ผมหว่านอาหารเม็ดไปทั่วบริเวณ หว่านตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย ไก่ก็กรูกันไปจิกกิน ผมมองกิจกรรมการหยอกไก่ครั้งนี้อย่างเพลิดเพลิน..สักพัก..ก็รู้สึกเหนื่อย แต่ไก่ร่างใหญ่กำยำ มันไม่รู้สึกเหนื่อยเลย มีแต่อิ่มอร่อยไปตามๆกัน...

        ผมนำนักเรียนชั้น ป.๔ ไปเรียนรู้ที่เล้าไก่ ตั้งใจจะใช้ไก่เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ เรื่องที่จะเรียนในวันนี้..เป็ดไม่เกี่ยวข้อง ผมก็เลยเดินผ่านเล้าเป็ดไปแบบไม่สนใจ..

        นำเข้าสู่บทเรียน..โดยถามว่า มีสุภาษิตไทยอะไรบ้าง? ที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า “ไก่” นักเรียนก็ตอบกันยกใหญ่..เป็นคำตอบที่ซ้ำๆกัน แต่ไม่เป็นไร ตั้งใจว่าถ้าเด็กตอบครบถ้วนแล้ว ก็จะให้ไปสืบค้นหาความหมาย...

        “...ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ครับ”    “เก่งมาก”

        “..ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง”  “เยี่ยมเลย”

        “..ไก่ได้พลอย”  “ถูกต้องครับ”

        “..งงเป็นไก่ตาแตก”   อันนี้..ก็ใช่ ถึงแม้จะมีไก่อยู่ตรงกลาง”  นักเรียนเงียบไปพักนึง

        “นักเรียนเคยได้ยินไหม?...ไก่แก่.....ลองต่อซิ”    เด็กเงียบ

        “ไก่แก่แม่ปลาช่อน ไง  เป็นสำนวนไทย..”  ผมบอกเด็ก   เด็กเงียบกว่าเดิม คงยังไม่คุ้นเคยกับคำนี้

        “ไก่ในกะลาครอบครับ”  เด็กชายจ่อย..พูดขึ้นในท่ามกลางความเงียบงัน ผมไม่ทันจะได้พูดอะไร..นักเรียนหญิงก็ช่วยผมทันที...”ไม่ใช่นะ มีแต่กบในกะลาครอบ”

        จ่อยเป็นเด็กค่อนข้างพิเศษ คงจำสับสน ระหว่างไก่กับกบ..อะไร?ควรมาก่อน

        ผมส่งเด็กชั้น ป.๔ เข้าห้องไปเรียนกับครูประจำชั้น ส่วนผมยังวนเวียนอยู่หน้าเล้าไก่ เหลือบไปเห็นที่ใส่น้ำให้ไก่หมดเกลี้ยง ก็เลยเปิดประตูเล้าเข้าไป แล้วก็ปล่อยให้ไก่ออกมาเดินเล่นออกกำลังกาย..

        ทำให้นึกถึงสำนวนไทยขึ้นมาอีก..มีไก่เข้าไปเกี่ยวข้องด้วย คือ..หมาหยอกไก่..เห็นว่าแถวนั้นไม่มีหมาสักตัว..ผมจึงตัดสินใจเป็นฝ่ายหยอกไก่เสียเอง

        ด้วยการเดินวนไปวนมา..ไก่ทุกตัวก็เดินตามผมตลอด ไก่คงหิว แล้วก็มีความคุ้นเคยกับผมพอสมควร เราอยู่ด้วยกันมา ๒ ปีการศึกษา..ผ่านพ้นตรุษจีนมาก็ ๒ ครั้งแล้ว

        ผมหว่านอาหารเม็ดไปทั่วบริเวณ หว่านตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย ไก่ก็กรูกันไปจิกกิน ผมมองกิจกรรมการหยอกไก่ครั้งนี้อย่างเพลิดเพลิน..สักพัก..ก็รู้สึกเหนื่อย แต่ไก่ร่างใหญ่กำยำ มันไม่รู้สึกเหนื่อยเลย มีแต่อิ่มอร่อยไปตามๆกัน...

