๑๕๑เรื่องหนักยิ่ง ทิ้งขยะ ปัญหาใหญ่
แก้อย่างไร ให้หลานลูก ร่วมปลูกฝัง
ได้คำตอบ ตระหนก ตกใจจัง
เขาคาดหวัง ไว้ทิ้งขว้าง ที่ต่างแดน
๑๕๒ถามคำไทย ได้คำตอบ อิตาเลี่ยน
ล่ามช่วยเปลี่ยน แปลสาร สำคัญแสน
ด๊อกเตอร์นก ล่ามไทย ในต่างแดน
ภาษาแม่น มาช่วยเรา เข้าใจดี
๑๕๓มีคำถาม ถามหลายคำ ได้คำตอบ
เราก็ชอบ เขาก็ชื่น รื่นราศี
สนทนา ปราศรัย ได้พาที
นาโปลี มีมาก ให้อยากจำ
๑๕๔รู้เรื่องราว คราวครุ่นคิด จิตใจแจ่ม
ยังยิ้มแย้ม แก้มกลมกัน ขันขำขำ
รับรู้เรื่อง เฟื่องฟุ้งฟ้า ทัาทายทำ
อยากอยู่ย้ำ คำคู่ควร จวนจำใจ
๑๕๕เลยล่วงแล้ว แก้วกลางกรุง รุ่งเรืองรอง
จึงจับจอง มองเมียงมา ว่าหวั่นไหว
ดินแดนดี มีมากมาย กลับกลายไกล
ลมลูบไล้ ให้หวนหา ค่าควรคำ
๑๕๖เวลาจบ ครบกำหนด หมดคำถาม
บรรลุตาม เป้าหมาย ไม่ถลำ
ทั้งโชห่วย ชาวนา มาดูย้ำ
กลยุทธ์ล้ำ เลอค่า นาโปลี
๑๕๗กล่าวขอบคุณ น้ำใจ ไมตรีให้
พวกเราได้ ดั่งฤทัย ไม่หน่ายหนี
ที่ระลึก ตรึกตรอง สองฝ่ายมี
การันตี สัมพันธ์ ไม่บั่นทอน
๑๕๘ถามไถ่ถาม ความคิด ชวนชิดเชื้อ
บ่บ่นเบื่อ เมื่อมั่น สรรค์สิ่งสอน
ดูได้ดี ชี้ช่อง แตะต้องตอน
ซึมซับซ่อน ค่อนคิด ติดตรึงตรา
๑๕๙เก็บเกี่ยวกัน ขันแข็ง เรี่ยวแรงรู้
ช่วยเชิดชู คู่ควร ให้หวนหา
ทุกที่ทำ นำเน้น เค้นคุณค่า
พร้อมเพรียงพา คลาไคล จำใจจร
๑๖๐เก็บภาพถ่าย เร็วพลัน วันก่อนจาก
คนหมู่มาก มาไกล ได้สั่งสอน
กล่าววาจา พาที มีคำพร
ไม่ยอกย้อน ยืดเยื้อ เกื้อกูลกัน
๑๖๑ที่ว่าการ เมืองนี้ ใหญ่ดีแท้
พอได้แล เล็งตาม งามเฉิดฉัน
ดำรงอยู่ ยาวนาน ผ่านคืนวัน
ดั่งเทพปั้น ปรุงแต่ง ทุกแหล่งชม
๑๖๒ดูงานเพลิน เดินไป ไม่ไกลนัก
เราเข้าพัก โรงแรมใหญ่ ให้สุขสม
แอมบาสเดอร์ เลอล้น คนนิยม
เป็นปฐม ราตรีนั้น จันทร์เต็มดวง
๑๖๓ห้องหนึ่งเก้า สองเก้า เราขอบอก
จะเข้าออก บอกไป ไม่มีหวง
มีไวไฟร์ จัดไว้ ได้ทั้งปวง
ไม่ต้องห่วง เฟซไลน์ ได้เล่นกัน
๑๖๔สี่โมงครึ่ง ไกด์ตี๋ นี้นำเที่ยว
ตรงไปเลี้ยว เลาะขวา อย่าเหหัน
โทเลโด้ โชว์ของหลาย ขายทุกวัน
ย่านนี้นั้น น่าเดิน เพลิดเพลินใจ
๑๖๕คว้าแผนที่ มีติดไป ไม่ประมาท
หากต้องคลาด พลาดหลง ไม่สงสัย
แม้หลงทาง กางดู รู้ที่ไป
คงพอได้ แดดร่ม ลมพัดเย็น
๑๖๖เจอเพื่อนอยู่ ดูกระเป๋า คาร์ปิซ่า
จึงเข้ามา มองบ้าง ช่างอยากเห็น
กระเป๋าแบรนด์ แฮนด์เมดย้ำ เขาทำเป็น
เอกลักษณ์เด่น นาโปลี มีราคา
๑๖๗เดินต่อไป ในถนน คนรีบรุด
บางคนหยุด หยิบของ ทำมองหา
ร้านหลายหลาก มากมาย ยั่วสายตา
จะค้นหา สิ่งใด วางให้ชม
๑๖๘ของพื้นบ้าน ย่านนี้ ทำมีค่า
เขาติดตรา แตกต่าง อย่างเหมาะสม
งานวิจิตร พิสมัย ใจรื่นรมย์
น่านิยม ยินดี ศรีชุมชน
๑๖๙ดลดั่งใจ ได้ดั่งจิต ที่คิดสร้าง
เสริมแนวทาง สร้างแนวทำ นำฝึกฝน
มือทุ่มทัน หมั่นทุ่มเท รู้เล่ห์กล
ทำด้วยคน ทนด้วยคำ ช้ำคารม
๑๗๐ถนนหิน ปูลาด กาดช้อปปิ้ง
ทนทานจริง โรมันทำ นำสุขสม
ใช้สัญจร ก่อนกาล ผ่านทุกข์ตรม
เดินรับลม ชมเล่น เช่นทุกวัน
๑๗๑บ้างเดินคู่ คล้องแขน แฟนเดินข้าง
บ้างอ้างว้าง อย่างเดียวดาย คล้ายอย่างฉัน
บ้างก็เลือก ช้อปปิ้ง ทุกสิ่งอัน
บ้างก็หัน หาร้าน อาหารกิน
๑๗๒ไกลกันเกิน เกี่ยวกัน กางกั้นกลับ
สิ้นแสงสับ สนสู้ สร้างสู่สิน
เดินดูดั่ง ดั้งเดิม ดุจดำดิน
ไม่มีหมิ่น หมองมัว ไม่มั่วมอง
๑๗๓ใจจดจ่อ จับจ้อง จิตจองเจ้า
สามสี่เส้า สายส่อง สองสี่สอง
เที่ยวทุกทิศ ทุกทาง ที่เที่ยวท่อง
ช่างช่ำชอง เชี่ยวชาญ เช่นชมชิน
๑๗๔ได้เดินชม โชห่วย อิตาลี
ของขายมี มากล้น ถนนหิน
ทั้งผักปลา ผลไม้ ดั่งใจจินต์
เป็นทรัพย์สิน ถิ่นทอง มีของดี
๑๗๕ร้านของชำ ทำขั้น ชั้นวางของ
ให้คนมอง สองข้าง หว่างวิถี
ทั้งของกิน ของใช้ ให้มากมี
หญิงชายชี้ ชวนมา ซื้อหากัน
(มีต่อ)
พิเชฐ บัญญัติ ประพันธ์
ปีที่ประพันธ์ ๒๕๕๗
