พัฒนาการในช่วงวัยเกือบจะ ๗ ขวบนี้ พี่ฟ้าคราม...เริ่มเขียนหนังสือเองได้ สะกดอ่านเองได้ ผสมอักษรได้ด้วยตัวเอง รวมถึงการบวก-ลบเลขได้ โดยได้เข้าเรียนตั้งแต่เวลา ๐๗.๓๐ น. จนถึงตอนเย็นก็เรียนพิเศษอีก เวลา ๑๕.๐๐-๑๖.๐๐ น.เธอเริ่มท่องสูตรคูณได้แล้ว โดยในช่วงค่ำ ๆ ปู่เรจะทำหน้าที่สอนแม่สูตรคูณให้กับเธอ ด้วยวิธีบวก ลบ ย้อนกลับไป กลับมาอีกวิธีหนึ่ง รวมถึงการนำสระมาตั้งบนกระดานไวท์บอร์ด แล้วให้เธอลบตัวพยัญชนะออก แล้วนำตัวพยัญชนะใหม่เข้าไปแทนที่ สอนแบบนี้ จนเธอเริ่มหัดทำได้เอง และอ่านได้เอง...

เมื่อวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๑ ทางโรงเรียนอนุญาตให้นักเรียนแต่งชุดไทยไปโรงเรียน...หากใครไม่มีก็ให้ใส่ชุดนักเรียนไป เธอก็ได้แต่งชุดไทยไปกับเขาด้วยเช่นกัน...เธอเริ่มเรียนรู้อะไรหลายสิ่ง มีเพื่อนในชั้นเรียนทั้งหมดรวมทั้งเธอด้วย จำนวน ๔๕ คน เธอรู้จักเพื่อนทุก ๆ คน...พอตกเย็นย่าจะคอยถามเธอว่า วันนี้เรียนอะไรไปบ้าง เธอก็จะมาเล่าให้ย่าได้ฟังทุก ๆ เย็นหลังเลิกเรียน...ย่าให้เงินเธอไปวันละ ๕๐ บาท บางวันเธอก็กินขนม บางวันเธอก็บอกว่า ไม่ทันได้ซื้อหรอกย่า เพราะไม่ทันเวลาที่จะไปซื้อ...

ในวันที่ ๒๙ มิถุนายน ๒๕๖๑...ทางโรงเรียนจะทำพิธีประดับเข็มสามารถให้กับนักเรียนทุกคน...ซึ่งต้องติดไว้ที่อกเสื้อบนด้านบนของชื่อนักเรียน และติดไปโรงเรียนทุกวัน...ในวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๖๑ เธอจะเริ่มเข้ารับการแข่งขันวิชาคณิตศาสตร์  ร่วมแข่งขัน ASMO THAI ครั้งที่ ๕ ประจำปี ๒๕๖๑ (ASMO THAI ๒๐๑๘) โดยให้ห้องเรียนเสริมทักษะวิทย์ - คณิตเข้าร่วมสมัครเข้าแข่งขัน...ได้หรือไม่ได้ ย่าก็จะลองให้เธอลงแข่งขัน เพราะให้เธอได้ชินกับสนามสอบ ได้เรียนรู้ด้วยตัวของเธอเอง เพราะสมัยย่าเป็นเด็ก ๆ ย่าก็เป็นแบบนี้ ได้ลองเรียนรู้ในการแข่งขัน

ช่วงนี้ ความคิดของเธอเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น...ทำอะไรได้ด้วยตัวของเธอเอง เธอจะเป็นคนมีเหตุผล พอย่ากับปู่เรบอกอะไร เธอก็เชื่อฟัง เป็นเด็กที่มีเหตุผล ไม่ก้าวร้าวต่อคนอื่น...เธอมีเหตุผลในตัวของเธอเอง...บางครั้งก็มีบ้างที่งอแงตามประสาเด็ก แต่ไม่บ่อยมากนัก

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๑

เธอเรียนกับเพื่อน ๆ ๔๕ คน ห้องวิทย์ - คณิต ชั้น ป.๑.๒

ลายมือของเธอ...พี่ฟ้าคราม เรียนกับปู่เรในช่วงค่ำของทุกๆ วัน...