<p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p> ถึงผาดาดเห็นแต่แค่ผาตั้ง
</p><p>แม้น้ำยังรินไหลพอได้เห็น </p><p>เหลือสายน้ำนิดหนึ่งมาพึ่งเย็น </p><p>ไหลกระเซ็นสาดสายพอได้ยิน </p><p>  </p><p>มีผาตรงลงลาดเป็นตาดผา </p><p>น้ำไม่มาเหลือแต่แค่ผาหิน </p><p>เงาตะไคร่เกาะค้างทางน้ำริน </p><p>ชุ่มแผ่นดินรอบข้างริมทางจร </p><p>  </p><p>ยังมีป่าไม้ใหญ่กอไผ่แซม </p><p>มีกอแขมข้างคูภูหินกร่อน </p><p>แหล่งน้ำใสไหลน้อยรอยตะกอน </p><p>แว่วเสียงถอนหายใจในป่าดง </p><p>  </p><p>คงต้องรออีกคราคราวหน้าฝน </p><p>เมื่อน้ำหล่นจากฟ้าน่าไหลหลง </p><p>อยากเห็นน้ำข้ามตาดแนวลาดตรง </p><p>แล้วเลาะไพรเลียบพงลงร่องเรียว </p><p>  </p><p>เห็นเกาะเกร็ดเม็ดทรายหลายเกาะแก่ง </p><p>ที่ค้างแอ่งรอรักนักท่องเที่ยว </p><p>ริมแอ่งโค้งน้ำขังดั่งรูปเคียว </p><p>เพียงเดี๋ยวเดียวน้ำข้นถึงก้นคลอง </p><p>  </p><p>ถึงผาตาดเห็นแต่แค่ผาตั้ง </p><p>มีน้ำขังดั่งคอยไม่ค่อยคล่อง </p><p>ที่หินคมน้ำข้นไร้คนครอง </p><p>ไร้เจ้าของมาค้างน่าวังเวง </p><p>  </p><p>  </p><p>โสภณ เปียสนิท </p><p>14 เมย 2561</p>