บันทึกที่ 181---( ไปคนละแห่ง ( ตอนที่ 5 )

“ ต่อไปนี้ จะสอบคำให้การฝ่าย จำเลย “เสียงสั่งการต่อ “ จำเลยทุกคนแจ้งชื่อ”  พวกมันทุกคนบอกชื่อของตน   เสียงบนจอกล่าวต่อ “ พวกท่านถูกสายตรวจแสงจับฐานร่วมกันปล้น ฆ่า ฝ่ายผู้เสียหายบนโลกมนุษย์ แล้วปล้นเอาทรัพย์สินของพวกเขาไปหลายรายการ  ทุกคนจะยอมรับหรือไม่ “ “ ตัวหัวหน้า “  พวกเรายังไม่รู้เลยว่าที่นี่เป็นที่ใด  พวกท่านเป็นใคร  มีสิทธิอะไร ที่จะพิพากษาพวกเรา “  ลูกแก้วสีแดงบนกลางโต๊ะวาบ ๆบนจอมีข้อความ พร้อมเสียง “ ที่นี่คือเมืองแห่งผู้สำเร็จฌานชั้นสูง  คนของเราบนโลกมนุษย์ที่สำเร็จฌานชั้นสูงจะได้รับการขึ้นทะเบียนสอดส่งการแตกดับของชีวิตพวกเขาทุกครั้งที่คนใดคนหนึ่งเสียชีวิตว่าเกิดจากการกระทำประสงค์ร้ายของใครอื่นหรือไม่  แล้วตามเอาตัวผู้กระทำร้ายนั้นมาลงโทษ”  “ ไอ้ ตัวหัวหน้าโต้ “ โลกมนุษย์ กับเมืองของของท่านไม่เกี่ยวกัน  ท่านว่าพวกเราทำผิดในโลกมนุษย์ใช่ไหม  ท่านรู้ได้อย่างไร   “ไหนล่ะหลักฐาน“  ตัวหนังสือและเสียง ออกมาตอบ “  เราต้องมีแน่  หลักฐาน       “ไหนล่ะ “มันแบมือ แสดงท่าขอดูอย่างท้าทายในที  เป็นเชิงว่า พวกเองจะไปรู้ได้ยังไง เมื่อพวกข้าอยู่ที่โลกมนุษย์และข้าทำในป่าที่ไม่มีใครเห็น  อย่ามาอำข้าให้ยากไปเลยว่ะ   ตัวหนังสือ เสียง ที่จอ  หายเงียบไปพักใหญ่  ไอ้หัวหน้า ยิ้มเยาะในใจ ที่เห็นภาพเสียงเงียบไป   คงหาหลักฐานไม่ได้ละซิ  จึงเงียบไป   มันคิดต่ออย่างมีความหวังขึ้นมา  แต่ภาพและเสียงไม่เงียบไปอย่างที่มันคิด  เพราะ   ภาพและเสียง กล่าวต่อมาหลังจากนั้นว่า   " หากเราแสดงหลักฐานแล้วพวกท่านจะยอมรับใหม "  “หากเป็นหลักฐานจริงเราจะรับ  “ มันตอบอย่างโอห้งและม้่นใจ “   ตัวหนังสือพร้อมเสียงเดิมหายไปชั่วขณะ  แล้วปรากฏเป็นเสียงใหม่ข้อความใหม่  สั่งการ  “ ได้, เจ้าหน้าที่, ฉายหลักฐานจากลูกแก้วให้พวกม้นดู “ ( โปรดรออ่านต่อตอนต่อไปในตอนหน้า )

                                   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คงคานที80ปีในหลวง

คำสำคัญ (Tags)#ทานมีสิทธิอะไที่จะมาลงโทษพวกเรา#เมีองแห่งผู้สำเร็จฌานชั้นสูง#หากเป็นหลักฐานจริง

หมายเลขบันทึก: 644749, เขียน: 14 Feb 2018 @ 13:42 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)