะจ๊ะ) ไว้เป็นจุดๆ ไม่นานก็จะเป็นเครือข่ายขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ...ก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณหมอและทีมงานนะคะ