รัฐบาลกรุงโซล (Seoul Metropolitan Government: SMG) เกาหลีใต้ เป็นตัวอย่างที่สร้างสรรค์ในการบริหารจัดการเมือง โดยเฉพาะโครงการเมืองแบ่งปันที่ได้รับการยอมรับไปทั่วโลก รัฐบาลกรุงโซลได้เข้าไปจัดการกับปัญหาต่างๆ เช่น การขนส่ง ที่จอดรถ ที่พักอาศัย และสิ่งแวดล้อม โดยใช้ “นโยบายเมืองแห่งการแบ่งปัน” หรือเมืองที่ใช้ร่วมกัน (Sharing City) เพื่อช่วยแก้ปัญหาที่ใกล้ชิดกับชีวิตของประชาชน เช่น การลดค่าเลี้ยงดูแลเด็ก ลดค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษารถยนต์ โรงเรียนแบ่งปัน พิพิธภัณฑ์แบ่งปัน ชุมชนแบ่งปัน ฯลฯ
.
ปัจจุบัน ปี 2018 มีวิธีการแชร์สิ่งต่างๆ มากกว่า 300 วิธีแล้ว
.
ตัวอย่างการแบ่งปันเช่น โครงการ Modu-Parking (Modu หมายถึง สำหรับทุกคน) เป็นการจัดสรรที่จอดรถในที่พักอาศัยที่จะว่างในช่วงเวลาทำงาน โดยมีกว่า 2,000 จุดใน 7 เขต บริษัท Kiple ได้แชร์เสื้อผ้าเด็กจำนวน 8 ล้านชิ้น โดยร่วมกับศูนย์รับเลี้ยงเด็ก 230 แห่งในกรุงโซล และบริษัท PJT OK ที่ต้องการเพิ่มจำนวนบ้านที่ใช้ร่วมกันเพื่อลดครัวเรือนคนเดียว
.
โครงการโรงเรียนที่แบ่งปันสำหรับนักเรียนเพื่อให้นักเรียนสามารถเข้าใจแนวคิดในการแชร์และใช้งานได้ตั้งแต่วัยเด็ก นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนสำหรับการแบ่งปันผู้เชี่ยวชาญ และการส่งเสริมการสร้างธุรกิจร่วมกันใหม่
.
โมเดลการแบ่งปันยังต่อยอดไปได้เรื่อยๆ เพื่อตอบสนองความต้องการที่หลากหลายของคนกลุ่มต่างๆ เช่นแม่บ้าน คนหนุ่มสาว นักวิชาชีพ และผู้เกษียณอายุ การกำหนดชุมชนให้เป็นชุมชนแบ่งปัน โรงเรียนแบ่งปัน 
.
พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ก็ขยายเวลาการเปิดดำเนินการไปยังคืนวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดมีกิจกรรมร่วมกันและแคมเปญที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตของชาวเมือง 
.
เมืองแห่งการแบ่งปันได้ทยอยเกิดขึ้นตามที่ต่างๆ ทั่วโลก ทั้งเมืองใหญ่เมืองเล็ก โดยเมืองเล็กๆ อาจสามารถเริ่มได้ง่ายกว่าเพราะชุมชนที่รู้จักกันมีแนวโน้มจะแบ่งปันอยู่แล้ว ส่วนเมืองใหญ่อาจจำเป็นต้องมีเทคโนโลยีมาช่วยในการบริหารจัดการ ส่งเสริมธุรกิจที่มีโมเดลธุรกิจแบบแบ่งปันเพื่อความยั่งยืน และเปิดสิ่งอำนวยความสะดวกของภาครัฐและเอกชนในเมืองให้ผู้คนได้มีโอกาสให้ใช้ ก็จะช่วยให้การบริหารเมืองมีประสิทธิภาพ ลดค่าใช้จ่ายของประชาชน และสร้างความเป็นหนึ่งเดียวกันของคนในเมืองได้ หากเมืองใหญ่ยังทำไม่ไหว เริ่มจากเมืองเล็กๆ ดูก่อนก็น่าจะดี