ในหมู่บ้านชนบท..หญ้าแฝกเริ่มจะหายาก ด้วยความที่ผมอยากจะให้นักเรียนรู้จักและเรียนรู้ จึงนำมาปลูกโดยรอบแปลงผักปลอดสารพิษของโรงเรียน..
หญ้าแฝก..เป็นพืชที่อยู่ในโครงการพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ที่มีอยู่ทุกภูมิภาคและก็มีหลายสายพันธุ์
ทุกสายพันธุ์มีประโยชน์..ผมลองปลูกแล้ว ปลูกง่ายและตายยาก ทนแล้งมาก ผมทำแปลงเกษตรในบริเวณที่เป็นเนิน ปลูกหญ้าแฝกรอบๆ เพื่อไม่ให้ดินพังทลาย..
ช่วงเดือนมีนาคม – เมษายน หญ้าแฝกมักจะแห้งกรอบ ใบมีสีเหลือง..ปีนี้ผิดแผกแตกต่างไป ใบยังคงเขียวสดใส ยืนต้นแตกใบขยายกออย่างรวดเร็ว
ประโยชน์ของหญ้าแฝก เท่าที่ผมศึกษา นอกจากจะป้องกันการชะล้างพังทลายของดินแล้ว ยังช่วยกักเก็บน้ำไว้ในดินและลดการสูญเสียธาตุอาหารของพืช
หญ้าแฝกช่วยปรับปรุงดิน เพิ่มอินทรีย์วัตถุแก่ดิน ช่วยให้ดินมีการระบายน้ำได้ดี ช่วยรักษาสภาพแวดล้อม รักษาคุณภาพน้ำและแหล่งน้ำ ดูดซับโลหะหนักจากสภาพแวดล้อม..
เมื่อปลูกหญ้าแฝกแล้ว การดูแลก็ง่าย ไม่สร้างภาระงาน ตัดแต่งให้สวยงามก็ได้ เป็นหญ้าที่มีประโยชน์ ไม่เคยเบียดเบียนต้นไม้อื่นๆเลย
ผมมองไปรอบๆ..เห็นต้นไม้ใหญ่มองขึ้นไปเห็นมี.กาฝาก..ที่ยืนต้นตาย ค้างอยู่บนต้นขี้เหล็ก และก็มีต้นขี้เหล็กอีกหลายต้น ที่กาฝากยังไม่ตาย กำลังเลื้อยพันอย่างแข็งแรง
กาฝาก..จะรังแกเฉพาะต้นไม้ที่อ่อนแอ ผมไม่เห็นกาฝากบนต้นพยูงและต้นประดู่ เห็นแต่ต้นขี้เหล็กเท่านั้น..บางปี..กาฝากเล่นงานต้นขี้เหล็กถึงตายก็มี
เพราะกาฝากแย่งธาตุอาหารจากต้นไม้ที่มันไปเกาะ แผ่อาณาจักร ออกลูกหลานจนเต็ม ยากที่ไม้เนื้ออ่อนจะทนทาน
ต้นไม้บางต้นก็ไม่ยอม มันสู้กาฝากจนสุดฤทธิ์สุดเดชเหมือนกัน จนกาฝากต้องยอมแพ้และแห้งกรอบเกรียม..ตายไปเองก็มี
ในสังคมและชุมชน..ตลอดจนหน่วยงานและองค์กรต่างๆ ก็มักจะมีคนอยู่ ๒ รูปแบบ..คือคนที่เปรียบเสมือนหญ้าแฝก และที่ทำตัวเป็นกาฝาก...
คนที่ทำตัวเป็นหญ้าแฝก..จะคิดดี ทำดี มีใจเกื้อกูล มีน้ำใจที่เสียสละ สร้างเครือข่ายเพื่อนร่วมงานให้เป็นหนึ่งเดียว สร้างความสุขให้คนรอบข้าง..
คนอย่างหญ้าแฝก จะไม่สร้างความแตกแยก ชอบทำงานเป็นหมู่คณะและจะมีจิตอาสา พาทีมงานไปสู่ความเป็นเลิศ มีเป้าหมายร่วมกัน คือความสำเร็จ..ไม่ทำตัวเด่นดีอยู่คนเดียว
คนอย่างหญ้าแฝก จะไม่สร้างมลพิษ แต่จะช่วยสร้างสิ่งแวดล้อมที่สดใสให้องค์กร ไม่สร้างปัญหา และมักจะทำวิกฤติให้เป็นโอกาสเสมอ..
ตรงข้ามกับคนที่เป็นกาฝาก..อยู่ที่ไหนทำลายที่นั่น อยู่ที่ไหนก็มีแต่ความเดือดร้อนทั้งตัวเองและคนรอบข้าง สร้างแต่ปัญหา เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนมากกว่าส่วนรวม
คนอย่างกาฝาก..อยู่กับผู้อื่นมีแต่แล้งน้ำใจ ไม่คิดที่จะช่วยเหลือใคร หรือไม่คิดถึงเรื่องอุดมการณ์ไม่คิดจะทำประโยชน์อะไรให้ใคร คอยแต่จะเกาะเอาประโยชน์จากผู้อื่น โดยที่ไม่คิดจะให้ความร่วมมือ
คนอย่างกาฝาก..มักจะอยู่ไปวันๆ ไร้จุดยืนและเป้าหมายในชีวิต ใครก็ตามที่ทำตัวเป็นกาฝากขององค์กรและสังคม ..ก็จะไม่สามารถทำประโยชน์ให้เกิดขึ้นแก่ตนเอง ครอบครัวและประเทศชาติ
กาฝาก..ถึงแม้จะอยู่สูงส่งเพียงใด แต่ก็ไร้ค่าในสายตาคนทั่วไป หญ้าแฝกเสียอีก..ที่แม้อยู่กับผืนดิน..แต่ปรับตัวได้กับทุกสิ่งและสร้างสรรค์สิ่งแวดล้อม..ที่ทุกคนยอมรับ
คราวนี้..เราต้องการจะเป็น หรือต้องการจะเห็นใครในองค์กรของเรา..ระหว่างหญ้าแฝกกับกาฝาก...
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๖ เมษายน ๒๕๖๑
<p></p><p></p> <p></p><p>
</p><p>
</p><p></p><p>
</p><p></p><p>
</p><p></p><p>
</p><p></p>