ติดต่อ

ขอสุนทรีย...ในอารมณ์บ้าง (ตามพี่เมตตา)

ที่จริงแล้วตอนนี้ผมต้องเดินทางไป BITEC บางนา     แต่ว่าในระหว่างที่รอรับจดหมายข่าวฉบับที่ 21  ซึ่งโรงพิมพ์กำลังนำมาส่งนั้น   ผมเปิดอ่าน blog พี่เมตตา  ตอนที่อารมณ์สุนทรีย์พอดี   เลยรับช่วงอารมณ์นี้มาต่อ

ผมเลยยกความสุนทรียที่พอมีกับเขาบ้าง  เลยขอเป็นบทกวีเก่าๆของอาจารย์อังคาร    กัลยาณพงศ์    มาแบ่งกันแทนนะครับ

วักทะเล 

                วักทะเลเทใส่จาน                รับประทานกับข้าวขาว

เอื้อมเก็บบางดวงดาว                          ไว้คลุกข้าวซาวเกลือกินฯ

                ดูปูหอยเริงระบำ                  เต้นรำทำเพลงวังเวงสิ้น

กิ้งก่ากิ้งกือบิน                                      ไปกินตะวันและจันทร์ฯ

                คางคกขึ้นวอทอง                ลอยล่องท่องเที่ยวสวรรค์  

อึ่งอ่างไปด้วยกัน                                 เทวดานั้นหนีเข้ากะลาฯ

                ไส้เดือนเที่ยวเกี้ยวสาว        อัปสรหนาวสั่นชั้นฟ้า

ทุกจุลินทรีย์อมิบ้า                                เชิดหน้าได้ดิบได้ดี

                เทพไท้เบื่อหน่ายวิมาน       ทะยานลงดินมากินขี้

ชมอาจมว่ามี                                          รสวิเศษสุดที่กล่าวคำฯ

                ป่าสุมทุมพุ่มไม้                     พูดได้ปรัชญาลึกล้ำ

ขี้เลื่อยละเมอทำ                                   คำนวณน้ำหนักแห่งเงาฯ

                วิเศษใหญ่ใคร่เสวยฟ้า        อยู่หล้าเหลวเลวโง่เขลา

โลภโกรธหลงมอมเมา                        งั่งเอาเถิดประเสริฐเอยฯ

 

                                                                อังคาร  กัลยาณพงศ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 64383, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #อังคาร#กัลยาณพงศ์#วักทะเล#สุนทรีย

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (5)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 
เมื่อประมาณ...สามทุ่มกว่ามีชายหนุ่ยโทร..และบอกว่า.. จะมาพบ..พร้อมนำเสื้อมาให้...ถามไป-มา..จำเสียงนั้นได้ ... และไม่นาน..ก็มีเสียงมาเคาะห้อง..พร้อมเสื้อที่ถือไว้ในมือ และการทักทายอย่างมีมิตรไมตรี...ขอบคุณมากนะคะ...พรุ่งนี้กะปุ๋มก็คงจะสวมเสื้อตัวใหม่..เพราะน้องจ๊ะจ๋า...สั่งมา (แอบแซวคะ)...
  • โอโหอารมณ์สุนทรีย์เหลือเกิน
  • เสื้ออะไรเอ่ย ka-poom
  • ขอบคุณคุณธวัชมากครับ
  • ดีใจที่ได้พบตัวเป็นๆครับ
  • แวะมาขอบคุณที่แวะไปแลกเปลี่ยน และขอแจ้งความคืบหน้าว่าได้ตอบคำถามเรื่องนอนกรนที่ blog แล้ว
  • ไม่ได้ไปพบและรู้จักใครในงานเลย น่าเสียดายมากๆ ไว้ปีหน้า...ไปแน่นอน

ขอบคุณค่ะ มาอ่านแล้ว ท่านอังคารเขียนไว้...อ่านตามเห็นถึงชีวิตจริง.....ขึ้นต้นท่าจะหวาน...อ่านไป...คล้ายหยันเย้น..