๒๖หยิบหนังสือ ถืออ่าน ผ่านช่วงเบื่อ
เครื่องบินเมื่อ มานาน จนผ่านสาง
อ่านหนังสือ ถือไว้ ปล่อยใจพลาง
จิตอ้างว้าง ไว้สติ ดำริดี
๒๗หนังสือเหมือน เพื่อนแท้ ช่วยแก้เหงา
ลดความเขลา เข้าเติม เสริมศักดิ์ศรี
เหมือนแสงทอง ส่องหล้า ไล่ราตรี
เหมือนจันทร์ศรี ส่องฟ้า ครามืดมน
๒๘อ่านให้มาก พากเพียร รักเรียนเถิด
ย่อมบังเกิด เลิศปัญญา คราขัดสน
พบปัญหา คราเดือดร้อน ช่วยผ่อนปรน
หนักเหลือล้น ลำบาก ไม่ยากนาน
๒๙หนังสือดี มีค่า คณานับ
ดุจดั่งทรัพย์ สินค้า มหาศาล
ดุจดั่งดาบ น้ำพี้ มีมานาน
คนต้องการ เกิดใฝ่ อยากได้ครอง
๓๐ดุจดั่งม้า นิลมังกร ตาสอนไว้
เหาะก็ไว วิ่งดี ไม่มีสอง
ดุจอาวุธ สุดประเสริฐ เลิศกว่าทอง
ตัวเราต้อง เตือนจิต คิดอ่านกัน
๓๑ดูเวลา ว่าเช้า เก้าโมงแล้ว
แสงวาวแวว ว่าวัน อันสุขสันต์
เมฆลอยเลื่อน เคลื่อนรับ กับตะวัน
ช่างเฉิดฉันท์ เฉกเภตรา มาให้ชม
๓๒ความหิวโหย โรยแรง แจ้งโหยหา
อาหารมา มื้อสอง ท้องร้องขรม
สไตล์ฝรั่ง สั่งได้ ให้ดอมดม
มีผักขม เจียวไข่ ไส้กรอกมา
๓๓อาหารฝรั่ง ทั้งดุ้น ไม่คุ้นปาก
อาหารตาก มากชนิด ให้คิดหา
อาหารล้ำ รสดี ที่น้องยา
อาหารปลา พริกผักยำ จำขึ้นใจ
๓๔กินแล้วยิ้ม อิ่มใจ ท้องได้อิ่ม
ทั้งรอยยิ้ม พริ้มเพรา เราสดใส
ฝีมือน้อง หนึ่งนี้ ดีกว่าใคร
มาชิมได้ ที่เรือน สุภาภรณ์
๓๕ทั้งแกงส้ม ต้มยำ และน้ำพริก
น้ำขลุกขลิก ของหวานใจ ไม่ต้องสอน
รสมือใคร ไม่หวัง อย่างบังอร
ครบวงจร ของไทย ทำให้กิน
๓๖ลิ้นรับรส ใจรับรอง ท้องรู้อิ่ม
ชวนให้ชิม ยิ้มละไม ใฝ่ถวิล
กินบนเครื่อง เรื่องอาหาร เพียงผ่านลิ้น
ปรับใจจินต์ กินประทัง ตั้งกายา
๓๗เมื่ออิ่มท้อง มองหา แก้วตาพี่
ป่านฉะนี้ พี่ยังหลง พะวงหา
หยิบหนังสือ ถืออ่าน ผ่านเวลา
ใกล้เข้ามา พาถึง ซึ่งกรุงโรม
๓๘เวลาลับ กัปตัน ประกาศก้อง
พร้อมเสียงร้อง เร่งมา ไม่ถาโถม
แอร์บอกเตือน เยือนตอบ ปลอบประโลม
ป่าวประโคม คนรัด เข็มขัดไป
๓๙เครื่องบินลง ตรงท่า ดาร์วินชี่
ลงตรงที่ ทำได้ ไม่ไถล
ถึงแผ่นดิน โรมัน อันเกรียงไกร
นครใหญ่ ยิ่งย้ำ สมคำลือ
๔๐ปรับเวลา ห้าชั่วโมง ไว้ตรงนี้
ช้ากว่าที่ ไทยแน่ แท้จริงหรือ
เช้าหน้าร้อน ย้อนเวลา คว้าข้อมือ
เปิดมือถือ ถ่ายภาพ ทาบตะวัน
๔๑รถบัสมา พาลิ้ม ชิมข้าวเช้า
มาพวกเรา โรมแอร์พอร์ท รอดแล้วฉัน
เป็นบุฟเฟต์ เฮฮา เข้ามากัน
เริ่มต้นวัน วางไว้ ได้ดื่มกิน
๔๒นมหนึ่งถ้วย กล้วยใบ ไข่หนึ่งฟอง
ไส้กรอกสอง สมใจ ใฝ่ถวิล
สลัดผัก ผลไม้ นมได้ริน
ไม่ถูกลิ้น กินอิ่มพอ ขอไปที
๔๓ฟลูมิชิโน โชว์ชื่อเดิม เคยเริ่มใช้
เปลี่ยนชื่อใหม่ ดาร์วินชี ที่สักขี
เพื่อเป็นเกียรติ แก่คนนี้ ที่เด่นดี
อิตาลี่ ชี้ชม นิยมกัน
๔๔เดินทางต่อ รอไป สถานทูต
ไกด์มาพูด พล่ามจบ ทำขบขัน
ทั้งกลุ่มเจ็ด กลุ่มห้า มาพร้อมพลัน
สลับวัน ผลัดเปลี่ยน เวียนประวิง
๔๕รถวิ่งผ่าน ย่านแดน แคว้นเกษตร
นคเรศ เรืองวิไล อยู่ไกลยิ่ง
รถมีน้อย ปล่อยโล่ง ปลอดโปร่งจริง
ต่างก็วิ่ง เวียนไป ไม่ไวเกิน
๔๖สุรีย์แรง แสงกล้า ฟ้าแจ่มใส
ปุยเมฆใหญ่ คล้ายปลา แหวกฟ้าเหิน
คล้ายเสือย่าง ช้างม้า ออกมาเดิน
มองเพลิดเพลิน เพ่งพิศ พินิจชม
๔๗พอเข้าเขต เจ็ดเนินเขา ขอเล่าไว้
กรุงโรมไง ได้ชมชื่น ระรื่นสม
พันปีผ่าน นานรักษ์ จักนิยม
ผ่านทุกข์ตรม ขมขื่น ชมชื่นใจ
๔๘อิตาลี มีของเก่า เรื่องเล่าขาน
เป็นตำนาน โรมัน อันยิ่งใหญ่
วัฒนธรรม นำทัพ นับเกรียงไกร
ธำรงไว้ ให้อยู่ คู่โลกา
๔๙โรมศูนย์กลาง ทางจริง สร้างยิ่งใหญ่
โรมันไป ปกครอง จองหรรษา
ทั้งรุ่งเรือง เปรื่องศิลปะ วิทยา
ทั้งการค้า มาขาย หลากหลายกัน
๕๐เข้าเขตเมือง เรื่องเก่า เราเห็นได้
รถขวักไขว่ ไปมา ท่าผลุนผลัน
ไกด์พูดเตือน เหมือนย้ำ กระทำทัน
ถ้าเผลอพลัน ของหาย อย่าหมายคืน
(มีต่อ)
พิเชฐ บัญญัติ ประพันธ์
ปีที่ประพันธ์ ๒๕๕๗
