ลงลีฟ ไปข้างล่างอีกต่อหนึ่ง พอออกจากลีฟ ก็ถึงห้องโถงใหญ่ ที่มีตู้เก็บของตั้งเรียงรายกันอยู่จำนวนมาก มีเลขประจำตู้และชื่อเจ้าของตู้ติดอยู่ด้านหน้า ตู้แต่ละช่องจะกว้างประมาณ 50 ซม.สูง 60 ซม.และลึกเข้าไปประมาณ 50 ซม. เจ้าหน้าที่ที่พาเราลงมาเอาหนังสือจากเจ้ากรมทหารผ่านศึกฯ ให้เจ้าหน้าที่ ๆ เฝ้าห้องอยู่ เจ้าหน้าที่คนนั้น รับไปอ่านแล้วก็ถามหากุญแจตู้และถามเลขระหัสลับ เมื่อเราตอบได้ถูกต้อง เขาก็พาไปทีช่องเก็บของข่องหนึ่ง ที่มีชื่อของโแอสุเกะติดไว้ ที่ตู้มีช่องลูกกุญแจ 2 ช่อง ข่องหนึ่งเป็นช่องสำหรับลูกกุญแจของเจ้าหน้าที่ อีกช่องหนึ่งสำหรับกุญแจของเรา คือจะต้องไขกุญแจสองดอก จึงจะเปิดตุได้ และเมื่อเปิดตู้ได้แล้วก็จะติดฝาเหล็กซึ่งมีหน้าปัทม์ตัวเลขระหัสหัสติดไว้ 2 แห่งเช่นเดียวกัน เจ้าหน้าทีเขาจะหมุนตั้งระหัสเปิดก่อน แล้วก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเขาตามเดิมพร้อมกับผู้ที่นำเรามา จากนั้นเราจะต้องหมุนตั้งระหัสที่เราได้มา เปิดอีกชั้นหนึ่งจึงจะเปิดฝ่าช่องเก็บของออกมาได้ เมื่อเราเปิดฝาตู้ออกมาแล้ว ก็พบว่ามีม้วนผ้าอาบน้ำมันสีเทาวางเรียงกันอยู่ในนั้นหลายม้วน กแต่ละม้วนมีเชือกสีขาวรัดไว้แน่นหนา และมีเลยบอกว่าเป็นมัวนเลขที่เท่าไหร่ติดอยู่ด้วยเราเอาม้วนผ้าอาบน้ำมันเหล่านั้นออกมา ปราฏว่ามีอยู่ด้วยกัน 12 ม้วนแค่ละม้วนไม่หนักนัก เราเอาม้วนเหล่านั้นไปวางบนโค๊ะ ยาวกลางห้อง ในขณะที่เจ้าหน้าที่นำรายการจำนวนของที่ฝากไว้มาตรวจสอบจำนวนที่มีอยู่ว่าตรงกันหรือไม่ เมื่อเห็นว่าตรงกันแลัว เขาก็ให้เราลงนามรับของไว้เป็นหลักฐาน และออกใบนำของออกให้ใบหนึ่งสำหรับแสดงต่อยามรักษาการณ์ เราก็นำของเหล่านั้นใส่ถุงผ้าที่นำมา ลด้วยตั้งแต่แรกจนหมดทุกห่อ แล้วเจ้าหน้าที่ ๆ พาเราลงมาเอาของในห้องเก็บของก็พาเราขึ้นลีฟกลับขึ้นขึ้นข้างบน ยามรักษาการ์ณณคนหนึ่งมาช่วยยกถุงใส่ของออกไปวางไว้ที่ถนนใหญ่ให้ จากนั้นเราก็เรียกแท็๋กซีมารับ เอาของขึ้นรถแล้วสั่งให้ไปที่บ้านฝั่งธนย่านบางแคเหนือ ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณ บ่าย 3 โมงแล้ว รถติดค่อนข้างมาก เราให้รถแวะที่กระทรวงการต่างประเทศที่วังสราญรมย์ ก่อนเพื่อรับภรรยาผมที่ทำงานที่นี่ จากนั้นก็ข้ามฟากไปฝั่งธนทางสพานพระพุทธยอดฟ้า ฯ แวะรับลูกสาวคนโตที่เรียนอยู่ที่ รร.สตรีวัดชิโนรสอีกคน ส่วนลูกสาวอีกคนและลูกชายคนเล็ก เรียนอยู่โรงเรียนใกล้บ้านกลับบ้านได้เองอยู่แล้ว
คืนนั้น พวกเราช่วยกันแก้มัดผ้าอาบน้ำมันออกดูว่าในนั้นมีอะไรบ้างโดยแก้มัดตามลำดับเลขที่เขียนไว้ที่ห่อ ห่อแรกเป็นธนาบัตรญี่ปุ่นราคาต่าง ๆ มีอยู่เต็มห่อ ห่อต่อมาเป็น ธนาบัตรไทยราคาต่าง ๆ เต็มห่อเช่นเดียวกัน ห่อต่อมาเป็นพลอยสีต่าง ๆ มีหนังสือเขียนไว้ว่าซื้อจากชาวพื้นเมืองตอนประจำการที่ประเทศพะม่า จำนวน 1 ถุงขนาดย่อมมีด้วยกันหลายเม็ด ห่อต่อมาเป็นผงทองบอกว่าได้จากการร่อนในลำธารใ
151---ผมกับเพื่อนทหารญี่ปุ่นคนนั้น ( ตอนที่ 21 )
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น