ถอดบทเรียนอาจารย์เก่ง

เป็นเคสจิตเวช คุณแม่ของอาจารย์เอง โดยเคยรถชนและสารสื่อประสาทในสมองผิดปกติ มีช่วงที่แอดมิดเข้าโรงพยาบาล มีช่วงที่เป็นหนักคือต้องถูกกระตุ้นไฟฟ้า ในช่วงแรกนอนทั้งวันไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ในตอนแรกไม่มีความรู้ในการช่วยโดยส่งเสริมการทำกิจกรรมของคุณแม่ ช่วยให้คุณแม่ทำกิจกรรมมากขึ้น เป็นวิธีแบบ pragmatic โดย value ของคุณแม่ก็คือตัวอาจารย์เอง โดยช่วยการปรับตัวให้คุณแม่อยู่คนเดียวได้แบบค่อยๆเป็นค่อยๆไป ให้ค่อยๆชินกับการอยู่คนเดียว และปัจจุบันดีขึ้นและสบายกว่าที่เคยเป็นและโรคไม่กลับมาเลยเป็นเวลานาน 10 ปี โดยอาจารย์เป็นคล้ายกับผู้ดูแล ใช้การสังเกตุและใช้หัวใจในการดูแล และใช้MOHO เป็นโมเดลโดยใช้ความสนใจในกิจกรรมต่างๆของคุณแม่ช่วยชักนำ ที่ใช้วิธีการทางกิจกรรมบำบัดในการช่วยให้คุณแม่ใช้ชีวิตที่ดีขึ้นได้ และอาการของคุณแม่ก็ไม่ได้ severe และอาการทรงตัวดีขึ้นเรื่อยๆ และสามารถกินยาเองเป็นเวลาได้ และต้องฉีดยาเดือนละครั้ง โดยยามีการปรับขึ้นลงได้ตามที่หมอสั่ง