        ได้เวลาต้อนเข้าเล้า และให้อาหารครั้งสุดท้าย..ก่อนกลับบ้าน..ขอทำหน้าที่แทนเด็กสักวัน ตอบแทนบุญคุณไก่ ที่ให้ผมหยอกเล่น..

        ปิดเล้าไก่เสร็จสรรพ เห็นป้ายหน้าเล้า..บ่งบอกสายพันธุ์ไก่ที่มีอยู่ทั้งหมด ชื่อพันธุ์ซีพีบราวน์..ผมรู้สึกสะดุดใจขึ้นมาทันที ตอนนี้มองไปทางไหน..ทำไมมีแต่ซีพีเต็มบ้านเต็มเมือง

        พอนึกย้อนไป..เมื่อหลายสิบปี ถ้าจำไม่ผิด คำว่าซีพี..น่าจะมีรากฐานการเจริญเติบโตมาจากฟาร์มไก่..จะไก่ไข่หรือไก่เนื้อผมก็ไม่แน่ใจ ซึ่งรวมถึงการขายอาหารไก่ด้วย..

        แต่ ณ เวลานี้..ซีพี..เอาทุกอย่างเลย เพราะเห็นว่าคนไทยชอบสะดวกซื้อ ซีพี..ก็เลยเปิดร้านเซเว่นอีเลฟเว่นท์ใกล้บ้านทุกตรอกซอกซอย ..เป็นเครือข่ายร้านค้าที่มั่นคงครบวงจร

        ถึงขนาด..จะเปิดธนาคาร บริการรับฝากเงินให้อีก..อันนี้ถ้าไม่เก่งและรวยจริงคงคิดแบบนี้ไม่ได้แน่นอน..

        ในวงการศึกษา..ก็ยังเปิดไฟเขียวให้ซีพี..ชนิดที่วงการโทรคมนาคมต้องสั่นสะเทือน เมื่อกระทรวงศึกษาธิการ ประกาศให้ทุกโรงเรียน...มีอิสระในการบริหารจัดการ”อินเตอร์เน็ตความเร็วสูง...และต่างจังหวัด..เน็ตแรงๆก็เห็นมีแต่ True เท่านั้น

        เมื่อวานเขตพื้นที่การศึกษาได้มาวางแผนให้โรงเรียน เพื่อปรับปรุงระบบอินเตอร์เน็ต บทสรุปเรื่องสัญญาณเครือข่าย..ก็เห็นว่า..ต้องใช้ซิมทรู ถ้าไปใช้ค่ายอื่น รับรองหงุดหงิดหัวใจแน่

        ผมคิดเล่นๆ..ที่มีคนออกมาพูดว่า..ซีพี..มีสายการผลิตครบวงจร ผมว่ายังไม่ถึงขนาดนั้นนะ..ผมยังไม่เห็นโรงพยาบาลของซีพี..แบบชัดเจนตรงไปตรงมา..

        ซีพี..น่าลงทุนกับเรื่องนี้ เพราะคนไทยเจ็บป่วยง่าย เพราะมักจะบริโภคอาหารและเครื่องดื่มในร้านสะดวกซื้อ และเป็นโรคสายตาและสมองเสื่อมจากการก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์..จึงจำเป็นต้องใช้บริการโรงพยาบาล

        ใครไม่รู้..บอกผมว่ารัฐบาลชุดนี้ กับซีพี..เข้ากันได้ดีมากๆ ยิ่งอยู่นานต่างฝ่ายต่างมั่นคง เข้มแข็งและยั่งยืน..ก็ขอเอาใจช่วยให้ทุกฝ่ายร่ำรวยยิ่งๆขึ้นไป

        สำหรับผมก็คงเลี้ยงไก่ และเป็นครูภาษาไทย ที่ต้องสอนสุภาษิตไทยต่อไป..

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๒๓  กุมภาพันธ์  ๒๕๖๑

 <p></p> <p> </p><p></p> <p> </p><p></p> <p> </p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p>