ที่จริงแล้วตอนนี้ผมต้องเดินทางไป BITEC บางนา     แต่ว่าในระหว่างที่รอรับจดหมายข่าวฉบับที่ 21  ซึ่งโรงพิมพ์กำลังนำมาส่งนั้น   ผมเปิดอ่าน blog พี่เมตตา  ตอนที่อารมณ์สุนทรีย์พอดี   เลยรับช่วงอารมณ์นี้มาต่อ

ผมเลยยกความสุนทรียที่พอมีกับเขาบ้าง  เลยขอเป็นบทกวีเก่าๆของอาจารย์อังคาร    กัลยาณพงศ์    มาแบ่งกันแทนนะครับ

วักทะเล 

                วักทะเลเทใส่จาน                รับประทานกับข้าวขาว

เอื้อมเก็บบางดวงดาว                          ไว้คลุกข้าวซาวเกลือกินฯ

                ดูปูหอยเริงระบำ                  เต้นรำทำเพลงวังเวงสิ้น

กิ้งก่ากิ้งกือบิน                                      ไปกินตะวันและจันทร์ฯ

                คางคกขึ้นวอทอง                ลอยล่องท่องเที่ยวสวรรค์  

อึ่งอ่างไปด้วยกัน                                 เทวดานั้นหนีเข้ากะลาฯ

                ไส้เดือนเที่ยวเกี้ยวสาว        อัปสรหนาวสั่นชั้นฟ้า

ทุกจุลินทรีย์อมิบ้า                                เชิดหน้าได้ดิบได้ดี

                เทพไท้เบื่อหน่ายวิมาน       ทะยานลงดินมากินขี้

ชมอาจมว่ามี                                          รสวิเศษสุดที่กล่าวคำฯ

                ป่าสุมทุมพุ่มไม้                     พูดได้ปรัชญาลึกล้ำ

ขี้เลื่อยละเมอทำ                                   คำนวณน้ำหนักแห่งเงาฯ

                วิเศษใหญ่ใคร่เสวยฟ้า        อยู่หล้าเหลวเลวโง่เขลา

โลภโกรธหลงมอมเมา                        งั่งเอาเถิดประเสริฐเอยฯ

 

                                                                อังคาร  กัลยาณพงศ์