บันทึก นี้ มาบอกเรื่องกิน แบบมีอัน จะกิน เช้านี้...
ความสำคัญของการกินมื้อนี้..คือ "ต้อง มี เวลา"...
ก่อนอื่น...คือชื่อ กับข้าวที่ไม่มีข้าว ไข่เจียวมะเขือยาว สับ..
มะเขือยาวต้ม ลอกเปลือกแล้ว สับ เตรียมไว้..แล้ว ลงสวน......เสร็จสรรพ...
ลงจาน..ประ ดิด ประ ดอย ...เสร็จก็ ถ่ายรูป ..เอาไปลงเฟส (555)....เซลฟี่
(คนไม่มีสวนข้างบ้านแบบทิ้งๆขว้าง ๆ ละ ..ขอบอกว่า เมนู นี้ ไม่มีสิทธิ์กิน "ต่อให้มีเงิน ล้าน.. ท่านว่าไหม!!??)
มาส่งของหวาน หลังอาหารจานด่วนจ้าา
หน้าตาดี....ขอบคุณค่ะ
Looks a beautiful breakfast - lot of varieties and tastes ;-)
'มะเขือยาวต้ม ลอกเปลือกแล้ว' - skin of "purple" eggplants/aubergines contains good 'anthocyanin' ;-)
สวัสดีค่ะคุณ sr..มะเขือยาว ไปเก็บมาจากสวนบ้านหลานชายที่ราชบุรี..มันหลงลูกตาอยู่....เลยเอามาต้ม..น้ำที่ต้มนำมาดื่มได้..ที่จริงสับไปเลยก็คงจะได้..แต่คงจะเป็นเพราะความเคยชิน เห็นเขาปอกเปลือก..ก็เลย ปอกมั่ง.. เห็นได้ว่าชีวิต ..นั้น .ต้องใช้วิจารณญาณ..อย่างหนักหน่วงเมื่อ ที่จะไม่อยู่ กับ ความเคยชิน...
ทักษะ ชีวิต ต้องเปลี่ยนแปลง ..อยู่เสมอ..ใช้ประเพณี นิยม คงอยู่ ยาก ( อิอิ)..
(ท่านผู้นำเราทางการเมืองใส่ องค์ทรงเครื่องชุด ชุดราชปะแตนแบบลิเกล้นวิก..เดินไปไหนมี คนคอยโค้งคำนับ)....เวลาเล่นออกแขก..๕
ประเพณีนิยมชนิดนี้ ถ้าทำตาม อืมมม..จะเป็นไง ไม่รู้ (อิ)..เอ เกี่ยวเกี่ยวอะไร กับ ความมีจะกิน แบบ ชาวนา ชาวบ้าน ที่ ยังไม่สูญเสียที่ดินอยู่อาศัย เท่ากระแบะที่มีที่มีอยู่..และพยายามกินผักข้างรั้ว สวนหลังบ้าน ที่พอมี ปะทังค่าผักหญ้าที่ต้องซื้อหาทุกวัน ทุกอย่าง ที่เวลานี้ ขึ้นต้น ที่เลข 20 ..30 ..40 ..50..จนถึงหลัก 100
รายได้ไม่มี..เข้าบ้าน..รึถ้ามี สามร้อย ก็ยากแล้ว...อย่างน้อย สามปากท้อง คนในครอบครัว..ลูก กำลังโต กำลังเรียน...แอ ๆ..(บ่นอีกแล้ว...5555)...
ความมีอันจะกินที่เห็น..
ความงาม..ที่ห้อย โหน อยู่บนต้นไม้...